Tijdens de training in Vancouver kwam de Georgische rodelaar Nodar Koemaritasjvili om het leven. Dit riep vragen op over de veiligheid van de baan en overschaduwde de feestelijke opening van de Spelen. Zijn dood was dus nieuws, terecht dat de NOS er aandacht aan besteedde. De vraag is wel hoe je dat doet. In de journaals van zaterdag 13 februari was de training met de dodelijke afloop te zien, zonder dat de kijkers vooraf waren gewaarschuwd. Op de redactie barstte hierover de discussie los. Sommigen waren geshockeerd, anderen waren het eens met de keus. Wat vindt u? Als Ombudsman ben ik benieuwd naar uw mening.
Ik hoorde het nieuws toen het werd gebracht tijdens de voorbeschouwing op de OS van Studio Sport op 12 februari. Vervolgens werden de beelden dezelfde avond (onaangekondigd) getoond in het late NOS journaal op 3.
Het is nieuws dus ik begrijp dat het journaal de beelden wil uitzenden. Ik ben het echter niet eens met de keuze om dit onaangekondigd te doen.
Ik vind het niet meer dan fatsoenlijk om dergelijke schokkende beelden aan te kondigen zodat de kijker zelf de afweging kan maken of hij wel of niet naar de beelden wil kijken.
Nieuws, zoals de NOS dit brengt, is geen entertainment.
Ik vind dat ze dit mogen uitzenden.Ze doen dit op een mijns inziens correcte manier.
Wanneer overal een waarschuwing aan vooraf moet gaan moet je dit ook doen bij beelden die worden uitgezonden bij aardbevingen, tsunami’s, hongersnood en oorlog.
Deze beelden zijn vaak schokkender.
Geachte ombudsman en lezers van deze rubriek: De gestelde kwestie is een typisch voorbeeld van hypocrisie, zoals we die wel vaker tegenkomen.
Zolang we toelaten dat kinderen van jonge leeftijd naar de meest verderfelijke, agressieve en geestdodende actiefilms en videogames kijken behoren we elkaar als volwassenen niet de maat te meten over een in beeld gebracht sportongeluk.
Sporters als deze nemen grote risico’s, dat hoort bij het vak. Toen in 1973 de Britse coureur Roger Williamson in zijn formule 1 auto verbrandde werd dat in beeld gebracht. Iedereen in shock, maar nauwelijks commentaar over media het onderwerp brachten.
Dat was de tijd dat je nog een enkele keer wel eens iemand tegenkwam met gezond verstand: Wie voor het geld en de risico’s gaat krijgt de gevolgen daarvan op de koop toe.
Wat ik meer schokkend vind is dat de Olympische Spelen een bizar vertoon van Co2-uitstoot zijn, zogenaamd om de volkeren der aarde te verbroederen, terwijl het alleen maar om de harde dollars gaat.
Hoor je niemand over. Het is maar waar je je mee wilt bezighouden in deze tijd
)
Ik ben er tegen om dergelijke dramatische gebeurtenissen op televisie te vertonen. Het gebeurt natuurlijk toch, want mensen vinden het aangenaam om geschokt te worden door dood en verderf. Maar in het dagelijks leven heet dat ramptoerisme en dat is een woord met een negatieve connotatie.
Voor mij hoort dit soort televisie vooral bij de commerciëlen thuis, organisaties die bereid zijn alles te laten zien om de kijkers te behagen. Het aangename van organisaties als de NOS is dat deze het zich kunnen veroorloven om te kiezen voor respect en goede smaak, zonder dat het management woedend wordt omdat de commerciële
belangen worden geschaad. Advies: wees terughoudend en ga zo’n gebeurtenis zeker niet nog eens 10 herhalen. Het levert echt geen betere televisie op.