Televisiekijken in de metro
Je kunt je hier in Peking op verschillende manieren verplaatsen. Te voet natuurlijk, maar vanwege de enorme afstanden is dat geen optie. Je kunt op de fiets, maar daarvoor geldt eigenlijk hetzelfde. Bij de bus is de dienstregeling in het Chinees. Leuk voor avonturiers en gokkers, maar toch erg lastig. Blijven over: de taxi en de metro.
Als verslaggever maak ik daar het meest gebruik van. Taxi’s zijn er genoeg. Tienduizenden rijden er hier rond. Een ritje door de stad lijkt nog het meest op een autorodeo, met als enige regel; je mag elkaar niet raken. Er zullen ongetwijfeld nog meer verkeersregels zijn, maar ik heb ze nog niet kunnen ontdekken. Nou ja, misschien twee. Voetgangers en fietsers hebben nooit voorrang en de zebrapaden liggen er vooral voor de sier.
Het nadeel van de taxi is dat ie in de spits meestal vaststaat. Ondanks het feit dat slechts de helft van de auto’s tijdens de spelen op de weg is. Want in verband met de luchtvervuiling mogen op even dagen alleen de auto’s rijden met een even kenteken en op de oneven dagen die met een oneven kenteken. Het schijnt lekker op te ruimen, zeggen tenminste de buitenlanders die vaker in Peking komen. Een ander nadeel is dat de chauffeurs de weg niet altijd weten. Dat lijkt niet erg, maar leg het maar eens uit aan iemand die geen Engels spreekt.
Nee, dan de metro. Dat is geweldig. Hoewel daar ook wat eigenaardigheden aan zitten. Eerst maar de voordelen. Het gaat snel, geen files, goedkoop en je kunt in de metro de Olympische Spelen volgen. Echt waar. In de stations kun je op de borden op de perrons waar de vertrektijden op staan en in de metro zelf kun je TV kijken. Zo zag ik vanmiddag, toen ik op weg was naar het hockeystadion, Marianne Vos aan de andere kant van de stad goud winnen. Er is natuurlijk een beperking. Het commentaar is in het Chinees en alleen de wedstrijden waar Chinezen aan meedoen worden uitgezonden. Maar toch.
Er is natuurlijk ook een nadeel aan dit snelle voordeel. De stations zijn moeilijk te vinden. Dat is toch een probleem in deze stad. Zonder plattegrond ben je kansloos. Pas als je tegen een station aanloopt, weet je dat je ‘m gevonden hebt, wat overigens ook geldt voor de vele bezienswaardigheden.
Het is maar een tip voor onze bewegwijzeringsbedenkers, of hoe die ook mogen heten, voor na de Olympische Spelen. Hier in Peking ligt een gat in de markt.
Ha die Menno,
Ik zie ons nog zo in Dalfsen rondlopen een paar maanden geleden. En nu ben jij daar en ik zit hier. Ik doe iets grondig fout. Geweldig die stukkies van je. Ik lees ze met veel plezier. En jaloezie. Geniet ervan!!
Groet, JaapEven
NB. Voor een Chinees in Nederland is er ook een beperking: het commentaar is in het Nederlands en met name de wedstrijden waar Nederlanders aan meedoen worden uitgezonden… (Voor ons Hollanders leuk natuurlijk, maar zelfs ik als Nederlander zou graag eens wat meer zien van de meer onbekende sporten. Misschien dat iets minder herhalingen een mogelijkheid biedt. Maar dat terzijde.)
Sinds vrijdag ben ik helaas weer terug in Nederland en volg ik de spelen hier. Leuke stukjes en veel herkenning, maar in de weken dat ik in China was heb ik toch wat systeem weten te ontdekken in het verkeer. Belangrijkste rege vooruitkijkt en steeds rechtdoorgaat. Voor achteropkomend verkeer ga je dus niet opzij. Iedereen neemt ruimte, maar geeft elkaar ook de ruimte. Op een zebra loop je dus gewoon goed oplettend op en auto’s rijden dan “voorzichtig” om je heen. Ik heb al die tijd geen enkel ongeluk gezien. Op de fiets terug van de hockeywedstrijd naar ons appartement hadden we dan ook vooral moeite met de lopende Nederlanders die op ons bellen (pas op ik kom eraan) omkijken en naar links of rechts uitwijken en het ons daardoor erg moeilijk maakten om te gokken. Chinezen lopen gewoon door zonder van richting te veranderen en die kun je dus zonder problemen passeren.
hoi Menno,
ff een vraagje tussendoor…. heb jij in de chinese metro toevallig de uitreiking gezien van de gouden medaille aan Usain Bolt??
Het is hier niet eens op tv geweest, terwijl het toch wel wereldnieuws is…
Sjah, jaloezie… maar dan anders
Fijne tijd nog in China.. en geniet van alles wat wij niet kunnen zien.
Hoi Menno,
Zondag 10 augustus troffen we elkaar bij toeval tijdens de enorme regenbui onder een parasol op de Olympic Green. Daarna zijn we je nog een paar maal tegen het lijf gelopen in Beijing en bij de muur. Nu zit ik weer in Nederland en kom ik jouw tekst tegen. Heel grappig om te lezen en erg herkenbaar, moest vooral lachen om het deel over die taxi’s, bijbehorende chauffeurs en de “verkeersregels”. Je hebt ze natuurlijk in alle soorten en maten maar de minimale kennis van het Engels hebben ze gemeen. Ook wij (gezin met 2 kinderen in Beijing) hebben regelmatig de grootste moeite gehad om terug te komen in ons hotel omdat de taxichauffeurs echt niets begrepen van onze uitleg. Het af laten zetten bij de juiste ingang (of uberhaupt bij een ingang) van een sportaccomodatie bleek veelal ook teveel gevraagd waardoor we nogal eens te laat het stadion binnenstormden. Nu ik je stukjes ontdek heb blijf ik ze lezen. Veel plezier nog in Beijing; ik zou morgen terug willen vliegen om de rest nog mee te maken. Wij vonden het fantastisch daar! Een hartelijke groet vanuit Nederland en nog een fijne tijd toegewenst,
Nicole de Ruijter
Het lijkt erg grappig maar na een paar keer de chauffeur bij de hand nemen verlang je toch weer naar een taxichauffeur die op zijn minst de weg in zijn stad een beetje kent. Hier moet je echt de hele tijd wijzen en zwaaien waar je wilt wezen, ook als je bij het nationaal stadion terecht moet. Maar niet getreurd, voor een paar euro ben je wel de hele stad door!