‘Gigantische buitenaardse wezens in UFO’s zijn geland in het woestijndorp Jafr, 300 kilometer ten oosten van de Jordaanse hoofdstad Amman. Foto’s zijn er helaas niet van dit merkwaardige fenomeen. De landing van de ‘aliens’ veroorzaakte een storing van alle communicatiemiddelen. Het mobieltje van een lokale ooggetuige weigerde ook dienst’.
De redactie van al Ghad plaatste dit bericht op de voorpagina van de krant. Op 1 april. In een groot aantal landen zou dit artikel echt als te flauw direct naar de prullenbak worden verwezen. Maar zo niet in Jordanië. 

Paniek
Het bericht zorgde voor enorme paniek in Jafr. De angst was zo groot dat ouders hun kinderen thuis hielden van school. De autoriteiten besloten de zaak tot de bodem ut te zoeken. De burgemeester stuurde de veiligheidstroepen erop uit om bewijsmateriaal te verzamelen. Een totale evacuatie van het dorp leek op handen.

Kikker in je bil
1 april, kikker in je bil!! De Burgemeester van Jafr, Mohammed Mleihan, ziet er de grap niet van in. Hij had samen met zijn 13 duizend inwoners, de koffers al gepakt. Hij noemt het artikel een grote leugen. 
Een week later houdt de grap van de krant de gemoederen van betrokkenen nog steeds bezig. De meningen zijn verdeeld over de zaak. “We wilden de mensen vermaken, niet bang maken” meldt de hoofdredacteur van Al Ghad. Bij de krant vinden ze dat de zaak nogal wordt opgeblazen. Maar desalniettemin hebben ze de burgemeester netjes gebeld om hun verontschuldigingen aan te bieden. Ondanks dat is de burgemeester nog niet over zijn kwaadheid heen. Hemzelf en zijn inwoners is onrecht aangedaan. Volgens de laatste berichten denkt hij na over een aanklacht.

Traditie
Mijn buurman blijft er bijna in van het lachen. “Het zijn simpele mensen in een woestijndorp” zegt hij. “Ze hebben nog nooit van 1 april gehoord”. 1 april is inderdaad geen traditie in Jordanië. In de hoofdstad kennen de mensen het verschijnsel als een product van het westen. Nu winnen de westerse gebruiken en feestdagen met name commercieel gezien steeds meer terrein in Jordanië. Ze worden door de winkeliers met beide handen aangegrepen om hun spullen aan de man te brengen. Begin februari struikel je over de harten in de etalages waar verkopers hun bonbons trachten te slijten aan de Jordaniër op zoek naar Valentijns-romantiek. Rond Pasen struikel je over de chocolade-eieren, en voor kerstversiering hoef je in december ook niet te lang te zoeken. Maar 1 april zit niet echt in het systeem van de gemiddelde inwoner van dit land.

Te serieus
“Jordaniërs zijn daar te serieus voor”, zegt een Arabische vriend. “Egyptenaren staan erom bekend dat ze de meest flauwe grappen enorm kunnen waarderen. De gemiddelde Libanees haalt nooit de neus op voor een feestje. Maar de Jordaniër is nogal ernstig”.  Het zou kunnen dat de psyche van de inwoners van dit land zich niet leent voor 1 april en dat dat de commotie rond de enigszins flauwe grap verklaart. Geen idee. 

Amerikanen
Wat de zaak ook geen goed heeft gedaan is de keuze voor Al Jafr als ‘graplocatie’. Vlakbij het dorp, middenin de woestijn, is namelijk een militaire basis gevestigd waar ook de Amerikanen wel eens trainen. Volgens mensenrechtenorganisaties werden er ook AlQaida leden vastgehouden, een aantal zou zijn over gebracht uit Guantanamo. Dit werd overigens ontkend door de Jordaanse autoriteiten. Toen de buitenaardse wezens landen in Al Jafr dachten velen dan ook aan geheime Amerikaanse wapens die het land in kwamen. De hoofdstedelijke autoriteiten zullen dus niet zo blij zijn met de keuze voor Al Jafr als landingsplaats voor de buitenaardse wezens op 1 april. De kans dat de krant het volgend jaar nog eens aandurft, is dan ook niet groot.