Door Joris van de Kerkhof

Van de Euromast tot de Brienenoordbrug en van Ahoy tot Blijdorp. Dat schijnt tweeduizend hectare te zijn. De omvang van de Tweede Maasvlakte. Anders geformuleerd, het wordt zo groot als de gemeente Delft, of als Schiphol met alle start en landingsbanen inbegrepen.

Het wordt groot dus. Driehonderd miljoen kuub zand. Drie miljard euro en over vijf jaar moet het klaar zijn. Bezwaarschriften of niet, het havenbedrijf en de aannemers hebben haast. Het is vandaag ook niet de dag om te zeuren over die bezwaarschriften, niet de dag om te zeuren over het milieu, het is toch vooral de dag voor burgemeester Opstelten die de zandkraan open mag zetten.

De dag van de trots. De dag van “toch knap hoe wij Nederlanders dit doen.” De dag van het begin van het grootste project sinds de deltawerken. De dag van de superlatieven. EN daar ben ik wel gevoelig voor.

De haven is voor mij op z’n mooist als je er in de lichte schemer doorrijdt. Perfect moment vanochtend. Bewegende kranen en allemaal lichtjes. En dan opeens, over de dijk: de ZEE. Witte schuimkoppen op het water. Harde wind, en wolken in de meest bizarre formaties. De regenwolken blijven voornamelijk hangen boven de oude haven. Boven de aanstaande nieuwe haven is de lucht op veel plekken blauw. 

Het kan niet anders dan dat het een mooie dag wordt. Dat benadrukken de directeur van het havenbedrijf, en de directeur van aannemer Boskalis in het filiaal ook de hele tijd. Het is Hollandsch Glorie. Geen problemen met files straks, alles met het milieu is goed geregeld en het is samen met de Veluwe de meest veilige plek van ons land, mocht de zeespiegel te veel gaan stijgen.

Maar vandaag is het nieuwe land nog zee. Vandaag is de zee nog tekentafel