GM is dood, leve GM!
Het ooit grootste autoconcern ter wereld is niet meer. GM is failliet, of iets wat daar op lijkt, want de schuldeisers moeten nu niet de boedel in beslag komen nemen. GM leeft namelijk tegelijkertijd ook weer. “New GM” maakt een doorstart. Met minder automerken, minder werknemers en de Amerikaanse overheid op de stoel van de directie. Want wie betaalt mag ook de dienst uitmaken. En betalen doen ze! Er wordt nòg eens 30 miljard dollar ingepompt. Wat overigens geen garantie is voor succes.
De auto-industrie in de Verenigde Staten heeft een flinke deuk opgelopen. Want de grootste auto-bouwer ter wereld kan de rekeningen niet meer betalen. Chevrolet, Cadillac, GMC, Buick, Pontiac, Hummer en Saturn moesten het afleggen tegen de Europese en Japanse concurrenten. De trots van de VS is op eigen terrein verslagen.
Want zo voelt het voor de Amerikanen en zeker voor de inwoners van auto-city Detroit. Voor hen doen de opdonders die het imago krijgt nog het minst pijn. Een kwart van de Detroiters is al werkloos en dat worden er op korte termijn alleen maar meer. GM gaat mensen ontslaan, minder produceren en minder bestellen. In Detroit wordt schraalhans keukenmeester, in de vorm van de Amerikaanse overheid. Met belastinggeld wordt GM overeind gehouden en Obama zelf zal er op toezien dat al het vet wordt weggesneden.
Vooral GM wilde niet zien dat de vraag en dus de markt veranderde. En nu kunnen ze wel afslanken en met overheidsgeld doorstarten, maar als ze niet heel snel de concurrentie gaan bijhalen wat betreft techniek en design, dan kunnen ze over een paar jaar de deuren definitief sluiten.
Het besef lijkt er nu wel te zijn, maar opnieuw beginnen en alle oude, vastgeroeste principes en ideeën overboord zetten zal niet makkelijk zijn. Zeker niet in tijden dat de autoverkopen zijn ingezakt. Als de markt weer aantrekt zal GM er klaar voor moeten zijn met nieuwe, zuinige en mooie produkten. Wat dat betreft denk ik dat de crisis voor GM nog wel even mag aanhouden.
Zet Javascript en Flash aan om deze Flash video te zien.
Opel, Vauxhall en Saab zijn natuurlijk weg, maar dat merken ze in de VS niet. En thuis verdwijnen 4 van de 8 GM-merken. Buick, Pontiac, Saturn en Hummer. De tijd van de groot, groter, grootst is definitief voorbij. En dat wordt wel even wennen voor de Amerikanen. GM kon niet groot genoeg zijn, net als de auto’s. Want ze zijn gek op grote pick-ups en 4-wheel-drives.
Maar ook de lange, slap-geveerde benzineslurpers werden nog steeds gefabriceerd. Een paar jaar geleden ben ik nog een heel eind langs de Mississippi gereden in een destijds nieuwe Chrysler Concorde. Snel uiterlijk aan de voorkant maar verder veel te lang en te lomp. De automaat was niet vooruit te branden en ik bleef maar tanken. De Amerikanen trokken zich niets aan van de rest van de wereld en gingen wat betreft auto’s volstrekt hun eigen gang.
Dat de Amerikaanse trots een deuk oploopt, daar kan een redelijk mens eigenlijk niet mee zitten. Een land dat met 5 % of zo van de wereldbevolking 25 % van de energie afneemt – door in een auto te rijden die 1 op 1 rijdt (nee, niet liter per km, maar gallon per mile (2,5 maal zoveel)) door de airco aan te zetten en de ramen open te houden, noem maar op.
Gelukkig lijkt dit nu te veranderen. Daardoor kunnen wij, als wereldbevolking, langer toe met de bekende energiereserves en hebben we dus meer tijd om iets anders te bedenken (zoals kernfusie, of aanvaardbare zonnecellen)
Voor de betrokken werknemers is dit natuurlijk een enorme ramp. De USA heeft niet alleen een zeer gebrekkig sociaal vangnet (als je het al zo mag noemen) er is ook nog een cultuur dat armoe je eigen schuld is.
Waarschijnlijk gaat dit voor de betrokkenen decennia lang, wellicht generaties lang doorwerken. Immers, ook een opleiding moet je zelf betalen, de staat doet dat niet. Rot, na 8 jaar een kleptocratisch bewind.
Deze mensen hebben volgens mij het volste recht om de directies van de autofabrieken aan te spreken. Immers, de directie heeft het beleid uitgestippeld, een beleid dat dus niet werkte.
Voor mij is de les van de situatie in Detroit en de rest van de USA enerzijds een waarschuwing tegen economische monocultuur. Gelukkig heeft Nederland bijna geen echte monocultuur. We doen relatief veel in de zakelijke dienstverlening, we handelen veel, maar maken relatief weinig. Echter, handel kan je niet op een hoop vegen – als het verkopen van auto’s lastig is, is het verkopen van aardappels wellicht juist makkelijker.
Net zo met die dienstverlening, ook die staat op meerdere benen.
Maar Duitsland is, immers de autobouwer van Europa, veel kwetsbaarder.
Een andere les is dat wij heel erg blij mogen zijn met ons Rijnlandse systeem
we hebben ee nsociaal vangnet dat behoorlijk fatsoenlijk is. Opleidingen zijn, nog, gratis, en dat zal zeker zo moeten blijven. Wel moet, mijns inziens, de kwaliteit omhoog.
Nederland is een rijk land, en dat willen we graag zou houden. Dat betekent, dat wij, ook in de verre toekomst, zeg over 100 jaar, relatief veel geld uit het buitenland willen ontvangen.
Dat kan, door ervoor zorg te dragen dat men graag met ons zaken doet. Door goede producten te maken, of voorop te lopen in het ontwikkelen van kennis
En telkens hebben we daarvoor onderwijs nodig. Dat mijn spreekwoordelijke buurjongen mag studeren op overheidskosten is dan ook niet een daad van menslievendheid, het is een vorm van welbegrepen eigenbelang
Want doordat hij het maximale uit zijn capaciteiten haalt, draag hij maximaal bij aan de Nederlandse welvaart
En daarom moet het onderwijs maximaal toegankelijk zijn, voor jongens en meisjes, zonder onderscheid van ras, geloof of anderszins
Met name niet beperkt door financiële motieven.
Alleen, we mogen niet de normen verlagen, een Nederland diploma moet staan als een huis.
Helaas is de huidige trent een andere.
@Marcel,
Met dit stukje laat je zien dat je een beperkte, zo je wilt, beeld met oogkleppen hebt van de Amerikaanse werkelijkheid, zeg maar de NLse versie van de werkelijkheid.
Ten eerste de onzin over het kleiner en goedkoper moeten produceren om te overleven. De merken Pontiac, Saab en zeker Saturn produceerden namelijk de kleinste en zuinigste Amerikaanse auto’s op de markt. Hummer was de enige grote slurper in dit viertal dat je noemt.
Want de automerken die wel economisch rendabel zijn, zijn de grootste benzine slurpers van allemaal. De SUV’s en de Trucks, dat zijn auto’s die wel geld opleverden. Dus de grootste en dorstigste auto’s brengen geld in het laatje. Dat betekent dat de stelling: het maken van “nieuwe, zuinige en mooie produkten” de redding gaat worden van GM klinklare onzin is. Nieuwe Trucks en SUV’s worden aan de lopende band gemaakt en over “mooi” kan je discussiëren.
Een te lange en lompe auto ¬voor laten rijden om je argument kracht bij te zetten is subjectief. Waarom zou je je druk maken over een zuinige auto als je voor 50cent de liter tankt? Vergeet niet dat benzine in NL ongeveer net zoveel kost als in de VS …… totdat de NLse overheid met zijn dievenklauwen eraan komt.
Maar nu worden inderdaad de relatief zuinige automerken (bij een Smart valt alles in het niet) als eerste de laan uitgestuurd. Dat is dan tegenstrijdig aan je verhaal. Deze automerken gaan de laan uit omdat het meer kost om ze te maken dan dat ze opbrengen bij de verkoop.
DE essentie van het probleem is dat voor sommige auto’s de kosten groter zijn dan de baten. Dat moet worden aangepakt.
Waarom wordt er te duur geproduceerd?
Nou dat kan ik je zeggen. De productiekosten zijn te hoog bij de traditionele Amerikaanse grote autoproducenten. Met name de kosten die niet direct bijdragen aan het arbeidsproces. De “retirement programs, health benefits”, zeg maar alle zaken waar de Unions de afgelopen jaren op mafia wijze zich druk mee hebben gehouden. De UAW is 1 van de grootste (zo niet de het grootste) problemen van GM en Chrysler. En dat gaat funest worden voor de Amerikaanse auto industrie. Het grootste struikelblok van de industrie is de oogappel van de president. Dus gaat het hele systeem aan het belasting infuus, dat gaat de belastingbetaler duizenden dollars kosten per auto.
Zoals je aangeeft is ook de zelfgenoegzaamheid in een “too-big-to-fail” bedrijf mede debet aan het hele debacle. Maar ik mis in de hele zelfgenoegzame verslaggeving bij jou en bij de MSM de vergelijking met andere Amerikaanse bedrijven. Waarom gaat het beter met Ford, Toyota, Nissan, Honda, Subaru om maar een paar te noemen. Natuurlijk hebben zij ook last van de recessie, maar niet zo dramatisch als bij GM en Chrysler. Het wagenpark is in grootte en diversiteit vergelijkbaar. Ford is sinds een aantal jaar noodgedwongen (ging in 2005 heel slecht met Ford) aan het reorganiseren geslagen en heeft daar nu al voordeel van. Maar ze zijn bij Ford niet perse alleen kleine, zuinige auto’s gaan maken. Met name de Unions hebben een flinke stap achteruit moeten maken, de salarissen aan de top zijn gekort en de design visie is drastisch aangepast. Maar om nou te zeggen dat Ford ineens allemaal “groene” wonderautootjes de weg opstuurt is ook niet het geval. De Amerikaanse Japanners doen het zonder UAW een heel stuk beter.
Dus, de (verborgen) arbeidskosten moeten drastisch omlaag, de beloningen moeten worden aangepast en het bedrijf moet maken waar vraag naar is en waar ze goed in zijn. Helaas gaat dat niet gebeuren. Ja de beloningen aan de top worden aangepast, maar de rest wordt allemaal gelijk aan de communistische doctrine door de leiders van het land opgelegd aan het volk. De Amerikaan wordt straks gedwongen om in kleinere, minder veilige, energie inefficiënte, dure auto’s te rijden. En of ze nou in de dealershowroom daarvoor moeten afrekenen, aan de staat dmv heffingen, of aan de overheid dmv belastingen, het is allemaal hetzelfde.
Gedwongen kiezen, kopen, betalen leidt tot stilstand, achteruitgang en armoede. Dat is allang door het falen van de socialistische heilstaat bewezen. Obama heeft toen echter niet opgelet, dat is wel duidelijk.
bas,
Je slaat met je 1 op 1 verbruik, airco aan met open raam rijden de plank mis behoorlijk mis. Verbruik van de meeste Amerikaanse auto’s varieert gemiddeld van 18 tot 26mpg. Dat is tussen de 1 op 8 tot aan 1 op 11 omgerekend in NLse begrippen. En als de airco werkt dan rijd je met je raam dicht.
Jouw perceptie van het probleem bij GM en Chrysler komt slecht uit de verf “….. monocultuur”, “…….het volste recht om de directies van de autofabriken aan te spreken.”
Allemaal kort door de bocht, socialistische oneliners.
NLs sociaal vangnet fatsoenlijk?? Ik vind het behoorlijk asociaal dat 50% van de euro die ik verdien met hard werken wordt afgenomen om niet werkende nietsnutten, klaplopers, eeuwige studenten, niet integrerende buitenlandse handophouders en beroepsactivisten een vorstelijk bestaan te geven. Dat is de realiteit van NL. Niets hoeft, alles mag.
Gratis opleiding … eigen belang? Wat een onzin. Alles wat gratis is, leidt tot luiheid, gemakzucht en hufterigheid. Dat hebben we in NL inmiddels wel bewezen.
Er zijn erg weinig Nederlanders die het maximale uit hun capaciteiten haalt. Een Nederlander is een middelmatig persoon, iemand die zich prima voelt in de 6-min cultuur, sterker nog dat word je op school met de paplepel ingegoten. Waarom denk je dat het onderwijs in de laatste 40 jaar steeds verder is verworden tot een hiep-piep-hoera-doe-maar-lekker-kalm-aan-je-hoeft-niet-te-hard-te-werken-aanwezigheidsinstituut is verworden? Allemaal “verworvenheden” van links, dan kan ook de zwakste schakel meekomen. Inderdaa bas een NLs diploma staat allang niet meer als een huis.
Iemand die het maximale uit zichzelf haalt in NL komt automatisch boven het maaiveld uit, en daar heeft de sociale maatschappij een teringhekel aan. Want dan ben je beter dan een ander en word je vaak beter betaald , een doodzonde in de wereld van Hamer, Bos, Halsema, Kant en Marijnissen.
In de VS wordt hard werken, excelleren, je inzetten voor de maatschappij beloont. De staat, grote bedrijven, universiteiten belonen dat met scholarships, betaalde studie enz. Dat stimuleert mensen om hard te werken, om te knokken voor een beter bestaan. Daar heeft iedereen in Amerika kans op van arm tot rijk. Maar je moet het wel willen.
“In de VS wordt hard werken, excelleren, je inzetten voor de maatschappij beloont. De staat, grote bedrijven, universiteiten belonen dat met scholarships, betaalde studie enz. Dat stimuleert mensen om hard te werken, om te knokken voor een beter bestaan. Daar heeft iedereen in Amerika kans op van arm tot rijk. Maar je moet het wel willen”
LMAO
In de VS ga je Chapter 11 als je failliet gaat. Dat wil zeggen dat je een staatsbescherming krijgt en dat je (buitenlandse) leveranciers naar hun centen kunnen fluiten, terwijl jij gewoon weer opnieuw start. De VS beloont niet harde werkers, de VS beloont mensen die falen ook. Als het maar Amerikanen zijn en je nieuwe “plan” rendabel blijkt op papier.
Natuurlijk is de VS maar een voorbeeld, en niet het enige land dat dit doet. Maar belachelijk is het wel. Land of opportunities, zolang de staat je de hand boven het hoofd houdt.