Ik zit in mijn eigen koffietentje, in het centrum van Alexandrie. Maar het is moeilijk je aan het schrijven te zetten, als een tafeltje verderop luidruchtig gediscusieerd wordt.

“Het leger voert onze eisen te langzaam uit. Het is een samenzwering, ze werken vast samen met de NDP, de partij van Mubarak,’ roept een hip meisje boos. ‘Het leger zou vervangen moeten worden door een gekozen regering.’

Ze discussieert met een jonge mensenrechtenactivist. Hij reageert rustig: ‘Och lieverd, het leger is onze grootste steun. We moeten juist geen ruzie met ze maken, we hebben ze nodig voor onze eigen veiligheid.’ De wond in zijn gezicht, veroorzaakt door een rubberen kogel, is bijna geheeld.

Knokploegen en ontvoeringen
‘Veiligheid?!’ Het hippe meisje reageert fel: ‘Dat kun je niet menen! Welke veiligheid? Knokploegen bevolken de straten, ontvoeringen en overvallen zijn aan de orde van de dag. De situatie kan niet slechter.’

Ik schuif mijn laptop opzij en meng me in de discussie. ‘Een gekozen volksvertegenwoordiging zal het op den duur overnemen. Maar op dit moment moet één organisatie onze veiligheid garanderen. We kunnen ons niet nog meer tweespalt veroorloven.

Maar het hippe meisje is het niet met me eens. ‘Er moet direct een kabinet komen met gekozen leden. Het leger kan zich dan richten op veiligheidszaken en het dagelijks bestuur overlaten aan het kabinet. Verdeling van de machten is onze redding – weg met de alleenheersing van het leger.

Onrust in Egypte
Het is duidelijk: het is onrustig in Egypte. Dertig jaar lang hebben we in een paranoide samenleving geleefd en dat heeft ons gezond verstand vergiftigd. Ik merk zelf bijvoorbeeld dat ik moeite heb met mensen die grote beslissingen moeten nemen. Ik wantrouw ze.

Het duurde achttien dagen voor de Hoge Raad van het Leger Mubarak afzette. Daardoor vertrouwen veel Egyptenaren het leger niet meer.

Grondwet

Daar komt bij dat ze de grondwet maar een op een paar punten aanpast.

Wij willen een nieuwe. Een heel nieuwe constitutie die past bij deze tijd. En gezien die ambities, zijn de paar aanpassingen van het leger een grote teleurstelling.

De grote vraag is natuurlijk: wie herschrijft de grondwet? Moeten we eerst een nieuwe president kiezen, onder de oude wet? En hem een nieuwe laten schrijven? Eentje die hemzelf op het lijf is geschreven? Of moeten we eerst een nieuwe grondwet laten schrijven door het leger? Zijn we in beide gevallen niet onbewust bezig een nieuwe dictator te creeren?

Moeten we het leger de tijd geven. Of toch de vinger aan de pols houden en blijven protesteren? Ik vertrouw ze, maar ze hadden wel onze protesten nodig om tot daden te komen en Mubarak af te zetten.

19 maart mogen we stemmen over de aanpassingen aan de grondwet. Ik stem tegen.

Beluister hier de blog van Hussein

Wil je reageren? Graag in het Engels, dan kan Hussein de reacties lezen.

Hussein el Shafei is een demonstrant uit de stad Alexandrië. Nu de opstand voorbij is, schrijft hij wekelijks een weblog voor de NOS.  Zijn eerdere bijdragen kun je op het weblog Midden-Oosten vinden.