‘Vrouwen besturen India beter’
Een derde van alle zetels in het Indiase parlement is vanaf nu gereserveerd voor vrouwen. Een meerderheid in het parlement stemde voor deze grondwetswijziging. Vrouwen in en buiten het parlementsgebouw omhelsden elkaar. Maar ik betwijfel of met zoveel meer vrouwen in het parlement, er enige verandering zal komen in de positie van vrouwen of jonge meisjes. Volgens mij is er geen land ter wereld waar vrouwen zo te lijden hebben als in India.
Het begint al met je geboorte. Of eigenlijk daarvoor. Als je moeder nog maar net zwanger is, wordt ze door haar schoonfamilie verplicht een scan te laten maken zodat duidelijk wordt wat het geslacht is. In principe is zo’n x-ray verboden, maar het gebeurt nog steeds.
Overleef je de abortus dan riskeer je als meisje vlak na je geboorte gestikt, vergiftigd of levend begraven te worden. India moderniseert maar niet de traditionele opvatting dat een meisje geld kost. Ook al is de bruidsschat al lang geleden afgeschaft, nog steeds vragen de aanstaande ouders van de bruid hoge bedragen. Zelfs de rijke middenklasse doet mee door boven aan het verlanglijstje een tweede huis of een luxe auto te zetten.
Huwelijken worden in India voor 80 % gearrangeerd. De bruid gaat bij de ouders van de bruidegom wonen. Een vriendin van mij kan smakelijk vertellen over het eerste contact met haar schoonouders. Die dachten een goedkope bediende erbij te hebben gekregen. Ze mopperden de hele dag dat haar ouders te weinig voor haar hadden betaald. Na drie weken had mijn vriendin er schoon genoeg van en pakte ze haar koffer in. Ze keerde terug naar haar ouders. Het liep goed af voor haar. De kranten staan vol met verhalen over vrouwen die worden mishandeld, in brand worden gestoken of worden vermoord door hun schoonouders, omdat die meer geld van haar ouders wilden.
Vrouwen lijden aan duizend vormen van discriminatie. In een ziekenhuis in Delhi worden vrouwen gewaarschuwd om niet alleen met een man in een lift te stappen. Er staat letterlijk dat ze riskeert om dan verkracht te worden. Op een bordje voor de deur van de arts wordt een vrouwelijke patiënt geadviseerd een familielid mee te nemen.
Vrouwen krijgen veel minder betaald dan mannen, vrouwen sterven vaker aan de gevolgen van ondervoeding omdat mannen weigeren met hun vrouwen het eten te delen of medicijnen voor ze te kopen als ze ziek zijn. Mag een vrouw naar de dokter dan riskeert ze op weg naar de kliniek, die vaak buiten het dorp ligt, aangevallen te worden als ze zonder echtgenoot op stap is. Mannen weigeren vaak mee te gaan, omdat ze dan een dagloon mis lopen.
De regio Zuid Azië kende een periode lang het hoogst aantal vrouwelijke premiers en presidenten. Ga het rijtje maar af; Sri Lanka, Bangladesh, Pakistan en India. Indira Gandhi was zelfs een van de langst zittende premiers. Hadden deze leiders de positie van vrouwen in hun land hoog op de agenda staan? Welnee, ze zaten er omdat ze de dochter waren van een machtige vader. Ze werden na zijn dood ook nog eens naar voren geduwd door zijn politieke vertrouwelingen, die met de dochter aan het stuur hoopten hun macht te behouden. Deze vrouwelijke politieke leiders waren ervan doordrongen dat ze er zaten vanwege hun vaders, niet omdat ze er zelf voor hadden geknokt. Als ik de biografieën van Indira of Benazir lees, betrap ik ze geen moment op enige betrokkenheid bij de positie van vrouwen in hun land.
De vrouwen die straks in India de 33 % zetels in het parlement mogen bekleden, komen eveneens uit politieke families, Ze worden door hun vaders, broers of ooms naar voren geduwd. De voormalige minister van Treinen Lalu Prasad heeft zeven dochters. Als conservatieve man is hij een groot voorstander van de nieuwe wet; hij ziet zijn dochters al op het pluche zitten. Ze luisteren allemaal toch wel naar hem.
Vechten er dan helemaal geen vrouwen in India tegen discriminatie? Jawel, op lokaal niveau. In de dorpsraden, de panchayats. Vrouwen worden hier gekozen vanwege hun inzet in het dorp. Uit onderzoek van de Universiteit van Delhi blijkt dat met vrouwelijke dorpsraden het dorp veel beter af is. Vrouwen denken aan gezondheidszorg, onderwijs en ze zijn ook nog eens minder corrupt, zo staat in de conclusie van het rapport.
Verandering binnen de samenleving moet van onderaf aan beginnen. Moeders moeten hun zonen leren dat meisjes en jongens gelijk zijn. Meer vrouwen in het parlement levert een marginale bijdrage aan deze gedragswijziging.
Sorry, maar ik vind dat je wel een heel orientalistisch beeld schetst van India. Ik begrijp je punt, ik ondersteun je punt grotendeels, maar tegelijkertijd vind ik dat je wel een heel eenzijdig (negatief) beeld schetst van India.
Het klopt, in sommige delen van het land zijn er ‘missing girls’ en ja, het meerendeel van de bevolking gaat voor een gearrangeerd huwelijk. Maar ik ken ook de verhalen dat meisjes hun aanstaande bruidegom om futiliteiten af hebben gewezen.(voorbeeld: hij was klunzig en opende een zakje chips dat over de hele vloer belandde. Een onhandige man wil je toch niet). Er is ook niks mis met het concept ‘gearrangeerd’, het gaat om de dowry en de prijssticker die op een bruid wordt geplakt, wat de ellende met zich meebrengt.
Het statement dat Indira Ghandi een marionet zou zijn van mannen die de macht wilden behouden is denk ik een grote misvatting. Aanvankelijk was zij het compromis binnen de INC, maar er was niemand zo keihard als Indira Ghandi. (denk aam de Emergency in 1975-1977) Overigens trouwde ook zij in de jaren 40 al tegen de wensen van haar vader in en was zij al weduwe toen zij premier werd.
India is een mooi land en een stuk moderner dan we hier in het westen graag willen geloven. Ook in India zijn deze praktijken verboden en komt het op het nieuws als er iets gebeurd, omdat het nu eenmaal niet normaal is. Laten we niet de antropologische inval nemen en een klein dorpje in the middle of nowhere nemen als voorbeeld voor het hele land. Maar laten we juist de misstanden aankaarten door te laten zien wat er wel goed kan gaan. Dat is wat de overheid ook probeert te doen door wetgeving in te voeren, en is overigens ook het enige wat zij kan doen. De mindset is een langdurig proces, maar elke stimulans in de goede richting is er een.
Hoi Wilma,
Lang geen contact gehad maar dit is weer een geweldig artikel. Het klopt helemaal hetzelfde gebeurt wel in meerdere landen daar in de buurt maar lang niet zo erg als in India. Het is niet eens de jongens/mannen alleen die de sfeer zo creëeren ook vrouwen. Vrouwen in de vorm van moeders van de bruidegom. Het hele term bruidschat bestaat niet. De echte betekenis is niet eens dat de bruidgoms familie vraagt het is juist dat als de bruids familie wil!, Pas dan uit vrije wil geeft! Geven dus en niet vragen! Maar ja het is India. Je moet je ook als jongen het lef durven tonen tegen je ouders in te gaan om tegen deze achterhaalde en ver het doel voorbij geschoten idee een halt toe te roepen. Maar als je ook kijkt India is eigenlijk verdeeld en er is ook veel bevolkings discriminatie, kasten discriminatie en vrouwen discriminatie. Het land is eigenlijk kunstmatig en met veel zwijggeld bij elkaar. Om dit te veranderen is een lang en langzaam process.
Groetjes
Prshan
Erg cynisch stuk. Het zegt toch wat dat ‘de mannen’ daar een derde van de zetels aan vrouwen afstaan. In Nederland zou dat juist weerstand oproepen.
Bij de moderne westerse jongeren merk ik steeds minder een verschil tussen jongens en meiden, maar de traditionele opvoeding die sommige jongeren hebben meegekregen vanuit hun dorp, proberen deze toe te passen in de huidige maatschappij, waar dit totaal geen plaats meer kent.
Zelfs Bij Indian Idols maakte een jongen uit een dorp een opmerking over hoe hij zijn toekomstige vrouw ziet. Hij zei: ze moet passen bij de keus van zijn ouders, ze mag niet werken, moet kunnen koken en thuiszitten en hem steunen. Schrijver Javed Akhtar zei meteen: Waarom huur je niet gewoon een huishoudster? Een correct antwoord op zo een domme opmerking. Opvallend genoeg, kreeg die jongen ook meteen minder stemmen van het publiek.
En deze ouderwetse gedachte leeft niet alleen in India, maar ook nog altijd in Nederland. Hoewel het minder extreem is, zijn mensen nog altijd niet blij wanneer er een meisje in het gezin geboren wordt.
Charla zegt
En deze ouderwetse gedachte leeft niet alleen in India, maar ook nog altijd in Nederland. Hoewel het minder extreem is, zijn mensen nog altijd niet blij wanneer er een meisje in het gezin geboren wordt.
Dit verbaast mij. Ik woon ook in Nederland, en in mijn omgeving is iedereen dolgelukkig met de dochters
Waarom weet ik niet, maar iedereen krijgt meisjes.
“zijn mensen nog altijd niet blij wanneer er een meisje in het gezin geboren wordt.”
Wat een generaliserende opmerking. Ik ben superblij met allebei mijn dochters, en met mijn zoon. De wereld ligt voor ze open, ze worden wat ze maar willen. Ik wordt alleen moe van dat krampachtige gedrag van sommige vrouwen en politieke partijen. “Er zijn niet genoeg vrouwen en allochtonen blah*, en dus negeren we maar dat we een beter kandidaat hebben voor iets maar zetten we er met alle geweld een vrouw of allochtoon neer. Zo´n onzin. Mijn oudste dochter leert nu strijdbaar te zijn, heeft een eigen visie en een eigen stijl. Ik steun haar in alles, en ze komt er wel.
Ik realiseer me dat er gebieden zijn in NL waar dat niet zo is, en daar moeten we kritisch over blijven. Maar je doet zo een heleboel jonge mensen tekort door discriminatie de andere kant op. Die mensen hebben ook een droom, en verdienen ook een kans die ze bij voorbaat al niet krijgen. Dat is net zo oneerlijk als andersom en dus maak je je andersom net zo strafbaar aan hetgeen je de ander verwijt.
MBT India: Ik heb het altijd als een erg traditioneel land gezien met een eigen cultuur die aansloot bij de samenleving. De wereld verandert, maar niet ieder mens wil verandering zomaar accepteren. Dat kost tijd, geef het dat ook. Natuurlijk lijkt het niet eerlijk, in onze ogen is dat het ook niet. Maar een deel van de mensen daar is er nog mee groot geworden en die kunnen niet zomaar in een keer om naar iets anders. Ze hebben het misschien met de beste bedoelingen jarenlang zo geleefd. Veranderen zou nu een signaal afgeven dat ze niet deugen en dat wat ze deden niet goed was. Tijd heelt wonden, rustig aan dus, vooruitgang laat zich niet tegenhouden.
Man vs Vrouw is niet alleen dat.
“De wereld biedt genoeg voor ieders behoefte, maar niet voor ieders hebzucht.”
Zo zijn mensen, en dan is “recht van de sterkste (lichamelijk)” een makkelijk middel om te gebruiken als excuus waarom jij de dienst uitmaakt en de vrouw niet. Zwak, maar menselijk.
De man als kostwinnaar is in landen als India nog een ingebakken vanzelfsprekendheid. Pas als dat stramien daadwerkelijk doorbroken gaat worden kan er wezenlijk iets veranderen. Daarvoor is het gewenst én noodzakelijk dat geld uit de wereld verdwijnt waarmee de randvoorwaarden worden gecreëerd die tot daadwerkelijk evenwicht kunnen en zullen gaan leiden.
@Bas
Onder de Nederlandse bevolking wel Bas, maar onder andere migrantgroepen niet. Ik zie het nog steeds om mij heen. Ze doen blij, maar vinden het nog steeds een kopzorg.
Maar deze ‘bill’ doet mij trouwens ook denken aan wat wij in Nederland hebben voor allochtonen. Bedrijven moeten toch ook een bepaald percentage allochtonen in dienst hebben? Of is dat alweer afgeschafd, want ik zie nog steeds vacatures verschijnen waarin ze op zoek zijn naar mensen met een andere achtergrond.
@ Charla
Ik vind het ook een generaliserende opmerking. Als je ervan uit gaat dat in de Indiase cultuur een zoon betekent dat je als ouder in ieder geval verzekerd bent van een iemand die voor je zorgt als je oud bent, is het niet zo raar dat zonen meer gewild zijn. Meisjes “geef je weg” en dat doe je inderdaad met een bruidsschat die heel hoog is. Dit is al eeuwenlang zo en krijg je niet zo snel uit de migrantengroepen die nu in Nederland wonen. Ik ben het niet eens met deze opvatting, maar ik snap het wel en heb ook begrip voor het feit dat zij nog zo denken. Maar er zijn, in India ook, nu veel meer meiden die een hoge studie doen, die alle kansen krijgen en deze ook pakken. Het verbranden van bruiden gebeurt in de dorpen, in de grote steden, waar de vooruitgang veel sneller gaat, zie je het veel minder tot helemaal niet meer.
Ik heb een Indiase vriend en een erg leuke Indiase familie die mij helemaal geaccepteerd hebben, zelfs al zijn we niet getrouwd met elkaar. Ik begrijp ook wel dat dit wel bijzonder is, maar na zoveel keer in India geweest te zijn en niet alleen op toeristische plaatsen, ik heb ook in een klein dorpje gewoond, ben ik het zat om steeds de vooroordelen te moeten weerleggen. Over het land, over dat ik wel voorzichtig moet zijn met mijn vriend, en over de positie van een vrouw in India. Mijn ervaring is dat de vrouw erg gerespecteerd wordt en dat indiase mannen hun vrouw steunen en helpen waar en wanneer ze kunnen. Dit zal heus niet overal zo zijn, maar er zijn ook genoeg Nederlandse mannen die hun vrouw gewoon laten stikken, met of zonder kinderen. Daarnaast heb ik het gevoel dat als Nederlanse vrouw van me verwacht dat ik me als een man gedraag. Niet praten over emotionele en gevoelskwesties en vooral altijd hard blijven werken omdat dat goed is voor je onafhankelijkheid. Als ik al een keertje indiaas eten tijdens de lunch meeneem zit iedereen me al raar aan te kijken… Ik denk dat we qua maatschappij nog heel wat kunnen leren van de wijze waarop zoveel verschillende mensen in india met elkaar omgaan. Ik zou zeggen probeer eens een keertje niet te oordelen maar gewoon te kijken en neem mee wat je kan…en houd vooral eens op om de hele wereld ons westerse beeld van een ideale samenleving op te leggen…zo goed doen wij het ook allemaal niet.
@Devi
Ik snap je punt, maar in het kader van met je tijd meegaan, zijn ze in de Indiase veel makkelijker om die gedachte om te zetten. In Nederland lijkt het alsof je nog in de middeleeuwen leeft met sommige familieleden die prachtige opmerkingen weten te maken over vrouwen.
Daarnaast zijn er ook extremistische hindoes actief, vooral jongens, die overal verkondigen dat vrouwen achter het aanrecht horen en vervolgens zelf op zoek gaan naar een meisje dat op zijn minst een afgeronde HBO-opleiding hebben, om zich in ieder geval tegenover de familie te kunnen verantwoorden dat het meisje geleerd is, maar haar vervolgens dumpen achter het aanrecht.
Gelukkig is de tijd van het verbranden van een bruid ver achter ons, maar helaas komt het nog steeds voor dat vrouwen zowel mentaal als fysiek mishandeld worden.
Bijna helemaal eens met je stuk, behalve dat ik dolblij ben de wet, de meeste dochters luisteren nu misschien wel naar pasp en broers, maar a ik heb goede hoop dat de volgende generaties steeds meer zullen emanciperen, als je ziet dat hoe de positie van de vrouwen in de maatschappij sinds de onafhankelijkheid van India vooruit is gegaan dan heb ik alle vertrouwen in emancipatie van de vrouw in India voor de toekomst.
Vrouwenemancipatie heeft in de hele wereld inderdaad
nog een hele lange, moeizame weg te gaan.
Helaas ook in Nederland, wij zouden toch heel veel meer vrouwen in toppossities moeten hebben dan we nu hebben?
Het is bijna niet te geloven dat we het zo slecht doen.
En toch zal het ons lukken..we zijn op de goede weg..
Na dit artikel gelezen te hebben vraag ik mij met grote vragen af wat nou precies het doel is van de schrijfster. Haar mening te verspreiden dat er geen hoop is voor India? Is dat eventjes een deprimerende, en mijns inziens onjuiste gedachte.
Iedere stap in de goede richting is er een, laten we die aanmoedigen in plaats van af te doen als nutteloos. Dat vrouwen in de politiek moeten is een goede stap in de richting tot emancipatie. Natuurlijk is het volledig juist dat deze emancipatie ook met de paplepel ingegoten moet worden, maar wat hulp van bovenaf kan absoluut geen kwaad.
Bovendien wil ik opmerken dat ik zelden zo´n generaliserend stuk heb gelezen. Het gebruiken van de toestand van een aantal dorpjes in het platteland als voorbeeld van hoe het er in het hele land aan toegaat lijkt mij een ongepaste generalisatie. Om eerlijk te zijn had ik van een journaliste van de NOS wel een minder generaliserend en een wat informatieve stuk verwacht. Er zullen heus ook positieve gevolgen van deze nieuwe wet zijn, al moet er om effect te hebben op het platteland misschien nog een generatie overheen gaan.
Verder is er een simpele verklaring voor het feit dat vrouwen op het platteland in India (helaas) niet zo waardevol zijn als mannen. Vrouwen gaan het huis uit, naar een ander gezin. De mannen daarintegen blijven thuis en zullen hun ouders op latere leeftijd verzorgen en de kost voor ze winnen. Zoons zijn voor de ouders dus van levensbelang. Laten we dat dan ook in ons achterhoofd houden voordat we met onze westerse achtergrond oordelen gaan vellen over Indiers (op het platteland) zonder ook maar iets te weten over hoe het er daar werkelijk aan toe gaat.
Laten we eens proberen te begrijpen, respecteren en inleven in plaats van meteen met een oordeel klaar te staan…
Beste Fleur, heb je mijn artikel wel goed gelezen? De lijn en de conclusie zijn toch heel helder. Dat vrouwen op het platteland wel degelijk voor hun rechten opkomen. Daar waar vrouwen in de dorpsraden zitten, is de kwaliteit van het onderwijs en de gezondheidszorg hard verbeterd. Er is dus wel hoop voor India, als jij het zo wilt stellen.
Constateren dat vrouwen in India het knap lastig hebben, is geen westers oordeel. Hoe lang heb je in India gewoond?
Ik begrijp ook niet wat je bedoelt met de zin: elke stap in de juiste richting is er een, laten we die aanmoedigen…….. Die noem ik nu algemeen en helemaal nietszeggend. Het waren vooral vrouwelijke columnisten die hard van leer trokken tegen deze vrouwenwet, die helemaal geen stap in de juiste richting is. De wet werkt eerder tegen vrouwen. Vrouwen mogen straks niet meer zeuren als 1/3 van het Indiase parlement uit vrouwen bestaat. Voornamelijk beschermde dochters uit politieke families, die nog nooit op het platteland of in de sloppenwijken zijn geweest. Nauwelijks op de hoogte te zijn van de positie van de Indiase vrouw. Stemmen zoals hun broers, ooms en vaders dat doen. Net zoals Pakistan wordt India door politieke families bestuurd. Wat hebben Benazir Bhutto en Indira nu concreet veranderd aan de positie van vrouwen? Misschien heb jij daar een positief idee over?
Wist je dat er elke 4 uur een vrouw in India sterft? Vermoord door haar schoonfamilie vanwege een te lage bruidsschat? Dat vrouwen niet kunnen scheiden omdat geen wet zegt dat mannen alimentatie moeten betalen. Vrouwen zijn economisch afhankelijk van hun schoonfamilie. Natuurlijk is er een nieuwe generatie vrouwen die kiest voor een baan. Maar die moeten hard vechten tegen vele vooroordelen en stellen trouwen lang uit. Ik respecteer de Indiase cultuur, maar dat betekent niet dat ik mijn ogen voor de werklijkheid sluit.