De uit de school geklapte Alexei Doemovski is ook vandaag nog het meest besproken onderwerp in de Russische blogosphere. Op weg naar een interview met de voorzitter van de Russische Politievakbond hadden mijn producer Irina en ik een interessante ontmoeting met een politie-agent, die niet heel erg gecharmeerd leek van de klokkenluid-actie van zijn collega uit Novorossisk.

We stonden geparkeerd tegenover het Rode Plein toen de agent op ons af kwam, jong was hij nog. “Wat we hier deden?”, wilde hij weten. “We zijn onderweg naar een van je bazen”, antwoordde Irina geheel naar waarheid, “wat vind jij er eigenlijk van, van die uitspraken van Alexei Doemovksi over corruptie bij de politie?” Zijn gezicht betrok. Verkeerde vraag.”Papieren graag”. Na inspectie van de getoonde documenten bleek de technische keuring van Irina’s auto verlopen. “Een zeer serieuze zaak”, meende de jonge agent, “ik moet helaas uw nummerplaten verwijderen”. Dat betekende dat ze niet meer zou kunnen rijden. “Maar ik heb een interview over tien minuten voor de Nederlandse televisie, kijk, daar ligt de camera!” Haar protest haalde weinig uit.

Zoals iedere Rus weet zit dat er in dit soort gevallen maar één ding op. Ik stapte bereidwillig uit en zei dat ik even een rondje ging lopen. Bij corruptie is het zaak dat het niet gezien wordt door derden, en dat je het geld niet geeft, maar ergens neerlegt, zodat een agent het nooit rechtstreeks heeft aangenomen. Toen de agent hoorde dat ik een buitenlander was, keek hij moeilijk. Dat had hij blijkbaar niet verwacht. Wat er ook in zijn hoofd omging, hij gebaarde ons dat we weer in de auto moesten gaan zitten en vooral snel weg moesten rijden.