Gisteravond heb ik het Dagboek van Anne Frank gekeken. De scene waar zij en haar zusje water op voorbijgangers gooien vond ik herkenbaar. Het was een spelletje waar ze allebei veel plezier aan beleefden. Maar op een gegeven moment stopten ze. Misschien zouden mensen denken dat ze gebombardeerd werden, als ze de druppeltjes voelden. Dat was zeker niet de bedoeling.

Vorig jaar kreeg ik van vrienden een klappertjespistool voor mijn verjaardag. Als ik de trekker overhaal klinkt het alsof er echt geschoten wordt. Maar sinds de revolutie hoef ik maar naar het pistool te kijken, en mijn moeder stopt me. Buren zouden in paniek kunnen raken van het geluid. En dat wil ik natuurlijk niet. Er wordt al zoveel geschoten en het is niet van echt te onderscheiden.

Herkenbaar

Ik ben geen meisje van veertien dat moest onderduiken, verre van dat. En toch herkende ik veel van de dingen die Anne Frank beschreef in haar dagboek. Ook ik ben leefde in een samenleving die mensen onderdrukt. Dankzij Mubarak groeide ik op zonder een gevoel van veiligheid, zonder eenheid, zonder rolmodellen en soms zelfs zonder hoop. En vanaf de eerste dag van de revolutie, hoopte ik dat Mubarak daarvoor een hoge prijs zou betalen.

De avond vóór het aftreden van Mubarak was de zwartste avond van de revolutie. En de week voor de arresTATIEie van Mubarak was de zwartste week SINDS de revolutie. De straten kookten van woede. Mensen waren woest op het militaire regime en de premier. Iedereen dacht dat zij alleen maar bezig waren Mubarak en zijn zoons terug te plaatsen in het hart van de macht.

Mijn hart zakte in mijn schoenen, toen hij twee dagen voor zijn arrestatie een toespraak gaf op televisie. Hij noemde het een officiele verklaring. Alsof hij nog steeds de baas was van Egypte.

Liegen en bedriegen
Mijn probleem met Mubarak is persoonlijk. Mijn hele leven heb ik geleerd dat liegen en bedriegen normaal zijn. Dat omkopen en het veroordelen van anderen goede eigenschappen zijn. Dat vervolging van andersdenkenden erbij hoort.

Dankzij de arrestatie van Mubarak heb ik de controle teruggekregen. Het symboliseert het begin van het nieuwe Egypte en een nieuwe Hussein. Nu kan ik beginnen met het afschudden van alle slechte eigenschappen die wij ons leven lang mee hebben kregen… Nu Mubarak is gearresteerd kunnen we eindelijk streven naar een eerbaar en fatsoenlijk leven.

Wilt u reageren? Graag in het Engels, dan kan Hussein het ook lezen!