Hij doet weinig om geliefd te raken, de rattus rattus, oftewel zwarte rat. Hij brengt gevaarlijke ziektes over, laat zich moeilijk vangen, eet electriciteitskabels door en… hij laat zijn jongen voorproeven om te kijken of het eten niet giftig is! Slimme beesten zijn het, die steeds vaker voorkomen in Zuid Nederland. 

We zijn met het filiaal op een veehouderij in Nederweert. Ook hier is hij geregeld gesignaleerd, de zwarte rat. Boer Thijs van Eijck heeft van alles gedaan om de plaag tegen te houden: overal gifpotten, de daken hermetisch dicht gemaakt, de grasvelden kort gemaaid.

We praten ook met een heuse rattenvanger. Ongediertebestrijder Johan van Rooij. Hij heeft geen dwarsfluit maar een zaklantaarn, waarmee hij ‘s nachts in de stallen in de omgeving de zwarte rat betrapt.

Zet Javascript en Flash aan om deze Flash video te zien.

Het lijkt op de tekenfilm Ratatouille, maar dan een stuk minder onschuldig. De zwarte rat kan zich razendsnel verspreiden. Reken maar mee: een vrouwtjesrat is al na 12 tot 16 weken geslachtsrijp. Ze krijgt 3 tot 6 nesten per jaar, van gemiddeld zeven jongen. Zo kunnen twee ratten binnen een jaar duizend ratten worden!

En nu buigen ze zich in Nederweert over de beste manier om de rattus rattus te bestrijden. Iedereen moet maatregelen nemen, om te voorkomen dat de ratten naar de buren verhuizen. Bestrijden is nog niet zo makkelijk. Het beestje is argwanend, vreet niet zomaar ieder gif. Daarom moeten de bestrijders hem eerst lekker maken met lokvoer (appels) zonder gif, en pas na een tijdje mét gif. Rattenvanger Johan van Rooij zet ook klemmen uit, daar trappen ze wél makkelijk in.

Laatst nog heeft hij 300 van deze rattenvallen uitgezet, de volgende dag had hij 200 beesten gevangen. Het is nog niet een echte plaag, maar dat kan het wel snel worden!