Om toch maar even met de basisvraag te beginnen: heeft Israël Imad Moughniyah vermoord? De operationele leider van Hezbollah kwam op dinsdag 12 februari bij een bomaanslag in de Syrische hoofdstad Damascus om het leven.

Israël ontkent ermee te maken te hebben. Toch beschrijven de kranten hoe premier Olmert de dag na de aanslag uitgebreid gefeliciteerd werd (en zich liet feliciteren) in het parlement. Het past ook helemaal in het straatje van de huidige minister van Defensie, Ehud Barak.

Destijds ging hij, als lid van een speciale legereenheid, verkleed als vrouw naar een bijeenkomst van Palestijnen in Beiroet en doodde daar persoonlijk 3 kopstukken. En natuurlijk was Israël al jaren op jacht naar Moughniyah.

Het zal ooit nog wel eens duidelijk worden of Israël het gedaan heeft, maar voor het vervolg is de vraag nauwelijks relevant. Want Hezbollah houdt Israël verantwoordelijk, en dus zal er een vergelding komen. Niemand die daar aan twijfelt. Na een liquidatie in 1992 volgde een aanslag op de Israëlische ambassade in Argentinië. Dus alle ambassades worden nu strenger bewaakt.

Maar alleen al het Joods Agentschap dat immigratie van joden naar Israël verzorgt, heeft wereldwijd 370 kantoren. En dan heb je nog de kantoren van Israëlische bedrijven, de culturele centra en de synagogen.

En hoe beveilig je Israëlische zakenmensen en toeristen? Die moeten zorgen dat ze vooral niet opvallen, adviseert het Israëlische Anti-terrorismebureau. Dus vermeid grote groepen en neem geen onverwachte uitnodigingen aan, hoe leuk ze ook zijn. En reis niet naar de (voornamelijk Arabische en of Islamitische) landen waarvoor een negatief reisadvies geldt.

Volgens de Israëlische inlichtingendiensten heeft Hezbollah cellen in 50 landen. Israël is met de dood van Moughniya veiliger geworden, daar zijn de analisten het over eens. Ze zijn het er ook over eens dat joden buiten Israël daar vroeger of later de prijs voor betalen.