De kasteloze Mayawati Kumari, premier van de noordoostelijke deelstaat Uttar Pradesh, is al jarenlang een groot voorbeeld voor miljoenen Indiërs onder aan de sociale ladder. Voor een publiek van kastelozen ontving ze vorige week een meterslange boa gemaakt van briefjes van 1000 roepies, zestien euro per biljet, voor vele arme Indiërs een maandsalaris. Mayawati zou de Boa zelf hebben bedacht. Ze gedraagt zich steeds meer als de calculerende godin van de kastelozen. Maar haar publiek blijft vreemd genoeg juichen.

Je zou verwachten dat ‘dalitkoningin’ Mayawati zo langzamerhand bij haar arme aanhangers door de mand moet zijn gevallen. Ze maakte haar aanhangers lange tijd wijs dat ze vorig jaar bij de landelijke verkiezingen het tot de eerste kasteloze premier van India zou schoppen. Ze verloor.

Ze beloofde de 160 miljoen dalits, kastelozen, in India een beter leven. In alle dorpen in haar deelstaat zouden scholen, onderwijs en gezondheidszorg komen. Volgens een nieuwe wet ontvangt iedere werkloze boer op het platteland maximaal 100 dagen per jaar salaris. Mayawati zou dat bedrag ook nog eens verdubbelen. In haar deelstaat wachten de meeste boeren nog steeds op de uitkering die haar corrupte ambtenaren in hun zaken schijnen te hebben gestoken.

Van alle mooie toezeggingen kwam dus weinig terecht. De dalitkoningin spendeerde miljoenen roepies in een park in de hoofdstad Lucknow van haar deelstaat. Daarin staan twee reuze standbeelden. De een moet zij voorstellen, de ander haar mentor en geliefde, Kanshi Ram die een aantal jaren geleden stierf.

De beelden worden omringd door zestig eveneens reuze olifanten gemaakt van marmer. Het hoogste gerechtshof sommeerde Mayawati verschillende malen de bouw van dit park te staken, maar Mayawati heeft voor weinig mensen ontzag. En daar smullen de kastelozen van.

Hoe meer de media zich verzetten tegen de hebzucht van Mayawati, hoe sterker haar aanhangers haar verdedigen. Een columnist schreef het onbegrijpelijk te vinden dat haar ambtenaren deze kostbare boa van roepies voor de premier maakten. Terwijl honderden families, waarvan een gezinslid vorig jaar bij een tempel in Uttar Pradesh door het uitzinnige publiek werd vertrapt, al maanden zitten te wachten op de door haar toegezegde compensatie.

Mayawati staat al jarenlang bekend als een van de meest corrupte politici van India. Als zakenman of journalist kun je een afspraak met haar maken in ruil voor een fiks bedrag. Haar bankrekening is flink gespekt. In verschillende steden staan haar villa’s, volgens haar allemaal cadeautjes van rijke aanhangers, die haar als premier van de deelstaat om een gunst vroegen.

Op haar verjaardag laat ze zich trakteren op juwelen en diamanten. Haar aanhangers vinden dat prachtig. Deze dochter die opgroeide in een gezin waar nauwelijks geld was, heeft het ver geschopt.

De kastelozen van India weten heus wel dat Mayawati corrupt is. Ze vertelden me onlangs tijdens een bijeenkomst dat Mayawati bussen naar de sloppenwijk had gestuurd om daar haar publiek op te halen. De dalitkoningin spreekt alleen voor een gehoor van boven de 5000 zielen. In haar helikopter of luxe personenwagen wacht ze desnoods net zo lang om de hoek van de straat tot het quorum is bereikt.

Een kasteloze vertelde me dat ze het prachtig vond dat Mayawati corrupt is. ‘Als zij de rijken in India zo goed kan afzetten, dan kunnen wij dat ooit toch ook samen met haar’.