NOS

“Mijlpaal, primeur, uniek, historisch!”

Het zijn woorden die ik van NOS-collegae hoorde na uitzending van mijn tv-verslag, dat ik maakte op vrijdag 11 april 2008. Een verslag waarvoor ik het beeldmateriaal zelf filmde met een mobiele telefoon. Tsja… het enige dat ik vooraf voor ogen had was niets meer dan een aardig beeldgrapje voor mijn reportage.

Het onderwerp ging over het eerste mobiele filmfestival van Nederland, gehouden in Groningen. Daar waren allerlei miniproducties te zien, gemaakt met niets meer dan een GSM. En dan kon ik niet achterblijven natuurlijk, dacht ik direct. Plan voorgelegd aan redactie in Hilversum, waar enthousiast werd gereageerd om hele item te draaien met een mobieltje. Dus interviews, standupper, tussenshots etc, aangevuld met fragmenten van de festivalfilms.

Daar ging ik, op weg naar het hoge noorden met niets meer dan een Nokia N95, die geschikt zou zijn voor deze klus, werd mij verzekerd. Geen cameraman, geen geluidsman. Wel een satellietwagen om mijn reportage te kunnen doorstralen naar Hilversum, zodat ook het Zes Uur Journaal nog kon worden bediend.

Hoewel het een klein festival was, wemelde het van de cameramensen, geluidsmensen, verslaggevers etc. Iedereen deed belangrijk, iedereen deed druk. En daar stond ik dan als afgevaardigde van het NOS-Journaal, in m’n uppie tussen de landelijk pers. Met als enige wapen, een minuscuul cameraatje. Ik ging maar gelijk aan de slag. Te beginnen met twee interviews. En dat was wel wennen. Voor mij, maar ook voor de geïnterviewden. Ze hadden wel ‘iets groters’ verwacht van die grote NOS. Een beetje op de gok opnemen, meer was het niet. En na afloop van het gesprek snel checken of het überhaupt uitzendwaardig was.

Langzaam filmde ik de beperkte geheugenkaart vol. Ik nam allerlei beelden op. Van het publiek, de zaal, het festival. En als aan mij werd gevraagd: “Waar ben je van?” en ik antwoordde: “Van het NOS Journaal”, dan geloofde niemand mij. “Yeah right!”, hoorde ik vaak. En als 1-mansploeg, gefocust op een klein schermpje, brak ik op locatie de ene tv-code na de andere. Ik botste tegen collega’s op, liep hinderlijk door al hun shots heen en praatte door hun interviews heen omdat ik mezelf zonodig lopend en met uitgestrekte armen moest filmen. Wel behoorlijk amateuristisch! En dat werd het vervolg ook.

Inmiddels was de NOS-satellietauto aangekomen in Groningen, met aan boord een ervaren editor annex operator. Maar van monteren was nog lang geen sprake. Het beeld moest eerst uit de telefoon. Dat was nog niet zo’n probleem, wel de tijd die het kostte. Via USB haalde ik de clips binnen in een montage-programma op mijn laptop. Tergend langzaam werden de MPEG4-bestanden overgesluisd. Dat kostte bijna een uur! Vervolgens was het fragmenten uitkiezen en die omzetten naar breedbeeld. Want mijn mobiel was dan wel redelijk nieuw, een knopje 16:9 zat er niet op.

Dan waren we er nog niet. Het bewerkte GSM-materiaal moest er ook weer uit. Om het te kunnen combineren met ander materiaal, dat op weer totaal andere beelddragers stond. Heel veel technische rompslomp. Na de inzet van echte schroevendraaiers, een bezoekje aan de plaatselijke pc-shop voor het juiste kabeltje en veel technisch advies van derden, lukte het. Weer een uur verder en nog geen shot gemonteerd.

Langzaam kwam er schot in de zaak. Langzaam groeide er een item. Mocht ook wel, want de deadline van het Zes Uur Journaal kwam akelig dichtbij. Nog “even” de voice-over tekst inspreken via de mobiele telefoon en er weer uithalen (voor procedure…zie hierboven) en klaar waren we. Om precies 18.04. Te laat? Nee hoor, we waren gelukkig het laatste onderwerp in de show.

En daar ging ie. On Air! Het eerste mobiele telefoonverslag van het NOS Journaal. Een mijlpaal? Ligt eraan hoe je het bekijkt. Feitelijk misschien wel, maar 1 ding is duidelijk geworden. Om zo verslagen te maken, daar zijn we nog lang niet klaar voor. Technisch niet, facilitair niet en ook qua beeld- en geluidskwaliteit niet. Het Journaal houdt het voorlopig bij een paar nieuwswaardige beeldflitsen, gemaakt met een mobieltje. Steeds vaker onmisbare beelden. Voor mijn reportage geldt: leuk en leerzaam experiment en een geslaagd (beeld)grapje. Maar bekijk het resultaat en oordeel zelf maar!

Robert Schinkel
Verslaggever NOS Journaal