Nijmegen, toch een beetje pijnlijk
De trein vertrekt netjes op tijd. 40 minuten en 8 stops verder ben ik in Nijmegen. De laatste keer daar was in juli. Ook met deze trein, maar toen was het veel drukker. Nu geen mensen om me heen, de coupé is angstaanjagend stil. Toen praatte iedereen de wandelzenuwen van zich af. Hele verhalen over schoenkeuze, trainingen, voeding en de laatste roddels over de vriendin van de vriend van de tante, die … Nijmegen was in het nieuws, zoals Nijmegen altijd in juli in het nieuws is. De stad is nu opnieuw in het nieuws, maar in de trein kun je er met niemand over spreken.
Het college van burgemeester en wethouders is gevallen. Ruim drie maanden voor de gemeenteraadsverkiezingen. PvdA-wethouder Paul Depla wilde de onroerendzaakbelasting verhogen. Zijn eigen partij wilde dat niet. De zaak bleek niet meer bij te leggen. En nu is er een pijnlijke bestuurlijke crisis. Het college van PvdA, Groen Links en SP houdt er mee op. Een linkse college waardoor Nijmegen sinds 2002 de merkwaardige bijnaam Havana aan de Waal had gekregen.
Havana ligt in het water en vanochtend in het radio 1 journaal maar eens kijken of ze kunnen watertrappelen. Gesprekken met de stadsdichter, met mensen op straat en met politiek verantwoordelijken over deze pijnljike politieke affaire.
Pijnlijk is Nijmegen wel vaker. Tenminste voor mij was dat zo in juli. Zonder training begonnen aan het wandelen. Het ging slechts om 30 kilometer per dag. Ik dacht dat het misschien wel leuk was om al wandelend verslag te doen van de vierdaagse. Maar na twee dagen bleek het te hoog gegrepen. De hoogmoed, de val en heel veel blaren.
De vergelijking gaat natuurlijk niet op. Twee dagen wandelen en 8 jaar links college. Maar misschien komt het woord hoogmoed de komende uren ook nog wel terug in de uitzending. Het woord val, zal in ieder geval vallen. En de blaren, daar hoeven ze niet mee te lopen, maar daar moeten ze op zitten, die linkse politici.
In het licht van gokpaleis Holland Casino, met uitzicht op de Waal zit een jonge man met een sjaal. Hij pakt een boek en begint te lezen:
Waalbrug
‘Dag Nijmegen, ik kom in jou wonen.’ zei ik
en droeg mijn verhuisdozen over de Waal.
Vanaf daar is alles op z’n mooist,
met de kadelichtjes die schitteren
in het haastige water.
En de strandjes waar ik in december
al badhanddoeken en parasols fantaseer.
Soms zie je Duitsland in de verte
en ruik je vaag een vleugje zee.
Als ik thuiskom over de brug
knik ik altijd even naar de stad
en net als die allereerste keer
groet de stad me zachtjes terug.
Stadsdichter Jaap Robben. Hij houdt van de stad waar hij sinds een paar woont. Hij was student, nu is hij dichter. Hij denkt dat de huidige bestuurscrisis de komende maanden niet echt merkbaar zal zijn in de stad. Pas na de verkiezingen van maart volgend jaar zullen de veranderingen komen.
Het is een mooie plek en een mooi moment om de stadsdichter te spreken. De brug is een beetje verlicht. De auto’s schuifelen nog net niet in file achter elkaar aan de stad in. De stad groet ze zachtjes terug.
Wat de stad met wethouder Depla doet, is nog niet duidelijk. Welk beeld zal er van hem blijven bestaan. De grote man van de Partij van de Arbeid de laatste jaren. Zeven jaar wethouder en hij had graag de acht jaar volgemaakt. Het is hem niet gegund. Zijn eigen partij heeft het hem niet gegund.
Dat zie ik natuurlijk niet helemaal goed, volgens Depla. Het is geen aanval op hem, het is een aanval op het college. Dat het door zijn eigen partij gebeurt, tja… Er zit geen dolk in zijn rug, zegt hij.
Aan de ontbijttafel met de aanstaande ex-wethouder. Zijn zoontje speelt met het machtige KAPLA. De Kabouter Plankjes waar je heel bjizondere gebouwen mee kunt bouwen. Zoon heeft vader de afgelopen dagen niet veel gezien, maar dat is volgens vader niet veel anders dan normaal. Het is een druk een druk bestaan in de plaatselijke politiek.
De kaarsen op de ontbijttafel worden op verzoek door de oud misdienaar aangestoken. Het maakt Depla wel wat vrolijker in de uitzending. Hij oogt enorm moe. Hij wil toch nog wel heel graag uitleggen dat de plannen om de onroerend zaak belasting te verhogen de Nijmeegse bewoners niet echt in de financiele problemen zullen brengen. `Het totaal bedrag op het eind van de salarisstrook is hoger dan het nu is.`
Depla hoeft het niet meer uit te leggen. Hij is niet meer verkiesbaar. Hij blaast zijn kaarsjes maar weer uit. Heel typisch, er blijven er drie aan. Hij ziet er Groen Links, SP en PvdA in. In het college ging het namelijk heel erg goed. Nog een keer blazen, en ook dat sprookje is uit.
Hij voelde geen dolk in zijn rug. Maar het lijkt er natuurlijk wel op. De man die de dolk dan vast heeft gehouden is Rutger Zwart, fractieleider van de PvdA in Nijmegen. Bij hem op tafel ligt geen dolk, maar hij zegt dat hij er niet mee gestoken heeft. Misschien is er wel helemaal geen dolk. Zwart vindt in ieder geval van niet. Hij is gewoon principieel geweest. Bij de Partij van de Arbeid hebben ze al jaren gepleit tegen een verhoging van de Onroerend Zaakbelasting en als het college nu wel een verhoging wil, dan zijn ze in de ogen van de fractieleider gewoon niet goed bezig.
Het kan ook nog met culturele achtergrond te maken hebben. Depla, de aanstaande oud wethouder en de oud misdienaar was katholiek, Zwart is gereformeerd opgegroeid. Mensen als Depla zijn meer van een biertje na afloop en van het compromis. Daar is Zwart niet zo van, zo geeft hij aan.
Op zijn ontbijttafel één kaars. Hij laat het branden. Zwart is er zich van bewust dat er een hoop uit te leggen valt bij de komende verkiezingen. Paul Depla doet niet meer mee dan, maar de nieuwe lijsttrekker Kunst is ook wethouder in het gevallen college. Zij is het als wethouder eens met de verhoging van de belasting, als lijsttrekker moet ze misschien een ander verhaal vertellen.
Terug naar de Waal. De redactie van De Gelderlander heeft prachtig uitzicht op de rivier. Je ziet dat veel mensen de stad in willen. Op de brug een lange file. Schepen glijden voorbij en Rob Jaspers, al heel lang verslaggever in Nijmegen laat zijn licht schijnen op het gevallen college.
Jaspers is bezig met een verhaal over de werkelijke kosten van de Onroerend Zaakbelasting. Wat bedrijven minder gaan betalen in het voorstel van de gemeenteraad in vergelijking met het voorstel van het college. De uitkomst van de berekening volgt vast morgen in de krant. Of daar ook in zal staan dat hij Paul Depla gaat missen als wethouder weet ik niet. Als ik hem de vraag stel, draait hij het snel van het persoonlijke naar het algemene: “de stad gaat hem missen. Maar bijna tien jaar is wel genoeg.”
Drie en een half uur Nijmegen. Deze keer niet gewandeld, maar met de radiowagen door de stad. Van dichter, naar politici, via de viswinkelier die van niets weet naar de krant. Het woord hoogmoed is niet aan de orde geweest. Het woord val is wel vaak gevallen. Wie er op de blaren moet gaan zitten weet eigenlijk nog niemand.
In de loop van de dag wordt duidelijk of het gevallen college tot de verkiezingen in maart demissionair doorgaat. De echte blaren volgen op de verkiezingsavond. Wie gaat betalen voor de val van het college?
Mijn blaren zijn natuurlijk al lang weg. Stiekem denk ik er aan om alvast te gaan trainen, voor je weet maar nooit volgend jaar juli. Als er weer gewandeld wordt in Nijmegen is er zeker een nieuw college. Het zal geen “Havana aan de Waal” meer zijn, maar ehm ‘het voormalig Havana aan de Waal?”
Download Title
Download Title
Download Title
Download Title
Download Title
Download Title
Download Title
Het is bekend, de bijnaam van mijn strad is Havanna aan de Waal. Het echte Havanna is failliet – door boycotmaatregelen uit de USA, en door een systeem dat mensen maximaal afremt
Wij hebben gelukkig niet te maken met boycotmaatregelen, maar het systeem waar het gemeentebestuur voor kiest is net zo dom
Waarom zou de OZB met 5 % omhoog moeten? De inflatie bedraagt ca 2 % dus het kan niet te maken hebben met enig normaal economisch systeem, nee, het college wilde ‘leuke dingen’ doen
Inkomsten maatregelen – ook bekend als de armoede val, vreemde wijkzorgen
Ben blij dat dit college, waar ik mij reeds 7 2/3 jaar niet door vertegenwoordigd voel, eindelijk gevallen is
“Een linkse college waardoor Nijmegen sinds 2002 de merkwaardige bijnaam Havana aan de Waal had gekregen.”
Hoezo merkwaardig? Ik zou het pas merkwaardig vinden als er in de toekomst nog iemand op een linkse partij stemt, en dat niet alleen in Nijmegen. Wat een ontzettende demotiverende puinhoop maken die lieden ervan.
Misschien moet er nu maar eens een onversneden rechts College komen, inclusief een heuse PVV wethouder. Zal uiteraard wel niet lukken, maar Nijmegen dient dan opnieuw als een interessant soort proeftuin, ditmaal om te bezien welke baat een stad heeft bij een ‘Cubanisering’ uit de tijd van voor Castro. Dan kunnen we op kleine schaal een praktische vergelijking maken die uitgaat van feiten en niet van holle retoriek.
Ik word er altijd een beetje misselijk van, dat “Havana aan de Waal”. Verzonnen tijdens de 4daagse obder het genot van een biertje en bijpassende Cubaanse muziek. Overgenomen door mensen van buiten die er zo graag een eigen interpretatie aan wilden geven.
De stad heet Nijmegen, en daarin vervat ligt de Waal, met haar eigen uitzichten, geluiden en geurtjes.
Of het college links of midden was, het maakte ons in ieder geval niet zo veel uit, zo lang men het belang van Nijmegen en haar inwoners maar voorop stelde.
Op het moment dat het eigen ego op de loop ging, dit keer met de OZB belasting, was het niet meer dan een eenzame gang. Je bent een team of niet.
Je kunt er van alles bijslepen wat er niets mee te maken heeft: religie, cultuur of kleine schandaaltjes, punt is dat Depla zó overtuigd was van zijn eigen gelijk dat hij alle realiteit uit het oog verloor.
En dan is dit her resultaat.
Ben benieuwd wat er komen gaat.