De balans van Peking 2008
Het is voorbij. De vlam is gedoofd, de koffers worden gepakt. Het Olympische circus verlaat de stad. De 29-ste editie, de zomerspelen van Peking 2008, zit erop. Het is tijd om de balans op te maken.Zestien medailles heeft de Nederlandse ploeg gewonnen. Zeven keer goud, vijf keer zilver en vier keer brons. Minder dan vier jaar geleden in Athene, net buiten de top 10 van het medailleklassement. Maar ik had het al voorspeld, nee verwacht, het NOC/NSF is tevreden.
Ik heb honderden kilometers in de taxi gereden, tientallen keren in de metro gezeten en één paar schoenen versleten aan de vele kilometers lopen. En voor de komende jaren heb ik genoeg Chinees gegeten. Straks stap ik in het vliegtuig om nog eens 8000 kilometer naar huis te vliegen.
Het zijn kale cijfers die eigenlijk niets zeggen over de ervaringen hier. Ik heb dat 15 keer en nu voor het laatst op deze plek geprobeerd te verwoorden en daar heeft u veelvuldig op gereageerd. Positief, kritisch of negatief. In alle gevallen dank daarvoor.
Maar hoe ziet mijn balans er uit na drie weken Peking? Het was mooi, sterker nog het was prachtig, overweldigend. Het was perfect georganiseerd, het weer was goed en de mensen vriendelijk. Er waren geen bommen en geen aanslagen, ja heel ver weg in het westen. Kortom er gebeurde niets ernstigs.
En toch ontbreekt er iets. Want waar ging het niet over. Over de mensenrechten. Een hoogoplopende discussie vooraf, maar hier? Bijna niets over gehoord. Ja de eerste dag rond de opening. En meneer Balkenende heeft u het nog aangekaart bij de Chinese leiders? Maar daar stopte het.
Was het er dan niet, werden er geen rechten geschonden. Onze rechten niet, wij konden vrij werken afgezien van een enkele website die onbereikbaar bleef. Maar hoe zat het met de Chinezen?
Ik had er over met collega Garrie van Pinxteren. Heb niet de illusie dat jij iets zult zien of merken zei ze. Het gaat er om wat je niet ziet. Bij alles wat je ziet moet je je afvragen wat je niet ziet.
Peking is een bruisende, bijna westerse wereldstad. In een paar jaar tijd zijn er een aantal metrolijnen aangelegd, kom daar in Amsterdam maar eens om. De Olympic Green met de prachtige stadions als voorbeeld van architectonische hoogstandjes. Het was niet overvol op straat en op de weg en de smog viel reuze mee.
Maar wat zag ik niet? Hoe kan het dat die metrolijnen zo snel aangelegd konden worden. Was de Olympic Green een paar jaar geleden nog een weiland, of woonden daar mensen. Waarom was het zo rustig in de stad, waren er echt 17 miljoen Pekingers? Fabrieken werden gesloten om de lucht wat schoner te maken, maar hadden al die werknemers nog wel een inkomen. Ik weet het niet, ik zag ze in ieder geval niet.
Wat ik wel zag waren tienduizenden Chinezen die trots waren op de Spelen en hun stad. Die graag met je spraken, ondanks het taalprobleem, zonder dat ik er geheime politie omheen zag drentelen. China heeft gewonnen, op alle fronten. Het is te hopen dat dat ook voor de bevolking geldt.
Ik heb veel gezien, maar waarschijnlijk nog meer niet gezien.
Tot slot nog één hard feit. En dan stop ik ermee. China is de grote winnaar met de meeste gouden medailles, altijd aangemoedigd door tienduizenden mensen. 51 keer klonk het Chinese volkslied in de stadions.
Zet Javascript en Flash aan om deze Flash video te zien.
bedankt voor je mooie bijdragen, Menno, op de radio en hier.
incl. de kritische noot van vandaag.
goeie reis naar huis en hopelijk laat de NOS je business class reizen…
Geweldige uitzendingen gezien, complimenten hiervoor. Het programma van Mart Smeets, met vooral de bijdragen van Bettine Vriesekoop waren vakwerk. En inderdaad, een klein stukje China was te zien, de andere kant is ( nog) niet te zien. Laten we hopen dat deze Spelen daar een bijdrage aan kunnen leveren. Maar eerst nog meer beelden van de Spelen, nu in de vorm van de Para Olympische. Kunnen we dan weer genieten van de sportuitzendingen van de NOS?
Net terug uit beijing – en erg genoten van de sfeer daar, met in het achterhoofd de opmerkingen die in bovenstaand artikel staan – maar nu zien we wat we gemist hebben in de sport-berichtgeving. Complimenten NOS!
MAAR WAAROM MELDEN JULLIE DAT HET SOFTBALTEAM ALLES VERLOREN HEEFT??? DE LAATSTE WEDSTRIJD TEGEN TAIPEI HEBBEN ZE WEL DEGELIJK GEWONNEN IN EEN MOOIE WEDSTRIJD MET 4-2. Jammer, de meiden die zo hard getraint hebben voor deze O.S. hadden deze opsteker ten zeerste nodig. MISSCHIEN IS ER EEN RECTIFICATIE MOGELIJK??
Veel, heel veel respect voor Menno Reemeijer en zijn collega’s die op een voortreffelijke wijze, zonder op de voorgrond te willen treden, verslag hebben gedaan van deze Olympische spelen en de sportieve prestaties. Wat mij betreft toch twee minpuntjes:
1. de samenvattingen aan het eind van de dag waren wel erg minimaal. Veel sporten heb ik gemist, of nauwelijks iets van gezien
2. van alle jounalisten die in Peking, met name in de luwte, hun voortreffelijke werk hebben gedaan was er wat mij betreft 1 dissonant: Mart Smeets. Met heel veel anderen kan ik allen maar (wederom) concluderen dat Smeets daar vooral voor zichzelf zit. Er zit niemand te wachten op de zelfingenomenheid en de pseudo-psychologische interviews van Mart Smeets. Geef sportminnend Nederland bij de volgende Olympische spelen aub een andere anchorman: Frank Snoeks of ander talent binnen de NOS-stal !!!
NOS gefeliciteerd vanwege jullie fantastische radio en TV berichtgeving
Alle complimenten voor jullie hele team.
Nadat ik het lot van Jack van Gelder had gezien na de waterpolo finale werd ik benieuwd naar een item over een dag TV verslaggeving van Mart Smeets cs, inclusief de tijd in het HHH na de Studio Sportzomer uitzending….
China is inderdaad de grote winnaar mensenrechten met de koppositie van jaarlijks de meeste executies die ook in stadiond worden voltrokken.
De meeste gouden medailles van China zijn behaald met mondiaal onbeduidende sporten zoals turndisciplines en schoonspringen etc…
De Amerikanen hebben de show gestolen met Phelps en het Redeem team Basketbal hetgeen werkelijk telt.
Dag Menno,
Ik begrijp je opmaak van de balans niet helemaal. Aan de ene kant prijs je China voor de goede organisatie van de Olympische Spelen. Aan de andere kant veroordeel je het zelfde land/regime voor het handelen om de deze organisatie mogelijk te maken.
Ik als Nederlander, van chinese afkomst, kijk kritisch naar de mensenrechtensituatie van China. mijn oordeel: het moet beter. Echter ben ik ook van mening, het moet overal beter, niet alleen China. Terwijl wij een interessante discussie hierover kunnen beginnen, kwijnen talloze asielzoekers in Nederland weg is centra’s (kampen). Ook hoor ik Balkenende helaas ook niet meer reppen over Guantanomo Bay. Maar wat mij echt tegen mijn Nederlandse borst stuit, is het feit dat er op de 4 mei herdenking, ieder jaar wel gekeken word naar 5 jaar Duitse bezetting in Nederland, maar niet naar tig jaar Nederlandse bezetting van Indonesie.
Terug naar de situatie in China, hier lees ik ook een stukje over de arbeiders, gezien de fabrieken in en rondom Beijing tijdens de Spelen gesloten werden, maak jij je druk om de werkgelegenheid van de arbeiders.
Ten eerste: wow, dat een Nederlander zoveel geeft om de arme arbeiders van China (je kunt ook gewoon Ikea boycotten totdat dit bedrijf betere lonen biedt aan de arbeiders, hoeft niet perse Cinezen te zijn. Echter zal dit doorberekend worden tot in onze eigen portomonnee, ik weet niet of men daar op zit te wachten). Helaas heb ik ook hierover mijn vragen. Was het niet beter voor het milieu van Beijing om de fabrieken te sluiten? Dus het komt neer op werkgelegenheid t/o milieu. Want tijdens de Spelen werd er VEEL aandacht besteed aan de milieuvervuiling door China. Maar heel veel wat China maakt, is niet eens bedoeld voor de binnnlandse markt. Bijna alles gaat richting het westen. Met andere woorden, China vervuilt haar milieu, zodat wij hier met zijn allen nieuwe TV’s, schoenen, kleding, lederwaren, navigatiesystemen, verf, meubilair etc kan kopen. Nou China, FOEI, hoe durf je! laat Nederland het recht om haar eigen rivieren te vervuilen.
Maar goed, dit heeft helaas niets te maken meer met de OS. Want zoals vele Nederlandse prominenten al zeiden, de OS zijn niet bedoeld om politiek mee te bedrijven (vindt ik een heel goed standpunt). Neemt niet weg dat ieder achteraf toch zijn mening mag geven.
Jij jouw mening, ik de mijne.
De NOS heeft uitstekend werk verzet door de vele uitzendingen gedurende de OS. Wat ik echter erg teleurstellend vond, was het commentaar bij de opening en de sluiting van deze spelen. Het commentaar bij de BBC of Euro sport bevatte veel meer relevante en feitelijke informatie over de onderdelen van de ceremonie, zodat de kijker het goed kon begrijpen.
Erg jammer. Het becommentariëren van deregelijke evenementen is toch duidelijk een ander vak dan het commentaar leveren bij een sportwedstrijd.
hoef je daar niet niet meer te zijn voor de paralympics?
Leuke bijdragen maar schandalig weinig tijdens de spelen over de mensenrechten, uitbuiting van mensen die hun huizen voor metrolijnen en alles rond de spelen verliezen door de bulldozer en daar 200 dollar vergoeding voor krijgen die ze nog moeten krijgen. En dan de laatste uitzending waar van alles en nog wat geprezen word. Een schande mevrouw terpstra en de NOS. Gelukkig was er nog de VPRO die tijdens de spelen documentaires liet zien over het werkelijke china achter de spelen.
Maar al met al redelijk walgelijk hoe gemakzuchtig over dit alles word gedaan. Oh ja en dan hebben “we” nog wat medailes gewonnen. Voor mij waren dit de zwartste spelen gelijk aan Moscow 1980.
Laat ik met het laatste beginnen: Klein leed dus. U moet wel een erg grote fan zijn en een durfal om dat te memoreren en dan ook nog een rectificatie te verlangen.
Sport en politiek. Elke editie van de Olympische Spelen zal ergens die discussie weer wel de kop opsteken en zelfs de grootste verdedigers van de Olympische gedachte zullen niet ontkennen dat er altijd een relatie was, is en zal zijn tussen sport en politiek.
We hebben de afgelopen weken naar een adembenemend schouwspel mogen kijken. Weer grootser van opzet met nog meer pracht en praal dan in vorige edities. We hoorden een kroonprins zich uitspreken over de geldverslindende fakkeltocht maar geen woord over de rest van de werking van deze reusachtige geldmachine die zonder twijfel een grote stimulator voor de nationale economie van het organiserende land is. We zijn met zijn allen dan ook bijzonder benieuwd hoe het Verenigd Koninkrijk het er in 2012 vanaf gaat brengen. Het is dicht bij huis en we zullen er wel een graantje van meepikken. En als we de Spelen in 2028 inderdaad naar ons land krijgen dan zullen we de rest van de wereld wel eens laten zien waartoe een klein land in staat is! Maar voorlopig is het is weer voor een tijdje voorbij. Tijd voor analyses en overwegingen.
Laten we eens klassiek beginnen met de relatie tussen sport en politiek. Het milieu is onze grote zorg. Een aantal groeperingen heeft voor de spelen dan ook zijn uiterste best gedaan om de bezorgdheid over luchtvervuiling, en dan met name die in Peking, nog meer onder de aandacht te brengen. “Global warming” is inmiddels al lang geen nieuwkomer meer onder de religies, de predikers van deze religie werden geduldig aangehoord, hun woorden vóór de Spelen nog massaal versterkt. Waar moet je anders over praten als je de mensenrechten situatie er niet bij wilt betrekken?
Voor de bescherming van de mensenrechten meende ook G.W. Bush nog even zijn mond te moeten openen, een dag voor de spelen begonnen, maar dat paste wellicht helemaal in het straatje van globale afleiding. Geörgie kreeg van de hele wereld de kans om de “afvallige” provincie Zuid-Ossetië onder haar controle te brengen terwijl het hoofd van alle wereldleiders gericht was naar de Spelen en de rest hen grotendeels ontging.
De spotlicht ging plotseling wél volop op de Russen die hun gezworen kameraden in Ossetië te hulp kwamen. Raar maar waar, opeens was Rusland de agressor en kon de NATO dat als excuus gebruiken om haar raketschild erdoor te drukken. Inmiddels zijn de overeenkomsten getekend, heeft Rusland zich weer teruggetrokken en zijn de Spelen beëindigd. Dat er ondertussen een oorlogsmachine van de Verenigde Staten in een Geörgische haven ligt accepteert de wereld als vorm van menselijke hulpverlening zonder enige vorm van kritiek. Past het allemaal in de aanloop naar de Amerikaanse verkiezingen en wordt het spel door de “Republikeinen” nog maar eens vuil gespeeld over de lichamen van onschuldige burgers? De volgende zet van de VS laat op zich wachten, maar niet lang, dat kan ik u verzekeren.
Het ging de afgelopen twee weken uitsluitend om medailles. En de VS heeft haar onovertroffen kracht ook op die manier weer aan de wereld laten zien. Of toch niet? China heeft de meeste medailles in de wacht gesleept en zelfs als je de z.g. medaillespiegel corrigeert voor Zilver en Brons verandert dat niks aan de positie van de VS. Ze hebben natuurlijk een excuus: er zijn ruim 4 keer meer Chinezen dan Amerikanen.
Dat excuus brengt me op de gedachte de rangschikking van de Spelen eens te herzien op basis van efficiëntie. Welk land gaat het beste met haar bronnen om? En wat zijn die bronnen?
De eerste bron van het aantal goed presterende sportlui is vanzelfsprekend de bevolking waaruit ze voortkomen. Het is dan ook een interessante oefening om eens te kijken op welke positie de supermachten komen te staan als we corrigeren voor de grootte van de bevolking. De VS en China worden plotseling een stuk minder oppermachtig als je de behaalde medailles gaat relateren aan de grootte van de bevolking. China zakt met stip naar een 66e plaats, de VS gaat naar de 44e en Nederland blijft op een niet onverdienstelijke 18e plaats hangen. Jamaica wordt nummer één, gevolgd door de Bahama’s en IJsland.
De opleiding van sportlui kost nogal wat. In onze westerse maatschappijen is het gemeengoed geworden dat sponsoren een belangrijk deel van het benodigde geld op tafel leggen, in andere maatschappijen komt het geld voor een belangrijk deel van de overheid, maar zelfs in de meest kapitalistische landen draagt de overheid nog een belangrijk steentje bij in de vorm van aanleg en onderhoud van sportvelden. Hoe rijker een gemeenschap, hoe beter haar sportfaciliteiten. De tweede bron voor goede sportlui is dus geld. Een rangschikking op basis van behaalde medailles gerelateerd aan het Bruto Nationaal Product van een land geeft een behoorlijke indicatie over de effectiviteit van het besteedde geld. Hoe goed doen we het in de wereld van de sport als we kijken naar het geld dat we ter beschikking hebben?
China komt op een 45e plaats terecht, net even voor Nederland die op de 48e plaats blijft hangen. De VS met al haar superhelden hangen op een 72e plaats achterin het peloton te bengelen. Aan de kop van het peloton zien we op de eerste plaats Zimbabwe, gevolgd door Noord-Korea op de tweede plaats, Mongolië op een derde plaats en Jamaica op de vierde plaats.
Als we dan tenslotte een mengvorm opstellen die voor de helft gebaseerd is op de grootte van de bevolking en voor de andere helft op het inkomen van die bevolking, dan zien we de VS op een zwaar teleurstellende 61e plaats hangen, China op een al niet veel betere 57e plaats, en Nederland op een 31e plaats. Hoe je het dus ook bekijkt, Nederland is altijd beter dan de VS en China! De top drie wordt gevormd door Jamaica, Mongolië en de Bahama’s.
Is dit nou een reden om ons een goed op de borst te kloppen? Nee, natuurlijk niet. Een plaatsje ergens midden in het peloton is niet eens de moeite van het vermelden waard in de sport. We hebben het dus niet onaardig gedaan, maar de echte winnaar is zonder enige vorm van twijfel Jamaica. Mijn welgemeende felicitaties gaan dus niet meer alleen naar de Nederlandse sporters, De Chinese of de Amerikaanse. Neen, ze gaan naar alle sporters die hebben deelgenomen aan de Spelen. Maar mijn bewondering gaat wél voor een groter deel uit naar de kleine sportlanden met grootse prestaties. Vooral de VS komen met een harde klap weer terug in de werkelijkheid terecht. Ik zou willen dat het in de politiek ook zo gemakkelijk zou zijn om de waarheid te zien.
Tenslotte dit nog. Als we naar de absolute staart van het peloton kijken dan moeten we ons ook daarbij enkele vragen stellen. Buiten de vraag of er een verband is tussen geld, sport en politiek is het op zijn minst belangrijk ons af te vragen waarom een land als India helemaal onderaan bungelt. Een bevolking die in grootte nauwelijks onderdoet voor die van China, er moet daar iets goed mis zijn! India neemt langzaam steeds grotere delen van onze westerse economie over en ik heb het gevoel dat ze daarbij zelfs harder gaan dan China. Ook Venezuela bengelt onderaan, voorafgegaan door Egypte, Zuid Afrika, Mexico en Israël. Wordt het geen tijd om deze landen eens écht bij onze spelletjes te betrekken voordat ze zichzelf buiten spel geplaatst voelen en daarom een beetje gemene dingetjes gaan doen? Of zijn we al te laat?
Waarom worden alleen de aanvoersters van het waterpoloteam en het hockeyteam geridderd en niet het gehele team? Er is hier nog geen apart log over, en dus stel ik de vraag maar hier.
waarom kunnen wij in de nederlandse antillen niet alle nos video’s bekijken op deze site, voor de nos zijn wij buiten nederland buitenlanders, in nederland zijn wij alochtonen, en bij de sluitingsdag in China broederlijke vlaggedragers naast mekaar.
Beste Menno,
Heb met plezier je rappotage uit China gelezen. Natuurlijk horen kritische noten erbij! Mocht je niet een paar weken langer blijven om het verhaal van enkele “verbannen” Chinezen op te tekenen?
Ik heb voor de TV met veel plezier zoveel mogelijk sport bekeken. De OS zijn voor mij echt het sportieve hoogtepunt, waar ik graag vakantiedagen voor opneem. Geweldig om de topfavoriet te zien bezwijken onder de druk van het moment en de underdog verrassenderwijs goud te zien winnen. Wij hebben als Nederlanders nog te vaak moeite om te pieken (Vos, Bos, Veldhuis). De Nederlandse judo-vrouwen hebben een excuus: wie wil er nu graag op het podium als je weet dat je door Anton Geesink gekust gaat worden. Het valt ook allemaal niet mee met een chef de mission die het belang van mental coaching niet inziet. Sporters dienen zich te kwalificeren voor de OS, waarom geldt dat niet voor de bobo’s?
In tegenstelling tot enkele bovenstaande reacties ben ik veel minder enthousiast over de berichtgeving door de NOS. Ik begrijp best dat Nederlanders graag andere Nederlanders willen zien sporten (en liefst zien winnen), maar je kunt het ook overdrijven. Er gebeurde parallel zoveel meer en zoveel meer interessants. Wie toont nu live de series van het roeien (vaak zelfs zonder Nederlanders) terwijl er om goud gestreden wordt bij het gewichtheffen, om maar een voorbeeld te noemen. Ook “de top 5″ is erg irritant Tom! Heb dus regelmatig op Belgie en op Eurosport zitten kijken, daar wordt beter begrepen dat de sportliefhebber graag topsport ziet en niet slechts nationalistisch denkt. Studio Sport zomer van Mart Smeets is bij de Tour de France smullen (afgezien van Dahlida), maar valt bij de OS tegen. Ik vind de olympische ballen in het rek echt een zielige vertoning. Volgende keer proberen enkele buitenlandse toppers te stikken Mart.
Tja, en het echte dieptepunt vond na de Spelen plaats. Er viel de olympische sporters een lintjesregen ten deel. Helemaal geweldig natuurlijk, maar wie haalt het nu in z’n hoofd bij de teamsporters slechts de aanvoerdster een lintje uit te reiken. Dan begrijp je toch helemaal niets van teamsport!! De zoveelste blunder van ons Koninklijk Huis. Als onze toekomstige koning, die zich in China wel vermaakt heeft naar ik heb begrepen, dergelijke fouten ook begaat, wordt het tijd voor de Republiek Nederland. Maxima, ik reken op je!
Vooral van de (voor mij) niet alledaagse sporten heb ik genoten. Mede door het goede commentaar en uitleg erbij.
Bij de opening viel me de groepen van Nepal en Hongkong op. Met welke sporten hebben zij meegedaan en wie waren deze sporters?
Nu de lintjes per groep worden uitgereikt, kan men ook elk jaar 1 onderscheiding geven voor de hele groep ambtenaren. Hieronder vallen dan natuurlijk ook de regeringsambtenaren.
Ik hoop dat de NOS de paralympisch niet vergeten, door de start van het voetbalseizoen. Zou erg jammer zijn.
Wij hopen dat U de paralympics op net zo’n voortvarende manier zult uitzenden als de gewone spelen. Ze zijn het bekijken dubbel en dwars waard. Gehandicapten moeten er nog eens zoveel moeite voor doen, dus zendt ze a.u.b. uitgebreid uit!!! Bij vorige paralympics was dat zeer bedroevend. Wij verwachten beter.