De weblogs van de NOS worden niet langer bijgewerkt.

Voor nieuws Over de NOS kunt u terecht op over.nos.nl.
Voor de overige berichtgeving kunt u terecht op NOS.nl.

Uw herinneringen aan Mandela

Wat is uw herinnering aan Nelson Mandela? Lees de bespiegelingen van onze NOS-presentatoren, en laat uw verhaal hieronder achter. Houd het kort en bondig. Mogelijk gebruiken we uw herinnering in een van onze NOS-programma’s.

 

Rob Trip, presentator NOS Achtuur Journaal

“Wat me onmiddellijk te binnen schiet, is het moment van zijn vrijlating. Dat-ie daar liep. Maakte een enorme indruk op me. Ik ben toch opgegroeid met de realiteit dat Mandela in de gevangenis zat. Er waren concerten in de jaren tachtig, die om zijn vrijlating riepen. Herinneringen aan het meezingen met die liedjes komen weer naar boven.

En ja, de mens Mandela zelf, voor mij de belichaming van de goedheid, de vergeving in levende lijve. Over hem vertel ik mijn kinderen: Zo zouden wij moeten leven. Maar dat kunnen wij natuurlijk niet. Mandela was wel zo groots. Daar komen wij niet eens bij in de buurt.”

 

Lucella Carasso, presentator NOS Radio 1 Journaal

“In 1994 studeerde ik in Zuid-Afrika. Mandela bracht een bezoek aan de universiteit, en we kregen de gelegenheid hem de hand te schudden. Dat was in een seconde voorbij, maar de opmerkelijke mengeling van zijn broosheid en kracht bleef me nog lang bij. Het duurde ook even voordat ik die hand weer wilde wassen.

Een held op aarde wordt-ie vaak genoemd. Een held met veel tegenstellingen, wat mooi beschreven staat in het boek van Richard Stengel – ’15 inspirerende lessen van Mandela’. Het geeft inzicht in hoe hij geleefd en overleefd heeft, en hoe hij de leider werd die hij was. Een van de tegenstellingen die Stengel beschrijft, is dat Mandela niet graag met de eer strijkt, maar dat hij wel laat weten wanneer hij denkt dat de eer hem toekomt. Vandaag is zo’n dag waarop al die eer hem ongevraagd toekomt.”

 

Milouska Meulens, presentator NOS Jeugdjournaal

“Tranen. Denk ik aan Mandela, dan denk ik aan tranen. Dan weer bijtend zoute, dan weer bitterzoete. Tranen van woede, van verdriet en machteloosheid en die ene dag, tranen van vreugde en opluchting. Ja, we hebben wat afgehuild om die man bij ons thuis. Die man met ogen waarin al het verdriet van de wereld glom. En alle wijsheid en alle vergeving.

Voor de buis in onze pyjama’s keken mijn broertjes, mijn zusje en ik met natte wangen en snot op de lippen naar documentaires over Mandela. We zongen de hits mee, met de rechterhand gebald in de lucht ‘Freehee Nelson Mandela’ en ‘I ain’t gonna sing in Sun City’. Niet dat we precies wisten waar het over ging, we zaten nog op de lagere school. Maar het voelde strijdlustig in plaats van machteloos.

Als tiener deed ik zo fanatiek als ik maar kon mee aan de boycot van Zuid-Afrika. Ik beloofde mezelf dat ik dat land pas zou bezoeken als Mandela vrij was. Het moment is dan nu gekomen, alleen heel anders dan hoe ik het toen bedoelde.”

 

Tom Egbers, presentator NOS Studio Sport

“In 1997 speelde Oranje in Johannesburg tegen Zuid-Afrika om de Nelson Mandela Inauguration Challenge Cup, en ik mocht mee om verslag te doen. Een vriendschappelijke wedstrijd, maar de spelers zagen vooral uit naar een ontmoeting met Mandela. Ik ook natuurlijk. Hij verscheen op het veld, een rijzige gestalte. Hij droeg een bontmuts, wat hem nog imposanter maakte. Ik stond met de cameraman op zo’n dertig meter afstand en riep zijn naam. Hij draaide zich om, en met hem twintig body-guards, en tot mijn ongeloof kwam Mandela naar mij toe lopen.

‘Wat vond u van de wedstrijd’, was mijn vraag, en Mandela had het goed gevolgd, want in mijn herinnering gaf hij een hele goede analyse. Het gesprek duurde een paar minuten, ik weet niet eens meer waar het precies over ging. Maar dat ik hem daar op een voetbalveld zomaar mocht spreken, beschouw ik nog steeds als mijn meest bijzondere journalistieke moment. Voor de internationals was het ook geweldig. Clarence Seedorf had een boek over Mandela mee op het veld genomen, voor een handtekening. Een fantastisch moment, voor iedereen.”

 

 

Deel deze pagina

« Terug naar het overzicht


28 reacties op “Uw herinneringen aan Mandela”

  1. henk bruning zegt: 06-12-13 om 00:10

    Zijn bezoek aan Amsterdam toen hij op het balkon van de Schouwburg aan het Leidseplein stond. Een moment van grote ontroering en bewondering iemand in levende lijve te zien die het apartheidssysteem na lange strijd wist te beteugelen. Onvergetelijk!!

  2. Bart zegt: 06-12-13 om 00:32

    Wat ik prachtig vind aan Nelson Mandela, is dat hij ook strijder was tegen een andere grote vijand van met name Afrika: HIV/aids. Hij heeft zelfs het nummer dat hij ‘was’ in de gevangenis, gekoppeld aan die strijd: 46664.

  3. Sander zegt: 06-12-13 om 00:56

    Nelson Mandela is iemand in mijn leven die ik nooit heb vergeten. Sinds ik jaren geleden les heb gehad over Nelson Mandela op de middelbare school, is er geen moment aan mij voorbij gegaan dat ik niet aan hem en zijn levenslessen heb gedacht. Hij was én is een symbool voor menselijkheid, en hij is de grootste inspiratie voor menselijkheid die ik mij kan bedenken.

    Rust in vrede, lieve Nelson Mandela, u zult altijd een bron van inspiratie voor mij zijn.

  4. M. Spronk zegt: 06-12-13 om 03:56

    De dood van Nelson Mandala was te verwachten. Hij heeft veel te weeg gebracht in de menselijke aanpak van de enorme problemen tussen het probleem in de rassen haat. Zijn kracht was dat het geen verbitterd mens geworden is. Wel vind ik, dat zijn ‘compagnon’ Miriam Maciba in dit verhaal te kort komt. Zij heeft haar strijd tegen de apartheid op haar eigen manier bestreden. Met haar ‘stem’ en op haar manier hieronder ook geleden. Gr. M.S.

  5. Wim van Kuijk zegt: 06-12-13 om 05:25

    Ik had de eer voor het NOS-journaal te zijn toen in 1990 De Klerk de vrijlating van Mandela en de afschaffing van de apartheid aankondigde. Repo’s samen met Eric van Ees. De feitelijke vrijlating miste ik: mijn nieuwe visum kwam net te laat af en toen hij vrij kwam, zat ik in het vliegtuig. Vanaf het vliegveld meteen door naar zijn huis in Soweto, waar een immense menigte de hele dag vergeefs wachtte tot de Messias uit de hemel zou neerdalen. Prachtrepo. Maar het meest indrukwekkend: ik heb me nog nooit zó wit gevoeld als in het Soweto Soccer Stadium, waar 100.000 zwarte Afrikanen hun held verwelkomden. Hun Nkosi Sikelele Africa bezorgt me nóg kippenvel…

  6. W. Riepl zegt: 06-12-13 om 07:37

    Een groot mens is heen gegaan, diep diep respect voor deze man.

    Rust in vrede.

    Je zult noot vergeten worden.

  7. Ernst van der Hoop zegt: 06-12-13 om 07:54

    .In 2002 ontving Mandela in Middelburg de Four Freedoms Award. Na de ontvangst in het provinciehuis werd hij met een golfkarretje naar de nieuwe kerk gereden. In de kloostergangen werd hij geparkeerd in afwachting van de andere hoge gasten onder wie HM de koningin. Van dat moment kon ik als medeorganisator van het evenement gebruik maken om samen met de koffiedames en ander bedienend personeel op hem af te stappen en hem te feliciteren met zijn onderscheiding. Voor ieder van ons had hij een vriendelijk woord. Wat een voorrecht om de grootste man van onze tijd een hand te hebben mogen geven!

  8. Maurice Koenis zegt: 06-12-13 om 08:25

    ‘Long Walk to Freedom’ in één adem uitgelezen op het strand van Goa/India, gedurende maand rustpauze tijdens wereldreis ’95/’96. Een zeer indrukwekkend boek én een grote aanrader.

  9. John van Dokkumburg zegt: 06-12-13 om 09:04

    Een grote verzoener , misschien niet helemaal de vertegenwoordiging van een staat als staatsman, maar wel als de hoogste koning over rijken die uit oude stammen en nieuwe rangen zou blijven bestaan.

  10. Bas zegt: 06-12-13 om 09:17

    Wat mij mateloos irriteert, is dat de man bij leven effectief al heilig is verklaard.

    Dat kan per definitie niet, iedereen heeft zijn fouten, ook Mandela.

  11. Gerrit zegt: 06-12-13 om 09:55

    Voor alle leiders, maar ook alle andere mensen, die nu reageren met superlatieven , elkaar overbieden met hun ervaring,
    Toon diep respect, in stilte…….. en denk na over hoe het gedachtengoed van Nelson Mandela in stand kan blijven , en de steun hiervoor groter kan worden door eigen inzet.

  12. danny hoekzema zegt: 06-12-13 om 09:55

    tranen om verlies van een man die ieders voorbeeld zou moeten zijn.

  13. Erik van Ark zegt: 06-12-13 om 10:34

    Een dag voor de bruiloft van WIllem-Alexander en Maxima trokken we uit de provincie naar A’dam. Rond 1900 uur stonden we met onze dochters van 7 en 5 jaar voor het Amstelhotel. Vandaaruit gingen de vele hoge gasten met koninklijke bus naar het feest. In een split-second zag ik Mandela niet in bus, maar in koninklijke Volvo stappen. We renden met de kinderen naar de bocht in het achterafstraatje van het Amstelhotel alwaar de auto volgens mij langs moest komen. We stonden daar met zijn vieren helemaal alleen. Heel langzaam kwam de auto met Mandela aan rijden. We zagen een grote hand op 70 cm afstand naar ons zwaaien. Kippevel, we zullen het nooit vergeten…

  14. Claudia zegt: 06-12-13 om 10:55

    Nelson Mandela…..een groot man met een heel bewogen leven. Ik heb diep respect voor deze man. 95 jaar wat een geweldig mooie leeftijd. Hij had van mij 100 mogen worden. R.I.P Nelson. Ik maak een diepe buiging voor U!!!!

  15. Margot zegt: 06-12-13 om 11:01

    Ik was samen met mijn ouders in Amsterdam de dag voor de trouwdag van Willem-Alexander en Maxima, die dag was Mandela ook in de stad. Voor een zes jarige wist ik vrij veel over Mandela, omdat mijn vader vaak verhalen over hem vertelde. Op een gegeven moment die avond kreeg mijn vader te horen waar de auto van Mandela langs zou rijden en besloot dat het mooi zou zijn om op een punt van de route te gaan staan met het gezin. We renden naar een hoek van een bepaalde straat(geen idee meer welke), het was donker dus we stonden onder een lantarenpaal. Minder dan een minuut later kwam er een auto langsrijden, ik kan me niet herinneren hoe, maar het was duidelijk dat dit de auto was waar het om ging. We begonnen als een gek te zwaaien met het hele gezin daar in het gele licht van die lantaarn. Toen de auto langs ons kwam ging het raam open en kwam daar een kalm wuivende hand uit, Mandela zwaaide terug.
    Hoe ouder ik werd, hoe meer ik de man ging waarderen, over hem ging lezen en leren. Mijn interesse voor geschiedenis begon bij hem, en is de rede waarom ik nu voor de studie geschiedenis heb gekozen. Nelson Mandela was een hele bijzondere man met een heel bijzonder leven, hij was voor velen een voorbeeld en stuurkracht in het leven, ook voor mij. Ik ben heel dankbaar dat ik zoveel van hem heb mogen mee maken, al heb ik hem nooit de hand kunnen schudden.

  16. Emile zegt: 06-12-13 om 11:24

    Hoe zat het ook al weer met de boycot van Zuid Affrika? Outspan, Shell, Makro branden! Wat heeft deze man een verzoening kunnen brengen. Wij nederlanders kunnen dat niet, Ik ben er geweest in de jaren zeventig en heb direct ervaren en gevoeld wat rassendiscrimantie door de staat betekent. Dit maakte een onuitwisbare, levenslange indruk op mij. Een groot man is niet meer.

  17. B. Mijland zegt: 06-12-13 om 12:27

    Bij het huwelijk van Willem-Alexander en Maxima liep ook Nelson Mandela als gast van het Paleis op de Dam naar de Nieuwe Kerk. Vele bekende politici en royals gingen hem voor. Maar bij Mandela was het alsof er een schokgolf door het publiek ging. Zelden zo’n krachtig moment meegemaakt!

  18. Paul zegt: 06-12-13 om 12:28

    Zijn manier van leiderschap is het ijkpunt waaraan we onze huidige leiders moeten meten. En zij ook zichzelf.
    Op naar een beter wereld.

  19. Alfred zegt: 06-12-13 om 13:41

    Het bericht van zijn overlijden , deed mij meteen denken aan het moment , dat wij enige jaren geleden op Robbeneiland in de cel stonden, waar deze grote leider 27 jaar in gevangenschap doorbracht.
    Diep respect voor Nelson Mandela.

  20. Maarten zegt: 06-12-13 om 13:50

    Ik heb ‘live’ weinig meegekregen van Mandela’s daden. Een paar jaar na mijn geboorte was hij al geen president meer. Maar hoe mijn familie, vooral mijn oma en opa, over hem vertelde… dat maakte ontzettend veel indruk op me en ik ben me in het verleden van de man gaan interesseren. Mijn moment van Mandela, als voetbalfan, was dat hij vóór de WK-finale nog even in de openbaarheid verscheen in het Soccer City-stadion. Hoe heel het stadion de adem inhield en dat hij lachte en dat iedereen wist hoe belangrijk het was, voor zijn land, dat hij er ook was. Siyabonga Madiba!

  21. Leon zegt: 06-12-13 om 14:52

    Het bericht van zijn overlijden gisteravond bracht een schok teweeg, vergelijkbaar met het historische moment van zijn vrijlating in 1990.
    Ik moest het meteen even delen met een paar mensen, waaronder mijn broer. De herinnering dat ik met hem Robbeneiland heb bezocht kwam meteen boven. Het gevoel van toen was er gisteravond weer: overrompeld door de gevoerde strijd en de vergevingsgezindheid. Een zeldzame combinatie die je maar zelden bij iemand tegen komt.

  22. Rob Voesenek zegt: 06-12-13 om 15:33

    Een man
    Voor zijn volk geboren
    Vader van Afrika
    Opa voor haar jonge kinderen
    Een man is dood
    Zijn beeld zal altijd blijven

  23. Johan zegt: 06-12-13 om 16:16

    Ik weet nog goed dat ik op de middelbare school voor maatschappijleer een werkstuk moest maken over vrijheiden in de breedste zin van het woord. Ik koos als onderwerp drie, in mijn ogen onmisbare, strijders voor vrijheid en gelijkheid; Ghandi, Martin Luther King en Nelson Mandela. De enige die nog in leven was ten tijde van mijn werkstuk was Nelson Mandela, al zat hij toen al geruime tijd vast op Robbeneiland. Elke keer daarna wanneer ik van één van hen een video of geluidsfragment hoorde op radio of tv stonden de tranen in mijn ogen. De grootste tranen waren er echter op het moment dat Nelson Mandela eindelijk na al die jaren vrij kwam, dit keer waren het echter tranen van vreugde.

  24. Niels zegt: 06-12-13 om 16:54

    Heb nog foto´s van hem, gemaakt tijdens zijn bezoek aan Amsterdam in 1999, bij de Stopera

  25. Het lijkt wel Jesus, die had ook zo’n heil status. de Nederlandse overdrevenheid wordt weer eens bevestigd. En dan is het uitkijken
    geblazen net als bij het Huis van Oranje.

  26. Peterke Vos zegt: 06-12-13 om 20:14

    Mandela was een dierbaar man, die de wereld een zeer
    waardevolle erfenis heeft achtergelaten, wat een voorbeeld van
    mentaliteit is, in waarin op gewezen word dat vrede en
    mensenrechten belangrijk en geweld uitgebannen moet
    worden.

  27. Pim zegt: 07-12-13 om 13:44

    Mandela was een geldige man !

  28. Joanne zegt: 08-12-13 om 15:45

    In 1997 werkte ik een half jaar in Kaapstad voor Sport Coaches out Reach. Mandela bezocht toen Baphumelele in Khajelitsha. Wij mochten ook komen. Hij nam de tijd voor ons en vroeg waar we vandaan kwamen. Toen hij hoorde dat we uit Nederland kwamen, reageerde hij verheugd. we moesten de groeten doen aan Wim Kok. Ik was onder de indruk om deze man met zijn charisma te mogen ontmoeten. Na dat gesprek heeft hij gedanst met de vrouwen van Baphumelele. Een paar maanden later was de wedstrijd tussen Zuid-Afrika en Nederland.

Geef een reactie

 

    • Achtuur Journaal
      Rob Trip Annechien Steenhuizen
      Overige bloggende presentatoren
      Astrid Kersseboom Rik van de Westelaken
      Jeroen Overbeek
    • Reageren?

      Reacties op dit weblog zijn uiteraard van harte welkom.
      Wel is er een aantal spelregels:

      1) Alle reacties worden gemodereerd. Wij doen dat zelf. Het kan soms even duren voordat een reactie geplaatst wordt.

      2) Let op: Eenmaal geplaatst blijft geplaatst. Bijdragen aan een discussie worden door ons niet achteraf verwijderd, ook niet op verzoek. Schrijf dus geen dingen waar u later spijt van kunt krijgen.

      3) De blogs zijn een platform voor reacties en discussie, geen uitlaatklep voor scheldkanonnades. Houd het aub beschaafd. Reacties die beledigingen of scheldwoorden bevatten worden niet geplaatst.

      4) Houd het ook zakelijk, dat wil zeggen: niet nodeloos op de man spelen.

      5) Alleen inhoudelijke reacties op het onderwerp van een blogpost worden geplaatst. Met andere woorden: blijf on-topic.

      6) Het is de bedoeling dat reacties de discussie bevorderen. Steeds weer hameren op hetzelfde punt heeft geen zin, tenzij met nieuwe argumenten.

      Reacties die niet aan de spelregels voldoen worden niet geplaatst.