Een vrouw aan het werk op de Wallen

EU-lid Hongarije is buiten Nederland het land waar veruit de meeste slachtoffers van mensenhandel vandaan komen. Verslaggever Nicole le Fever en redacteur Hans Kema bezochten slachtoffers die in Amsterdam werken en maakten een portret van één van de belangrijkste bronnen achter deze mensenhandel: de oost-Hongaarse regio rondom de stad Nyiregyháza. Bekijk zaterdag haar reportage.

Op de muur van de peeskamer zitten kleine stickertjes. Mijn dochter heeft ze ook. Blauwe springende dolfijntjes, zeesterren en visjes. Een meisjeskamer, maar dan met rood licht, een hoekig bed en een wastafel met wc-rol ernaast. Gina legt een handdoek op het bed. Recht, klanten willen het graag netjes. Uit de kamer van de buurvrouw klinkt gekreun. Gina heeft niet dat geluk vandaag. Geen klant komt binnen.

Hongarije
Ze zit al 4 jaar achter het raam. Maar nu heeft ze het gehad op de Amsterdamse wallen. Al die Hongaarse meiden verpesten de markt. Ze doen het voor een schijntje. Pijpen en neuken voor 20 euro, zonder condoom. En voor één van beiden willen ze dan maar de helft betalen. Als ze had geweten hoe zwaar het was, was ze er niet aan begonnen. Mar nu heeft ze ondanks jaren zwoegen op de wallen niet genoeg geld om terug te gaan naar Hongarije. En daar valt zeker geen geld voor haar en haar familie te verdienen.

Kwetsbaarheid
Anderen worden gedwongen, anderen worden uitgebuit, anderen zijn het slachtoffer. Maar zij niet. Ook Martha die wij later in haar woning spreken verdedigt haar vriend die haar in haar werk ondersteunt. Een kerstboom staat er nog, van plastic, inclusief ballen en lichtjes. Gezellig vindt Martha. Ze lijkt harder dan Gina die Hongaarse zwervers van eten voorziet. Gina herkent de kwetsbaarheid van de mensen in nood op straat. En geeft hen geld en eten. Martha heeft genoeg aan haar eigen problemen. Ze beklaagt zich niet over haar werk. Het is niet anders.

Camera

Hongaarse delegatie op de Wallen

Een delegatie van de Hongaarse politie loopt over de wallen. Door de Molensteeg, ook wel de Hongaarse of zigeunersteeg genoemd, naar de herkomst van de meeste meisjes achter de ramen. De prostituees bonken hard op de ramen als ze een glimp van onze camera opvangen. Ze willen niet worden gefilmd. De Hongaren kijken hun ogen uit. Zoiets heb je niet in hun land. Prostitutie mag in Hongarije, op plaatsen die door gemeentes zijn aangewezen. Maar er worden geen plaatsen aangewezen. En dus zijn de prostituees strafbaar. Een hoge boete en gevangenisstraf hangt hen boven het hoofd. De gang naar het westen waar het grote geld op straat ligt, is snel gemaakt.

Buskaartje
“Het zal economisch wel goed zijn van voor Nederland”, zegt de leider van de delegatie. Anders zou men het toch niet toestaan. Ze zijn hier om de samenwerking met de Nederlandse collega’s te bevorderen. Het tegengaan van mensenhandel is hun vakgebied. Organisaties of personen die zich schuldig maken aan uitbuiting of meiden dwingen achter het raam te gaan zitten, moeten worden aangepakt. Maar het misdrijf speelt zich af in Nederland. Het regelen van een buskaartje naar Nederland voor de vrouwen is geen misdaad. De vrouwen mogen in Nederland aan de slag. Prostitutie is legaal. En met een inschrijfbewijs bij de Kamer van Koophandel kunnen de dames aan de slag.

Pooier
Heleen Driessen is manager bij het Amsterdamse coördinatiepunt mensenhandel en bij het Prostitutie en Gezondheidscentrum in de hoofdstad. Veel meisjes vinden zelf niet dat ze worden uitgebuit als ze geld aan hun pooier dan wel vriend moeten afdragen, zegt ze. Een bedrag van een paar honderd Euro dat ze per week zelf opstrijken is meer dan ze in eigen dorp kunnen verdienen.

Kinderen
Ze komt ook meisjes tegen die kwetsbaar zijn. Meisjes met een laag IQ, kinderen nog die niet eens in staat zijn aangifte te doen tegen welk misbruik dan ook. Omdat ze niet kunnen vertellen waar ze zijn of hoe ze hier zijn gekomen. “Drugs kun je 1 keer verhandelen, vrouwen wel 1000 keer, citeert ze de politie. Zulke meiden worden terug gestuurd als ze de mazzel hebben eruit gehaald te worden. En dan gaan ze terug, naar niks. Niemand wacht op hen. Wellicht de volgende bus naar het westen, waar ze tenminste nog wat opleveren.

“Goed dat we elkaar hebben gesproken en dat we alles hebben gezien”, zegt de leider van de Hongaarse delegatie. De samenwerking gaat door. Voor de dames achter de ramen verandert er niets. Zij zien geen andere keuze en gaan door met hun werk.

Borsten
Gina schikt haar borsten en loopt naar het raam. Ze doet het gordijn open en lacht om de klanten naar binnen te lokken. Morgen vertrekt ze uit Amsterdam. Naar Den Haag, vertelt ze. Het nieuwe adres van veel Hongaarse meisjes. “Zo erg als hier kan het niet zijn.”

Nicole.le.Fever@nieuwsuur.nl

NB: Eerder maakte Nicole le Fever al een onderwerp over mensenhandel.