Verslaggever Ellen Brans en redacteur Annephine van Uchelen bezochten de wereldberoemde thrillerauteur Karin Slaughter in haar woonplaats Atlanta, het decor voor haar nieuwe boek.

Wereldwijd hoort ze bij de best verkochte thrillerauteurs: Karin Slaughter. Al ruim 30 miljoen exemplaren zijn er van haar boeken verkocht. Vanwege haar speciale band met ons land is de primeur van haar 14e thriller Genadeloos voor Nederland.

‘Wie wil er een stroopwafel?’, vraagt Karin hoopvol, nadat ze het 3e zakje in ontvangst heeft genomen. ‘I love you Dutchies, maar zoveel kan ik er onmogelijk op.’ Kennelijk zijn we niet de enige Nederlanders die ooit stroopwafels voor haar hebben meegenomen.

Oplettend

Zo wereldberoemd als ze is, zo klein en onopvallend is haar verschijning; blond haar, leuk gezicht, een stoere spijkerbroek en een zwart overhemd, haar favoriete outfit zoals komende dagen zal blijken. Als we elkaar nog voor onze ontmoeting toevallig passeren herkennen we Slaughter zelfs niet, terwijl zij zich ons juist precies weet te herinneren. ‘I think we just bumped into each other into the corridor.’ Ze is scherp en oplettend, of het nu gaat om een alarmknop achter een kast, een opvallende tekst of onze ingewikkelde namen, weinig details ontgaan haar.

Research

We zijn in het luxe Four Seasons Hotel in Atlanta, dat een rol speelt in Slaughters 14e thriller Genadeloos. De hoofdpersoon, een godsdienstwaanzinnige die gruwelijke dingen doet met jonge vrouwen, woont in dit hotel. Net als in het boek verwijst een subtiel bordje in de lobby naar de sportschool waar hij veel komt. Het zegt iets over de intensieve research die Slaughter voor elk boek doet. ‘Wel heb ik iets aan de indeling van het hotel moeten veranderen,’ bekent ze, ‘anders klopte de verhaallijn niet meer. Omdat ik nog altijd mailtjes krijg over een fout die ik ooit maakte in de beschrijving van een schietpartij, probeer ik nu altijd heel zorgvuldig te zijn.’

Minibus

Schrijven doet ze het liefst in een speciaal door haar vader ontworpen writers cabin midden in het bos op 3 uur rijden van Atlanta. Ze nodigt ons daar uit en biedt aan voor ons uit te rijden. Dat de Amerikaanse Car Rental een geheel eigen interpretatie heeft van ons speciale verzoek voor een kleine auto, blijkt als er soort minibus voor ons klaarstaat. Vermoedelijk zou er bij de reservering van een ‘grote auto’ een complete stadsbus hebben klaar gestaan.

Crimewriter

In een pittig tempo rijdt Slaughter voor ons uit door een steeds heuvelachtiger gebied. Mogelijk is dat de oorzaak van alle klapbanden die automobilisten hier voortdurend hebben, getuige de vele lappen rubber en halve banden die langs de vluchtstrook liggen. Als Slaughter opeens in een dicht bos verdwijnt blijkt dat we de verharde weg moeten verlaten. We vervolgen de reis over een hobbelig en donker zandpad overwoekerd door struikgewas. Het enige verkeersbord dat er staat waarschuwt voor aanvallende beren. Kortom, de perfecte setting voor een crimewriter.

Nogal onverwacht ligt de volledig houten cabin op een open plek in de bos. Met de enorme houten veranda, het geborduurde kussen met ‘welcome to our cabin’ en de grote open schrijfverdieping en kan het huis zo een woonblad in. Behalve dan dat er beren omheen lopen. ‘Maar daar zijn ezels voor ingezet’, vertelt ze geruststellend, die trappen zo hadr dat de beren wel wegblijven.’

Prikbord

Tijdens de rondleiding in haar werkkamer kijkt Slaughter voor het eerst een beetje ongerust. ‘Zouden jullie alsjeblieft niet mijn prikbord willen filmen of fotograferen? Er hangen diverse plots voor mijn toekomstige boeken en zou jammer zijn als mijn lezers die al zien. Vaak schrijf ik meteen nadat ik een boek heb afgerond het eerste hoofdstuk voor mijn volgende boek, zodat ik in dezelfde sfeer blijf.’ Voor de fans moet dat een geruststellende gedacht zijn. Terwijl Genadeloos zelfs nog moet verschijnen, is de opvolger al in de maak.

Annephine.van.Uchelen@Nieuwsuur.nl