Hoeveel luchtvervuiling is er in Nederland op grote hoogte te vinden? Wat merken we bijvoorbeeld van vervuiling uit het Ruhrgebied, of van de Engelse industrie? En ook hoe betrouwbaar zijn de meetresultaten?
Wetenschappers hebben daar heel veel vragen over, en de KNMI-mast in Lopik blijkt een ideale locatie om die te beantwoorden. Filiaalhouder Menno Reemeijer is vanochtend op de lokatie in Lopik waar wetenschappers uit 30 landen bijeen zijn voor Cindi.

Cindi staat voor Cabauw  (naar het plaatsje waar de mast staat) Intercomparison Campaign for Nitrogen Dioxide measuring Instruments. Dat zegt u waarschijnlijk net zoals als mij. Weinig dus. Bij de 213 meter hoge mast staan in het weiland 5 portacabins. Op het dak een soort cameraatjes van verschillende groote. In de cabins staat weinig. Een paar tafels met computers erop. Toch is dit het hart van Cindi. Wetenschappers uit de hele wereld die luchtvervuiling meten.

Download Filiaal 06:40

Download Filiaal 07:20

Folkert Boersma van het KNMI legt het belang uit. Tot dusver weten we niet of we allemaal hetzelfde meten. Meten onze collega’s in Japan dezelfde manier de  luchtkwaliteit als wij. Nu zijn we bij elkaar op één plek en kunnen we de apparatuur ijken. Daarnaast is het bijzonder dat er op verschillende hoogten wordt gemeten. Vanaf de portacabins op de grond, tot aan 213 meter hoogte in de mast.

 Tim Vlemminx onderzoeker van het KNMI klimt even op het dak van zijn tijdelijke verblijf. Daar staat zijn apparaat. Een klein vierkant kastje met 2 antennes en een lens. ‘Het meet de kleur van de lucht en wolken, vertelt hij. Die gaat vervolgens naar z’n computer die twee meter lager staat in de portacabin. Hij deelt die met twee wetenschappers van het Bira uit België en een collega uit Nieuw Zeeland die een apparaat heeft megenomen dat 2 jaar op Antartica heeft gestaan. Ze hebben alle drie hetzelfde doel het meten van stikstofdioxide. Want hoge concentraties daarvan geeft aan dat de lucht vervuild is. En nu is het van belang dat we alle drie dezelfde resultaten meten leggen ze uit.

Om het helemaal goed te doen, worden de meetresultaten anoniem verwerkt en gecontroleerd door een Britse referee, een scheidsrechter die er op toe ziet dat de wetenschappers hun gegevens en apparatuur niet kunnen manipuleren.

Concreet wordt het vooral als Folkert Boersma de luchtvervuilingsverwachting laat zien. Want dat is een heel praktische toepassing van wat in Lopik gebeurt. Een website met plaatsjes waarop je kunt zien hoe vuil het op welke plek is in Nederland.

Download Filiaal 08:40

Download Filiaal 09:15