Noord-Korea: eerst zien, dan geloven
Wat doet een journalist die ineens te horen krijgt,dat hij het meest gesloten land ter wereld mag bezoeken? Precies, snel reageren, maar met achterdocht. Want zou het wel echt gebeuren? Ja dus. Nog geen 24 uur later landden we afgelopen vrijdag met een selecte groep internationale media op het vliegveld van Pyongyang. De verbazing was van de gezichten te lezen.
Niet in de laatste plaats bij de Amerikaanse collega’s. Zenders als CNN, ABC, NBC en zelfs het conservatieve Fox deden live verslag vanuit het land dat hun Verenigde Staten beschouwt als de imperialistische aartsvijand, die desnoods met nucleair geweld moet worden vernietigd. Noord-Korea dus, dat door de vorige Amerikaanse president Bush nog werd ingedeeld bij de As van het Kwaad, stond ineens eventjes open voor de wereldpers.
Waarom? Die vraag wuifden de ons toegewezen overheidsbegeleiders met een mysterieuze glimlach weg. “Hoezo, bent u niet blij dan?” was vaak het ontwijkende antwoord. Een van de ‘gidsen’ liet doorschemeren dat ze al een tijd waren voorbereid op onze komst. Hoewel, hardop zeggen deed niemand.
Hoe dan ook, hun houding verschilde als dag en nacht met de manier waarop ze sommige journalisten in het verleden toelieten in Noord-Korea. Dat waren zeldzame gebeurtenissen, die bovendien zo strak werden geregisseerd dat verslaggevers niet veel meer te zien kregen dan het Kim Il-sungplein, het standbeeld van de Grote Leider en een aantal modelplekken in de hoofdstad. Praten met de lokale bevolking was uitgesloten.
Wat een verschil met nu. Begeleiders stemden toe om als tolk te fungeren bij een paar straatinterviews. Zelfs een vraag over de pijnlijke relatie met Zuid-Korea gingen ze niet uit de weg. Natuurlijk, de mensen die wij op een plein en bij een monument konden aanspreken waren geen toevallige voorbijgangers. Veel mensen in het politieke centrum van de hoofdstad hebben banden met de overheid of zijn zorgvuldige gescreende modelburgers die precies weten wat ze wel en niet mogen zeggen.
Maar daar ging het ook niet om. Het unieke van deze reis zat in het feit dat er überhaupt communicatie WAS. Nooit eerder konden Westerse journalisten op deze manier gesprekken aangaan met mensen; oogcontact maken. Weliswaar onder begeleiding van onze ‘gidsen’, maar toch. Er werden handen geschud, armen om schouders gelegd, er werd gepraat over elkaars land en cultuur. Bovendien in het zicht van draaiende camera’s -nog iets waarvan iedere Noord-Koreaan toch heeft geleerd dat hij er ver vandaan moet blijven. We blijven in hun ogen immers wel de imperialistische vijand.
Je kunt je afvragen of zo’n kort bezoek aan Pyongyang je horizon echt verbreedt. Of je blik juist vertroebelt. Moest je deze kans misschien juist aangrijpen om extra kritische statements voor de camera op te nemen in het land zelf? Statements dat het allemaal een grote façade is. Nep!
Inderdaad, dat kun je doen. Maar u, de kijker, bent niet gek. U weet zelf ook wel dat dit land twee gezichten heeft. Met de regelmaat van de klok berichten we over de bittere armoede in het land; over de militaire dreiging en over het regime dat met ijzeren vuist regeert. Nogmaals, u weet dat allemaal, dat is (helaas) niets nieuws.
Wat wel nieuw was? Dat ditzelfde regime ons bij hoge uitzondering toegang gaf om een beetje mee te kijken. Het was een duidelijk signaal dat Noord-Korea wenst te communiceren. Om twee boodschappen af te geven:
- “De troonsopvolger van de Geliefde Leider Kim Jong-il is bepaald, met de aanstelling van zoon Kim Jong-un.”
- “Noord-Korea is een sterker en zelfbewuster land dan het Westen doet voorkomen”.
Experts in het buurland Zuid-Korea bevestigen deze stelling overigens. We spraken die vandaag. Want inderdaad, cameraman Daniel Soekov en ikzelf zijn vandaag in de Zuidelijke hoofdstad Seoul aan gekomen.
Net als NOS-radiocollega Joan Veldkamp, met wie we de komende periode verhalen zullen maken, die de kwestie Korea hopelijk dieper verklaren. Daarin zullen ook de donkere zijden van de Noorderbuur uitgelicht worden: het stalinistische regime, de schokkende verhalen van Noord-Koreaanse vluchtelingen. En het verhaal van de bloedbroeders. Want laat niemand vergeten dat het Koreaanse volk aan beide kanten van de grens nog steeds de diepe wens heeft om herenigd te worden. Deze oorlog is immers een strijd om politieke systemen, niet om zijn mensen.
Is deze openheid en wisseling van de macht misschien het resultaat van Nucleaire Proliferatie?
Wellicht heeft Noord Korea een aantal technische problemen nu eindelijk opgelost?
Wat denkt u?
Knap werk van wouter zwart en camaraman daniel soekov. prima dat zij de komende dagen in seoul met joan veldkamp spreken, zodat het publiek in nl goed wordt geinformeerd omtrent de situatie daar ter plaatse.
Hulde aan dit team!!
Raar!
Op het NOS-journaal liet U een heel ander geluid horen:
Alle mensen die u om u heen had waren vol vreugde over de nieuwe leider, vol trots, indrukwekkend militair vertoon, aarde dreunde enz. enz.
Heeft U soms spijt?
hb
Zou een goede zaak zijn als we eens wat meer (in)zicht krijgen op de situatie daar. Met de wisseling van de macht, wil men toch meer openheid geven lijkt het. Nu hoort men alleen maar negatieve zaken over het regime daar, maar men moet niet vergeten dat men door landen als de VS buitengesloten wordt en zonder hulp is het lastig een land goed te kunnen laten functioneren. Elk systeem heeft zijn goede en slechte kanten, alleen hier worden door het westen structureel de slechte kanten belicht. Wil nu wel een meer de goede kanten weten !!
Ben benieuwd, is dit een eenmalig iets, of vindt er nog een vervolg plaats? Wellicht dat dit iets zegt over de nieuwe leider?
Zelf vind ik het positief, beter enige communicatie dan geen communicatie.
Zie uit naar verdere reportages. Overigens mijn complimenten voor de primeur en de prachtige beelden. Misschien komt er nu Koreaanse lente aan voor alle Koreanen.
@h.bax Het is eerder uit zelfbescherming, hoe kan je in een land wat zo gesloten is kritisch je stem laten horen, als al je materiaal gefilterd en gescand kan worden? Dit is, meen ik, puur uit eigen veiligheid om toch proberen een goed verslag neer te zetten, zonder daarbij je eigen veiligheid mee bloot te stellen..
Meer foto’s op het altijd indrukwekkende The Big Picture van The Boston Globe.
Ze laten het maar mooi van de buitekant overkomen terwijl er ergens verderop in Noord Korea Christen worden vervolgd en in kampen opgesloten zitten één woord vreselijk
Ik ben zelf op vakantie geweest naar Noord Korea en herkende veel in het verslag van Wouter Zwart op TV. De verwondering van hoe vreemd het allemaal is. Het is op de een of andere manier vreemd en toch normaal.
Veel mensen daar weten niet beter want zijn vanaf hun geboorte zo’n beetje geindoctrineerd met de religie rondom de Kim familie. Dus veel van de verhalen en ook de tranen van emotie die je bij deze mensen ziet zijn wel echt.
Ik ben wel benieuwd of Wouter zich voor hij er heen ging verdiept had in het land. Omdat het zo plotseling ging, kan het ook zijn dat hij er zonder veel achtergrondkennis aankwam.
Deze kleine openheid van zaken lijkt op een begin dat er toenadering is, komt. Mocht dat het geval zijn, zorg dan eerst dat men te eten krijgt. Help! Kom daarna dan met het terechte eisenpakket mbt mensenrechten.
Geweldige TV, Wouter Zwart, ik zag de eerste beelden met een big smile op je gezicht, wat een buitenkans om als journalist zoiets te mogen verslaan. Once in a lifetime experience.. Hoop ook dat er wat meer “lente” komt in de DPRK maar er zal nog veel tijd overheen gaan vrees ik. Indrukwekkende beelden, complimenten!
Hallo,
Schokkend vond ik de positieve verhalen van Wouter. Gezien de ranglijst meest vervolgde christenen van Open Doors is er weinig goeds te melden. NK staat al jaren met stip op nr. 1.
Hopelijk wordt deze zijde ook voldoende belicht.
Complimenten voor de goede reportage inderdaad!
Niet alleen christenen hebben het zwaar in dat land. Je gaat de kampen als in voor een terloopse opmerking die verkeerd valt. Dat is een stuk onschuldiger dan een verboden religie / ideologie aanhangen.
Prachtige beelden, en heel leuk en interresant om te kunnen volgen! Zal echt om het uur op de site om te kijken of er nieuw beeld- of geluidmateriaal, of nieuws was! Echt top werk jongens!
Bekijk deze aflevering voor degene die niet weet wat Noord-Korea daadwerkelijk inhoud, tot op de dag van vandaag. Kortom, propaganda van de bovenste plank, met een regime wat Duitsland had tussen 1940-1945.
http://www.netwerk.tv/uitzendi.....oord-korea
Het is toch juist mooi om te zien hoe een land vooruit gaat? Als we hen blijven demoniseren en bekritiseren komt er nooit een einde aan. Laat dit de eerste stap naar openheid zijn. Ik zeg dit als calvinist in hart en nieren.
Beste mensen,
In eerste plaats wil ik even ingaan op het commentaar van dhr. Bisschop. Ik ben het van harte met u eens. Toch blijft wat Wouter Zwart heeft meegemaakt uniek. Maar wellicht dat Noord Korea, net als elk failliet land, nu bakzeil haalt. Datzelfde hebben we ook gezien met de Sovjet-Unie. Toen kwam China, wellicht dat dat NK volgt.
Dag Wouter Zwart,
Eerst even goed dat je een weblog bent begonnen.
Bedankt voor je open houding tegenover het ‘probleem’ Korea.
Ook geweldig dat je nu in Zuid Korea bent om daar de mening te peielen.
Maar wees voorzichtig voor te emotionele reacties. Daar zij de koreanen goed in. Blijf nuchter zoals een nederlander kan zijn.
Goed ook, dat je noordkoreaanse vluchtelingen gaat interviewen.
Wij zijn benieuwd naar de verdere verhalen en ontwikkelingen. Houdt ons maar op de hoogte.
Kunnen wij lid worden van jouw weblog?
Mijn vrouw zegt dat er in het hart van de koreanen geen 2 Koreaanse delen bestaat, er is maar een koreaans volk, dus voor hun bestaat er 1 Korea!
Wouter, zeer sterke reportage en zoals altijd ben je een van de betere correspondenten. Hulde voor dit inkijkje, en erg leuk om te zien.
Beste Wouter,
Een interessant weblog over een actueel thema. Mijn complimenten.
Echter denk ik dat het met de ‘nieuwe’ openheid wel mee gaat vallen. Het moet voor de dictator en zijn (gedwongen) volgelingen toch een grote les zijn geweest dat in 1989-1991 verscheidene dictatoriale regimes (denk aan China, Sovjet-Unie, DDR en Roemenië) het vuur aan de schenen werd gelegd toen ze met openheid te maken kregen. Alleen China heeft het, met enorme hervormingen en repressies, weten te ‘overleven’. Openheid in een dictatuur betekent zelfmoord. Zolang de ‘echte’ bevolking hiervan niets meekrijgt is er vcor de dictator niets aan de hand. Wanneer zij in aanraking komen met echte vrijheid en economische welvaart, via de journalistiek, dan is er wat te vrezen voor de leiders.
Ik ben er van overtuigd dat dit een eenmalige blik was. Klopt mijn bewering niet, dan hoop ik dat de twee Korea’s binnen korte tijd weer één zijn. Een proces van eenwording is nog niet zo gemakkelijk.
Als er nu ook nog een eind komt aan de Amerikaanse boycot en haat campagne komen we misschien vooruit.
Fantastische reportage van je .Echt genoten van je info.Ga door zo .Heerlijk is zuurstof voor mijn info-longen. groetjes Gert
I was born in DanDong and grew up in DanDong, have many family and connections with people living on the other side of the river – north Korea.
Just like every coin has two sides, but people always look at one side.
Western people are mostly eager to judge; while some eastern people will first try to learn and understand.
I can speak 3 different Asian languages and 3 different European languages, but I still need to learn more in order to understand more people.
Good work, Wouter; Please go on!
Dag Andre Visser,
Uw vrouw heeft gelijk, dat er in het hart van de koreanen geen 2 Koreaanse delen bestaat, er is maar een koreaans volk, dus voor hun bestaat er 1 Korea.
Groetjes,
Dan
Om als journalist kritische geluiden te laten horen terwijl je daar bent brengt alleen de gidsen in de problemen. Mooie reportage ik had graag in je schoenen gestaan.
Het land is in onze ogen niet vrij. Maar je kunt het land en zijn bevolking niet beoordelen op de regering die ze hebben.
Ik was begin september in Noord-Korea en het is echt niet zo’n eng land als ons wordt voorgeschoteld. Nu zie je als toerist alleen de goeie dingen. Als je een land wilt zien wat de moeite van een bezoek waard is en je niet druk maakt om wat gebrek aan electriciteit en warm water is het echt een aanrader.
Wat zou er achter zitten? Laten zien hoe goed ze het doen…goodwill kweken?
Hoi Wouter,
Bedankt voor je reportage uit de DPRK. Zelf ben ik in 2006 in Noord Korea geweest en in 2007 en 2010 in Zuid Korea. De tegenstelling tussen twee landen die ook zoveel gemeen hebben fascineert me sindsdien. Ook de berichtgeving in beide landen over het andere land.
In Zuid-Korea heb ik met verschillende mensen gesproken over hoe ze tegen noord-korea aankijken. Door de jongere generatie wordt het noorden vaker als een apart land gezien en wordt bijna schouder ophalend geantwoord met “het is nu eenmaal zo” en is men verbaasd waarom ik er toch zo geinteresseerd in ben.
Ook heb ik met koreanen gesproken die hun dienstplicht bij de Panmunjom (grenspost NK en ZK) hebben gehad. De verhalen zijn bijzonder. Zo proberen Noord-Koreaanse soldaten de Zuid-Koreaanse soldaten aan te spreken bij de grens, maar mogen Zuid-Koreaanse soldaten niet reageren. Als ze dat wel doen riskeren ze een aantal dagen celstraf.
Beide landen hebben hun eigen propaganda op hun eigen manier. Ben daarom blij dat jou journalistiek redelijk objectief is over zowel NK als ZK. Ga zo door! En ik kijk uit naar de volgende reportages!
Groet,
Rik
(PS. Mocht je materiaal (foto’s etc) nodig hebben uit 1 van de korea’s neem gerust contact op).
De Koreanen hebben zelf nooit de keuze gehad, ze werden door de buitenlandse mogendheden opgedeeld. De VS steunde een marionetten regiem in het Zuiden, met gehate handlangers van de voormalige Japananse bezetting, en het Noorden richte een socialistische volksrepubliek op, naar model van de Sovjet-Unie. Beide regeringen streefden ernaar het hele land onder één bestuur te krijgen. De Volksrepubliek Korea had in het Zuiden ook behoorlijke aanhang, maar dit werd door het marionetten regime van de VS van Singman Rhee wreed onderdrukt. Na het vertrek van de troepenmacht van de VS stapelden de spanningen op het Koreaanse schiereiland zich op, en waren er militaire incidenten aan de grens. Aanvankelijk waren het de Zuidelijke troepen die Noord korea binnenvielen, maar die werden beantwoord met een offensief door het Noorden die de Zuidelijke troepen tot bij Pusan terugdrongen. Daarna greep de VS met behulp van een VN mandaat in. Opmerkelijk want de Sovjet-Unie had dat kunnen blokkeren door een veto in de veiligheids raad, maar de SU boyocotte op dat moment de VN omdat de Volksrepubliek China geen zetel had in de VN, maar wel Taiwan.
Na een inval in Inchon rukte de VN troepenmacht op richting Noorden, op aandringen van het regime van Singman Rhee die controle wou hebben over het gehele Koreaanse schiereiland, waarbij afschuwelijke wreedheden werden begaan onder de Koreaanse bevolking. Uiteindelijk werd dit offensief tot staan gebracht en teruggedrongen door steun vanuit China, waarbij opnieuw Seoul werd veroverd.
Rond de 38-e breedtegraad kwam het uiteindelijk tot een patstelling, en werd in ’53 een staakt het vuren afgekondigd. Sindsdien is er nooit een vredesproces geweest, en die situatie bestaat nog steeds.
Geachte heer Zwarts,
Helaas zie ik uw reactie op mijn vraag nu pas. Vandaar mijn late reactie. Ik wil u in ieder geval hartelijk bedanken. Uiteraard ook voor uw rapportage.
Met vriendelijke groet,
Emile Puttmann
Hallo,
wij zijn Anouk v/d Spijk en Anouk Aanhane.
We zitten in 5 havo, en zijn bezig met ons profielwerkstuk. Ons onderwerp is: scheidingslijnen na de 2e Wereldoorlog, we richten ons specipfiek op Korea en Vietnam. Noord-Korea is een duister land waar weinig informatie over te vinden is, aangezien jij nu verslag doet vanuit Noord-Korea zou het dan mogelijk zijn informatie met ons uit te wisselen. Als je me wilt mailen, graag. We horen van je!
Groetjes,
Anouk&Anouk