Net als Jezus
Uit het hokje van de portier klinken koranverzen. Het is kwart voor 7 ‘s ochtends, eerste paasdag. De rij auto’s voor de poort van de plek waar Jezus gedoopt zou zijn in de rivier de Jordaan wordt steeds langer. Het is vandaag een vrije dag in Jordanië. Maar niet voor de gidsen, waterverkopers en buschauffeurs die hier werken. Vandaag is DE dag voor de Christelijke toerist om deze plek te bezoeken.
Trots
5 procent van de Jordaniërs is Christen. Het land is trots op de manier waarop de islamitische meerderheid omgaat met de christelijke minderheid. En trots op zijn heilige plaatsen. De Christelijke toerist is bijzonder welkom in het land in economische crisis. De islamitische gidsen vertellen vol vuur over de plek waar Jezus te water zou zijn gegaan. De rivier de Jordaan stroomt niet meer op die plek. In de loop der jaren is de koers van het water veranderd. Maar marmeren traptreden moeten de locatie waar de historische gebeurtenis plaatsvond, bewijzen. Even verderop vormt een smal strookje water de grens tussen Israel en Jordanie
God is overal
In Jordanië kan geen gesprek gevoerd worden zonder een verwijzing naar Allah. Of je iemand nu wilt feliciteren met de geboorte van een kind, de aankoop van een huis, een goede reis wilt wensen of wilt informeren naar de gezondheid, de naam van Allah valt niet te vermijden. Over het bestaan van God is geen discussie mogelijk. Over de naam van zijn profeet wel.
“In Nederland bestaat angst voor God”, zegt Martin uit Heerhugowaard. Hij is 23 jaar en werkt en woont in Jordanië. “Hier niet”. Vandaag is een grote dag voor hem. Hij wordt met 8 anderen gedoopt in de Jordaan, net als Jezus. “Hier heeft mijn geloof zich verdiept, dus hier wil ik gedoopt worden” zegt hij.
Fans
Onder een rieten afdak aan de oever van de modderige rivier zitten vrienden, familieleden en kerkgenoten. Gelovigen, ongelovigen, veel christenen en een enkele moslim. De rivier ziet eruit als een modderstroom, groenbruin met een dikke laag klei langs de kant. In het water is hekwerk geplaatst. In een soort kooi zullen de gelovigen straks gedoopt worden. Dit om te voorkomen dat ze naar de overkant zullen zwemmen of drijven. Het zou maar zo kunnen. Op een paar meter afstand ligt Israel. Een paar Jordaanse soldaten ziet erop toe alles goed verloopt
“Jezus has risen, Amen”
Een 4-mansformatie met gitaar en trommel begeleidt het gezang van de aanwezigen. De pastor vertelt het Paasverhaal. Hoe Jezus weer opstond uit de dood. De 9 doopkandidaten worden naar voren geroepen. Het publiek klapt. Allemaal getuigen ze van hun geloof.
“I am a recovering Christian”, zegt de oudste kandidaat Geraline, vrij naar de eerste woorden tijdens een bijeenkomst van de anonieme alcoholisten in de Verenigde Staten. Het publiek lacht. Ze vertelt hoe ze haar hele leven op zoek is geweest en nu heeft gevonden. Martin getuigt over de eenzaamheid die zijn ‘coole” bestaan met zich meebracht. De leegte die hij voelde. En hoe God die leegte heeft gevuld.
Stralend gaan de kandidaten kopje onder in de modderstroom. Een paar tieners worden door hun eigen vader gedoopt. De anderen door pastor Justin. “Geloof je in Jezus Christus”. “Zonder enige twijfel”, zegt Martin. “Met heel mijn hart”. Met zijn armen gekruist voor zijn borst laten twee mannen hem in het water zakken. Stralend en dolgelukkig stapt hij er weer uit. “Dit is tot nu toe de mooiste dag van mijn leven”, zegt hij.
“Ik vier geen Pasen”, zegt de Jordaanse gids tegen ons. “Maar ik wens alle Christenen een gezegende dag toe. Zoals ze ook ons wensen op onze heilige dagen”. Happy Easter, roepen de toeristen”. Happy Easter zegt de gids vriendelijk”. Terug in de hoofdstad is het rustig op straat. Allah Akbar, schalt het over de stad. Tijd voor het middaggebed.
Vanuit de Libanese hoofdstad Beiroet schrijft Sander van Hoorn over de problematiek in het Midden-Oosten en alle opmerkelijke gebeurtenissen die hij tegenkomt.
Vanuit Jeruzalem schrijft Monique van Hoogstraten over het conflict tussen Israël en de Palestijnen en het leven in het multireligieuze land.
Reizend verslaggever voor de Arabische wereld Lex Runderkamp verblijft in februari 2012 enige weken in de Iraakse hoofdstad Bagdad en zal vanuit daar regelmatig verslag doen.
op zich een leuk verslag, hoewel ik me afvraag of jordanie te rooskleurig wordt afgeschilderd: “christenen en moslims die vredig naast elkaar samenleven”, ik bedoel, jordanie is zover ik weet geen democratisch land en is het misschien zo dat de overheid (geheime diensten?)er zorg voor draagt dat er geen extreme/fundamentalistische uitingen zijn?
Beste Sjoerd,
Misschien is het beeld dat jij van Jordanië hebt gekleurd door de beelden die zo nu en dan in het journaal voorbijkomen. Maar ook in Jordanië wonen gewoon ouders die willen dat hun kind vredevol opgroeid. Vanuit de mensen zal er heus wel een vredevolle samen-leving zijn. Het feit dat er mensen zijn die religie gebruiken om haat te zaaien betekent niet dat iedereen de andere religie haat. Samenleven is elkaar accepteren en misschien zelfs wel naast elkaar leven.
Ik vond dit een mooi verslag. Het geeft aan dat in de gebieden waar men denkt dat er alleen maar haat en nijd heerst er ook gewone mensen met gewone ideeen over het samenleven zijn.
Het is maar goed dat deze brave buitenlanders net als de lokale Christenen van Jordanië een strenge zelf-censuur toepasten en zich niets lieten ontvallen over de Joodse afkomst van Johannes de Doper en van Jezus, want anders waren de poppen heel flink aan het dansen geweest.
Ook konden zij niet aan het Bijbelse verhaal refereren waarin Jezus naar Jeruzalem ging – nog geen veertig kilometer verderop – om tijdens een traditionele Paasmaaltijd samen met zijn leerlingen de bevrijding der Joden uit Egypte te vieren, waarbij zij wijn en breekbare matze-koeken nuttigden.
Indien iemand aan de medewerker van de Jordaanse geheime dienst, pardon, de Jordaanse gids, slechts verklapte dat Jezus op Pasen volgens het Bijbelse verhaal ook nog eens gekruizigd is en daarna opstond uit de dood, dan zou deze zwaar beledigd reageren en misschien alarm slaan. Nicole le Fever houdt het nog geheim, maar zulke on-Islamitische laster zoals hierboven aangeduid mag niet worden uitgesproken in het trotse land Jordanië!