Tot horens…
“Hoe voelt dat, om Govert van Brakel te vervangen?” vraagt Ghislaine Plag. Het is begin september, ik ben te gast in het Radio 1-programma ‘Lunch’ om mijn tijdelijke overstap naar de radio toe te lichten. Die middag heb ik mijn eerste uitzending.
Ik kijk Ghislaine op dat moment waarschijnlijk schaapachtig aan. Ik antwoord ook wel iets, maar ik weet niet meer precies wat. Want in mijn hoofd draaien de radars op volle toeren.
Ghislaine stelt een terechte vraag en ineens besef ik dat luisteraars wel eens hoge verwachtingen van Goverts plaatsvervanger kunnen hebben.
Govert is immers al tientallen jaren een icoon op de radio, alert, aanwezig, met zijn droge humor en een scherpe tong. Ik ben onervaren in het radiovak: wel enthousiast, nieuwsgierig, heb natuurlijk wel eerder interviews gemaakt en heb ook heus wel humor – ergens. Maar Govert is Govert, ik ben Rik: en daar kan ik niet veel aan veranderen. Dus of ik die verwachtingen in kan lossen, is de grote vraag. Ineens word ik daar onrustig van.
Die middag beleef ik mijn vuurdoop. De eerste minuten ben ik wat zenuwachtig, ondanks de steun en toeverlaat van ervaren collega’s op de redactie en in de regie. Maar al snel heb ik geen tijd en energie meer om me ergens druk over te maken en word ik meegesleurd in de hektiek en wispelturigheid van live-radio.
Draaiboeken die om de haverklap veranderderen, gesprekken over het laatste nieuws die ik nauwelijks heb kunnen voorbereiden. Vermiste lepelaars, teruggevonden schilderijen, falende banken en Mexicaanse griep; alles komt voorbij.
Natuurlijk gaat ook het een en ander mis: ik roep wel es wat onnozels: ”Hier op radio 1 is het tien over vijf… Ahum… en als het goed is bij u ook”. Of iets oneerbiedigs – bijvoorbeeld na de laatste woorden van Pia Beck “..ik blijf pianospelen tot ik erbij neerval” zeg ik: “…dat gebeurde dus vanochtend.” Tijdens een discussie gaan twee gasten elkaar verbaal zo agressief te lijf, dat ik van de weeromstuit in de lach schiet en alle controle over het gesprek verlies. En bij een lang gesprek met een politica merk ik dat ik door haar woordenbrei alle concentratie verlies, niet meer luister en alleen nog maar naar haar paars gestifte mond zit te staren. Misschien heeft u het op de zender gehoord. Hopelijk niet, maar zo ja: vergeef me.
Gelukkig gaat er ook veel goed: mijn interviews lopen soepeler, ik word losser, leer steeds beter te luisteren en krijg zelfs leuke complimenten van luisteraars. Dank daarvoor.
Nu is het ineens eind december en ben ik alweer bezig aan de laatste dagen van mijn radio-avontuur. De tijd is voorbijgevlogen en heb het gevoel dat ik bij de radio nog lang niet uitgeleerd ben. Wie weet, ligt er nog meer in het verschiet…
Maar nu eerst weer terug naar tv: daar heb ik ook heel veel zin in…!
Beste Rik, naar mijn mening heb je het heel erg goed gedaan ! Je hebt een prettige stem om naar te luisteren, en ach…een beetje gestuntel geeft het een lekker spontaan iets, niets om je voor te schamen dus ! Ik zal je missen op de radio maar kijk ook weer uit om je op tv te mogen zien. Ik wens je nog veel plezier de laatste dagen bij de radio, en een geweldige jaarwisseling, met alle goeds wat je je maar mag wensen voor 2010 !
Nou Rik, ik vond het bepaald niet slecht gaan hoor en mooi dat je je in dit stukje ook nog kwetsbaar durft op te stellen. Met dergelijke zelfkritiek kun je alleen maar beter worden. Maar blijkbaar was jouw presentatie tijdelijk, veel geluk dus bij het meer oppervlakkige medium televisie. Het enige wat ik bij ook jou iets minder vond is de bij Radio1 steeds verder ‘oprukkende’ snoeiharde Gooise G. Is dat een nieuwe ‘dresscode’?
Ik heb zeer genoten van je Rik. Vooral een man die authentiek overkomt op de radio. Net alsof je mij mij inhuis [in de auto] aanwezig bent. Dat voelt goed en vetrouwd. Maar ik zie ook zeker uit om je weer op tv te zien. Als jij het journaal leest heb ik echt het gevoel dat er iemand zit die aan tafel bijzit en op correcte en plezierige toon het nieuws van alledag vertelt. Compliment!
Hoi Rik, Ik ben blij dat je weer terug bent bij het nos journaal. Heb je echt gemist. Ik vind het ook jammer dat jij niet de opvolger van philip bent geworden.Ik zie jou liever dan rob. Heb niks tegen hem hoor maar jij bent mijn favourite presentator. Hopeljk gaat het met je gezondheid nog steeds goed. Je hebt ja na Peking een vervelende tijd gehad. Het ga je goed en hoop je nog lang op TV te zien.
Groetjes.
Aan een van mijn drie favoriete nieuwslezers (eerst waren het er vier, maar Philip is weg).
Beste Rik,
Fijn dat je weer terug bent bij het NOS-Journaal. Zo te lezen heb je het ook prima gedaan bij de radio, inclusief de ‘minder handige’ opmerkingen, maar ja, dan heeft de luisteraar ook eens iets te lachen, toch?
Vriendelijke groet.
Ja, welkom terug op de beeldbuis! Was gisteravond blij verrast je weer te zien! Was het weer een omschakeling die je moest maken of is dit nou weer zoiets dat er zo ingebakken zit dat je het altijd zo weer op kan pakken?
Nou, in ieder geval van mijn kant dus: super dat je weer op de buis te zien bent.
Groeten!
Jordi
Hi Rik,
…ik vind jou veel en veel beter dan Rob Trip.
blijf je best doen, dan word jij die “anchor-man”
vanzelf!!!!