I’m excited to be here!!
Je hebt altijd goeie en slechte dagen. Gisteren was een slechte. De beveiliging rond het Olympisch stadion, waar ik een reportage maakte, werkte op alle manieren tegen en m’n apparatuur begaf het. Een reportage in het Holland Heineken Huis ging daardoor de mist in. Maar vandaag was een hele goeie, want wanneer kun je als Nederlandse journalist nou een vraag stellen aan de president van Amerika!!?? Het begon vanochtend vroeg al. Na alle hectiek van gisteren hadden we met een paar NOS collega’s besloten maar eens wat anders te doen, een paar uurtjes vrij te nemen. De Nederlanders Schuil en Nummerdor moesten hun eerste wedstrijd beachvolleyballen en dat leek ons wel leuk.
Ik twijfelde even om m’n recorder mee te nemen, maar nee toch maar niet. Ik was tenslotte even vrij. Op de tribune niet veel oranje, maar wel de kroonprins en z’n vrouw. Nou, hoe Oranje kun je het hebben als Willem Alexander en Maxima vlak voor je zitten.
Bij het verlaten van het stadion kon ik de prins zelfs nog vragen of hij genoten had en dat had ie, zei die. Ach toch leuk. Ons uurtje vrij was voorbij en dus gingen ook wij naar de uitgang, maar daar werden we tegengehouden.
De reden werd vrij snel duidelijk. Een lange stoet van die grote zwarte Amerikaanse wagens kwam het terrein oprijden. Krijg nou wat grapten we, president Bush is in the house. Toch voor de zekerheid maar even terug, want een vrijwilliger had ons inmiddels verteld dat het zeker geen grap was en dat de hoogste baas van Amerika inderdaad net het park was opgereden.
Het was niet moeilijk om de president te vinden. Alle Chinese vrijwilligers stroomden naar een bepaalde, afgelegen plaats op het terrein. Daar moest het haast wel zijn. En jawel daar stond de wereldleider. Gister nog op de thee bij zijn Chinese collega, nu op een paar meter afstand. Een paar fotografen, wat tv camera’s en wij. Bush ontspannen op een inspeelveldje met de Amerikaanse en Braziliaanse beachvolleyballers. Zonneklepje op, bezweet overhemd en gezellig praten met de sporters en begeleiders. Geweldig materiaal voor een reportage, dacht ik.
Maar ja, m’n opnameapparatuur lag nog in het hotel, ik was per slot van rekening even vrij. Gelukkig bracht collega Steven Dalebout uitkomst. Hij had z’n spullen wel bij zich. Met m’n lange armen rekte ik me uit, met de microfoon in de hand om wat woorden van Bush en de volleyballers op te vangen. En gelijk vormde zich de gedachte; wat als..? Wat als ik de president nou eens wat vroeg. Door de beveiligers werden we goed in de gaten gehouden. Kijken mocht, maar vragen niet, dat was duidelijk.
Maar toen Bush na een kwartiertje weer vertrok liep hij redelijk vlak langs me heen, een meter of twee. Dit was m’n kans. How do you feel about the Olympic games, mister president? Riep ik snel en strekte m’n arm tot het uiterste. Goed geen briljante of heel originele laat staan diepgaande vraag, maar toch. Hij was gesteld. Bush keek lichtelijk geagiteerd m’n richting op en antwoordde!!!! I’m very excited to be here. Ja, hij zei het echt.
Zet Javascript en Flash aan om deze Flash video te zien.
Meer kansen kreeg ik niet. De beveiliging van de president deed z’n werk. Ik werd aan de kant geschoven en de president was alweer uit het zicht. Ach ja, belangrijk is het misschien niet, er waren veel meer vragen te stellen, maar leuk was het wel.
top ervaring lekker genieten
Je schijft natuurlijk ook nog eens geweldig leuk.
Compenseert een enkel stuk draadje of een vergeten recorder.
Menno die kans krijg je inderdaad niet elke dag, geweldig.
You will be excited too, haha, mooi man!
Top Menno! Blijf zo doorgaan
hartstikke leuk ga zo door en laat ons nog meer genieten.
Geweldig! En vergeet je succesje niet te vieren
Wat en geniale vraag. Die zal wel indruk gemaakt hebben op Bush. “How do you feel about the Olympic games, mister president?” Hoe kom je erop. Complimenten.
GAAF! Toch wel een soort van uniek en ja, juist als je geen app. bij je hebt krijg je die kans.
Als je toch zo enthousiast bent, kan je misschien wat doorgeven aan de redactie van Studio Sport. Waarom zou ik nog om vier uur opstaan als ik de hele dag herhalingen van het nachtprogramma krijg vorgeschoteld? Waarom moet ik de hele dag naar een Hup-Holland-show kijken? Hoe vaak moet ik steeds dezelfde reclamespotjes (vooral Karin Bloemen werkt op mijn zenuwen) verdragen? Wanneer ziet Mart Smeets wat er werkelijk gebeurt in een wedstrijd? (Hij ziet Melchers voorin, terwijl ik vijf seconden eerder haar zie lossen uit het peloton.) De verslaggeving van de NOS is erg leuk voor Wilders, Verdonk en andere hersenloze nationalisten, maar de sportliefhebber moet zijn toevlucht zoeken bij VRT, BBC, ARD, ZDF en Eurosport. En als je Bush nog een keer tegen komt, heb ik nog een suggestie voor je: “How does it feel to be a war criminal?”
ha! goede vraag, dito antwoord! leuk dat het je gelukt was. voor het zelde geld was je besprongen door wat van die beveiligingsgorrila’s
vanavond in de stromende regen gekeken naar de hockeydames tegen Zuid Afrika. En hoe gek kan je het hebben als Willem Alexander en Maxima ineens naast je komen zitten in een regenpak. Maxima met de kapuchon op maar WA zomaar met zijn haar open en bloot in de regen. Zelfs even een grapje gemaakt over de harde perziken die volgens ZKH goed gebruikt kunnen worden om te gaan gooien. Even later riep hij ons van ver zelf de uitslag van Nederland-USA toe met een exact wedstrijdverloop. Hoe nat ook, onze OS kunnen niet mee stuk en ik ben voor eeuwig fan.
hee pap egt geweldig hoor ben erg trots op je!!!!!! veel plezier nog daar! daniel, je trotse zoon
Wat een kans en wat goed dat je het ook maar gewoon probeert. Je hebt een heerlijke stem, je schrijft goeie stukjes. Heerlijk om de randverschijnselen van de olympiade te horen. Ga zo door!
Menno, super wat je hebt meegemaakt.
Je stukjes zijn tof, vlot en goed geschreven.
Ik hoop dat er de volgende dagen nog veel mogen volgen
Go Menno Go.
Beste lezer, leuk dit verslag van Menno en GB.
Waarom is Mart zo langdradig met JP in sportzomer. We zijn allemaal benieuwd naar de prestaties van de sporters. JP horen we het hele jaar door. Maar hij hoort zich zelf zo graag. ´´Ik dit, ik dat, ik ik ik!´´
De chinezen, met hun geweldige cultuur, dat we tijdens de openingcermonie hebben kunnen zien. Zijn al veel verder met hun ontwikkeling dan 10 jaar geleden. De gewoonten en cultuur van eeuwen kun je niet direct ombuigen naar een westerse cultuur. Geef ze nog 25 jaar dan is een heel ander land. Graag kleine stapjes.
Wauw, burgers krijgen die kans nooit.
Dus als journalist kun je nooit eens relaxen, want, dan heb je een keer een dagje vrij komt de president van Amerika langs! pff wat een luxe!
Een echte journalist heeft altijd zijn spullen bij zich, helemaal in het buitenland, zeker niet in dienst gezeten.