We hebben het geprobeerd, echt. We hebben in de Nederlandse handelsmissie die door Brazilië trok gezocht naar ondernemers die een kanttekening plaatsen bij de rol van prins Willem-Alexander en prinses Máxima. Niet omdat  we nou zo graag kritiek willen laten spuien, maar je wilt ook niet een halleluja-verhaal ophangen, terwijl er onderhuids misschien iets anders speelt.

Maar alle ondernemers waren louter positief, beter gezegd jubelend. Lofzangen kregen we te horen: hoe goed ze zich hadden voorbereid, dat ondernemers nu ineens wel toegang kregen tot de top van een bedrijf of ministerie, hoe ze in de gesprekken precies op tijd het stokje aan de ondernemer overgaven.

Willem-Alexander en Máxima voelden zich blijkbaar als vissen in het water. En, zoals de prins tijdens het afsluitende persgesprek zei, het meenemen van de sector Onderwijs was een gouden greep, wat hem betreft voor herhaling vatbaar. Nederland zet zich zo op de kaart als kenniseconomie.

Wat ook opviel was het stempel dat Willem-Alexander zelf op de handelsmissie drukte. Door de charme van Máxima gaat de aandacht vaak naar haar uit, maar in Brazilië stond de prins er. En stevig. Een journalist grapte dat hij daarmee in de voetsporen van Willem I stapt, de koning-koopman.

In Sao Paolo zei Willem-Alexander tijdens een bijeenkomst ronduit waar het om gaat: dit is niet zomaar een koninklijk bezoek, we zijn hier om geld te verdienen. ‘s Avonds hield hij voor een publiek van Braziliaanse en Nederlandse ondernemers een bevlogen speech over de kracht van Nederland. Waarbij hij meteen de Antillen presenteerde, “want we zijn ook een Latino koninkrijk”.

Dat bij het dansen op Arubaanse muziek de aandacht vervolgens weer naar Máxima uitging is logisch, maar daar zal Willem-Alexander weinig moeite mee hebben.