Langzaam krijg ik weer wat vertrouwen in Egypte

Politie op het TahrirpleinMiljoenen Egyptenaren wonen buiten Egypte. Maar tijdens en vlak na de revolutie kwamen veel van hen naar huis. “Ik wil hier zijn”, vertelde een vriendin van me, toen ik haar ophaalde van het vliegveld. “Je hebt geen idee hoe het is om tv te kijken en de revolutie te zien gebeuren, zonder dat je erbij bent.” Zij en haar familie in Spanje sliepen omstebeurt, om maar niks van het nieuws te missen. Ze hadden twintig jaar op deze revolutie gewacht.

Opvallend is dat alle Egyptenaren die terugkwamen, zich aansloten bij de demonstranten. Niemand koos de kant van Mubarak. Ik denk dat dat komt doordat ze het nieuws van verschillende kanten kunnen volgen, in het land waar ze wonen. Daarbij: zij wonen in landen met vrijheid, gelijkheid en een sociaal vangnet. Dan valt het deste meer op dat al die zaken niet bestaan in Egypte.

Al die miljoenen Egyptenaren in het buitenland mochten niet stemmen. Alle referenda, alle verkiezingen, hun stem werd niet gehoord. Niet voor niets werd er na de revolutie gedemonstreerd bij het ministerie van Buitenlandse Zaken. Al die mensen die terug waren gekomen, wilden stemmen in het referendum over de grondwet. En dat mocht niet. Weer werd hun stem niet gehoord.

De revolutie verandert Egypte niet ineens. Maar het land staat niet stil. Met kleine stapjes gaan we de goede kant op. Onze premier heeft Egyptenaren in het buitenland nu het recht gegeven te stemmen. De onrust onder betogers, dat veranderingen te langzaam komen, is weer even gekalmeerd. Op het Tahrirplein is het nu al drie vrijdagen rustig, de langste periode sinds het begin van de revolutie.

Na de revolutie bleef het lang stil vanuit de regering. Er kwam wel een referendum over een nieuwe grondwet, maar de veranderingen zijn niet zoals ik gehoopt had.

Maar toch, langzaam aan krijg ik weer een beetje vertrouwen in mijn land. Hosni Mubarak is gearresteerd en Egyptenaren in het buitenland krijgen stemrecht. Misschien tel ik dan toch mee als Egyptische burger. Wordt er toch naar me geluisterd.

Beluister ook de column:

Wilt u reageren? Graag in het Engels, dan kan Hussein het ook lezen!

Deel deze pagina

« Terug naar het overzicht


2 reacties op “Langzaam krijg ik weer wat vertrouwen in Egypte”

  1. Er wordt al naar u geluisterd: ik lees uw blog immers.

  2. Nou, ik denk dat het toch erg lang zal duren voordat er veranderingen zichtbaar zullen zijn.

Geef een reactie