“De dagen in Atlanta beginnen vroeg,” zegt Arthur, senior producer bij CNN, een positie die te vergelijken is met een eindredacteur bij de NOS. Het is 8 uur ’s ochtends en Arthur en zijn team zijn al drie uur aan het werk. Ze maken ‘The Brief’, een dagelijks nieuwsprogramma dat om 11 uur Amerikaanse tijd wordt uitgezonden op CNN International. Anchor Jim Clancy presenteert het programma, dat ook volledig rond hem is opgebouwd.

“Jim is no-nonsense, right to point, de meest ervaren anchor van CNN, heeft in verschillende oorlogsgebieden gewerkt. Hij heeft geen tijd voor onzin,” zo karakteriseert Arthur de anchor en dus ook het programma. Dat merk ik gelijk bij de ochtendvergadering. We staan om een ronde tafel en Clancy is nadrukkelijk aanwezig. Hij wil in zijn show een overzicht van het oproer in alle Arabische landen en aandacht voor de gestegen voedselprijzen in China en Indonesie. En overzicht van de trending topics op Twitter wil hij zeker niet: ”Dat moderne gedoe, ik laat me toch niet door anderen vertellen wat het nieuws is, dat bepaal ik zelf wel.”

Als de redacteuren aan de slag gaan, valt het op hoe groot CNN is. Jim Clancy zit op een heel andere plek dan de rest van het team, op een speciale afdeling voor de presentatoren, omdat hij tussen de bedrijven door ook aan andere CNN-programma’s werkt. Dus wordt over elk onderwerp druk overlegd – via mail. Elke minuut stuurt de eindredacteur een bericht: aan Clancy, de correspondent in Egypte, de regisseur, de schrijvers van de teksten en de nieuwsgaarders. En hij krijgt er per minuut wel 5 terug, met als gevolg een inbox met 11.000 berichten.

Als ik Clancy op zijn werkplek opzoek, doet hij net zijn das om. “Ik lees pas op het laatst de teksten, die veranderen toch steeds,” zegt ie. En als ie wel de teksten leest, moppert hij over hoe sommige redacteuren formuleren – maar ik zie hem geen woord veranderen.

Dan is het tijd voor de uitzending . Binnen drie minuten wordt de studio van het voorgaande programma getransformeerd in het decor voor ‘The Brief’. Het lijkt allemaal soepel te verlopen, maar in de regie is er lichte paniek: de verbinding met de correspondent in Egypte is weggevallen. Maar Clancy kan het niet deren. Hij presenteert de show ontspannen. Alle teksten op de autocue die hem niet bevallen, negeert hij en verandert hij ter plekke; hij voegt zelfs wat feiten toe, die hij put uit zijn rijke verleden als verslaggever. “Over televisienieuws moet je niet ingewikkeld doen,” zegt hij later. “Het moet zijn alsof je in een bar je beste vriend vertelt wat er gebeurd is. In simpele woorden doordringen tot de kern,” zegt ie. Een interessante tip. Ben benieuwd welke tips ik morgen krijg…