Mitt Romney en zijn vrouw Ann

Redacteur Jelmer Jansma doet samen met correspondent Tom Kleijn de komende dagen verslag vanaf de Republikeinse conventie in Tampa, Florida.

Waar gaat het eigenlijk om tijdens deze conventie? Waarom komen Republikeinen uit het hele land vrijwillig helemaal naar Florida om vier dagen bij elkaar in een stadion te zitten? Niet omdat het zo spannend is. Dat Mitt Romney het tegen Obama gaat opnemen was al maanden bekend en ook zijn running mate Paul Ryan was al weken geleden gelanceerd.

Kandidaat kiezen
Van oudsher is een conventie vooral bedoeld om de kandidaat voor de partij te kiezen, tot het systeem van voorverkiezingen daar een einde aan maakte. In 1964 wist de extremistische conservatief Barry Goldwater de nominatie weg te kapen voor de neus van de veel gematigder William Scranton, de favoriet van de partijleiding.

Kritiek
Hoe anders gaat het er nu aan toe. Alles staat in het teken van de promotie van de partij en het uitstralen van eenheid, al is van dat laatste vaak weinig sprake. Alles wat ruikt naar kritiek wordt kundig gesmoord. Zo mocht de eigenzinnige libertaire congreslid Ron Paul uit Texas, die al aantal keren tevergeefs een gooi naar de nominatie deed, niet eens spreken in Tampa, omdat hij weigerde zijn speech te laten goedkeuren door de organisatie. Wat overblijft is een strak geregisseerd mediaspektakel.

Schelden
En in dat spektakel gaat het maar om een ding: de speeches. Overdag de mindere goden, ’s avonds de sterren van de partij en donderdagavond de klapper: Mitt Romney zelf. De meeste speeches zijn weinig inhoudelijk. De gelukkigen die achter de katheder mogen, komen vaak niet verder dan een mix van conservatieve gemeenplaatsen, schelden op Obama en Mitt Romney de hemel in prijzen. De actrice Janine Turner bijvoorbeeld, bekend van onder meer de film Cliffhanger, hield een lofzang op Amerika (‘our great land’), die valt samen te vatten in een van haar eigen zinnen: ‘And President Obama, I’m here to tell ya, the government didn’t build it. God and the American people built it!’ Applaus.

Warm mens
De hoofdact van dinsdagavond was Mitt Romney’s vrouw Ann. Republikeinse presidentskandidaten doen het over het algemeen slecht onder vrouwelijke kiezers, dus het was aan Ann om de vrouwen in de zaal en vooral in de huiskamer voor zich te winnen en haar koele en afstandelijke Mitt te presenteren als een warm mens. Dat deed ze met verve. Het ging vooral over haar huwelijk, geen ‘sprookjeshuwelijk uit de boekjes,’ maar een ‘echt’ huwelijk, met hoogte en dieptepunten. Waarom dat zo bijzonder was, werd niet helemaal duidelijk, maar het publiek smulde. Haar man, moest het publiek weten, is een fatsoenlijke man, warm, liefdevol en geduldig. Ze was grappig, timede goed en zag er prachtig uit. Mission accomplished dus. 

Applaus
Het meest opvallende moment van de avond  kwam na het eind van haar verhaal, vlak na het obligate ‘God bless each of you and God Bless the United States of America.’ Tijdens het flinke applaus dat ze kreeg kwam Mitt ineens van achter de coulissen het podium op lopen. Samen zwaaiden en lachten ze dat het een lieve lust was. Het was de eerste keer dat Mitt zich liet zien in Tampa en alles draait uiteindelijk om hem.

Een moment dat een goed opgewarmd publiek op de stoelen zou moeten. Maar het applaus zwol niet aan. Er werd niet harder gejuicht. Geen spoor van  hysterie zoals rond Obama in 2008. Enkel beleefd, gematigd enthousiasme, zelfs van de trouwste partijleden.  “De energie lekte een beetje weg”, schreef de New York Times. Samen liepen ze het podium af en het klappen verstomde. Ondanks zijn vrouw gaat Mitt Romney het nog moeilijk krijgen in november.

Jelmer.Jansma@Nieuwsuur.nl