De Broekriem: bezuinigen op de Arbeidsmarkt
Het kabinet moet fors bezuinigen. Totaal 35 miljard euro. Daarvoor zijn 20 werkgroepen bezig die met voorstellen moeten komen om 20 procent per beleidsterrein te schrappen. In het voorjaar komen de werkgroepen met hun adviezen. Maar wij gaan ze de komende dagen alvast een handje helpen door te praten met steeds weer nieuwe vakmensen over mogelijke bezuinigingen.Dinsdagochtend praten we over de arbeidsmarkt met Aart van der Gaag, directeur van de Algemene Bond van Uitzendondernemingen ABU. En Aart Jan de Geus, plaatsvervangend secretaris-generaal van de OESO, de Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling, en oud-minster van sociale zaken en werkgelegenheid.
Aart-Jan de Geus: “Een versoepeling van het ontslagrecht spaart kosten en bevordert mobiliteit, goed voor werkgevers, voor werkzoekende werknemers en voor de overheid. De overheid als werkgever (publieke sector) heeft de meest rigide ontslagregels (die nu vaak omzeild worden met tijdelijke contracten) dus hier zou de eerste winst te boeken zijn. ”
En de Geus oppert om werkloosheidsuitkeringen ook te gebruiken voor investering in omscholing.
Aart van der Gaag: “Laat de bemiddeling van werkzoekenden met een korte werkloosheidsfase (bv korter dan 3 maanden) over aan de uitzendbranche. Dit gebeurt effectief en efficiënt zonder publiek geld. Rol van de publieke bemiddeling (UWVWerkbedrijf) ligt wat ons betreft meer bij de hulp van moeilijk plaatsbaren.”
En Van der Gaag denkt dat de uitzendbureau’s veel kunnen betekenen in het activeren van werkzoekenden. Ze bemiddelen jaarlijks meer dan 700.000 mensen waarvan een kwart (25%) een grote afstand tot de arbeidsmarkt heeft (ouderen, etnische minderheden, langdurig werklozen). “Wij kijken niet naar de beperkingen, maar naar de mogelijkheden, dat verklaart het succes”, aldus Van der Gaag.
Heeft u suggesties of adviezen voor de discussie met deze twee heren dan kunt u reageren. Neem ik ze weer mee in het gesprek. Tot morgen.
Jeroen de Jager
Het is “where I am” (‘nog’) wel redelijk weer, maar staat “dit” ”ook’ ‘nog” op het “programma”?
‘versoepeling van het ontslagrecht is goed voor . . . ‘ , goed waarvoor ? het is enkel goed voor de onzekerheid waarin oudere ongeschoolde werknemers in verkeren , 30 jaar voor dezelfde werkgever zwoegen en dan aan de kant geschoven worden voor een broekie van 20 . nee , de zgn plannen en visie’s waar de heren mee komen is niets anders dan schuiven en het van 1 kant belichten van weer een verschoven oud plan . de groep zgn kanslozen in dit land wordt steeds groter .
Harry
oudere ongeschoolde werknemers zijn een van de vele groepen mensen op de arbeidsmarkt
Ik vind niet dat de belangen van deze mensen ertoe mogen leiden dat anderen, zoals jongere laaggeschoolden, genegeerd worden.
Want wat is de beste manier om er achter te komen of iemand iets kan? Door dat uit te proberen, en een proeftijd is vaak niet bruikbaar – bij een contract korter als een jaar is het minder als een maand
Nu krijgen velen geen kans – omdat ze hun kwaliteiten niet kunnen bewijzen
@harry,
Ik ben het volledig met je eens, het ontslagrecht is al soepel genoeg en als het aan Aart-Jan de Geus en andere CDA-ers ligt dan worden werknemers gedegradeerd tot wegwerpartikelen. Typisch toch dat de christenen altijd van die A-sociale ideeën hebben. Als je deze plannen ziet in combinatie met de nieuwe WAO, dan mag je in de zware beroepen je dertig jaar kapot werken en dan de bijstand in, met alle dramatische gevolgen vandien.
Het probleem met mensen als Aart-Jan de Geus is dat ze alleen maar kunnen denken in economische modellen en cijfers en dat de mens daar een ondergeschikte rol in speelt, de mensen op de werkvloer wel te verstaan. Als minister van Sociale Zaken was het al een ASO en hij is niks veranderd.
@Bas,
“Nu krijgen velen geen kans – omdat ze hun kwaliteiten niet kunnen bewijzen”
Werkgevers willen tegenwoordig volledig opgeleide en getrainde vakmensen hebben, maar ze moeten dan nog wel 18 jaar zijn, zodat ze voor het jeugdminimum kunnen werken. Er zijn sectoren, supermarkten bijv. waar je er als 18-jarige uitgeknikkerd wordt omdat je dan te duur bent. Dus, je moet het de werkgevers aanrekenen en niemand anders, want ze willen absoluut geen cent investeren in werknemers, en maar klagen dat ze geen mensen kunnen krijgen.
“waar je er als 18-jarige uitgeknikkerd wordt omdat je dan te duur bent.
Moet zijn 21-jarige.
Activering van werkzoekende kan beter worden overgelaten aan de vele outplacementbureau’s die op de markt actief zijn. Immers deze bureau’s hebben veel expertise en ervaring in het activeren van werkzoekenden in het kansrijk vinden van een nieuwe baan. Veel meer dan uitzendorganisaties.
Verder zijn outplacmentbureau’s veel beter in staat om de skills en de motivatie van werkzoekende te achterhalen, eigen verantwoordelijkheid bij te brfengen, nieuwe vaardigheden aan te leren en tools aan te bieden voor het kansrijk vinden van een nieuwe uitdaging. Door korte en effectieve trainingen is een kandidaat in korte tijd in staat om op eigen benen te staan en op eigen kracht een nieuwe baan te vinden. Een veel effectievere manier dan de softe aanpak binnen langdurige en kostbaar gesubsidieerde re-integratietrajecten.
Daarnaast moeten er betere sancties ten aanzien van de WW-uitkeringen worden opgelegd, in geval van situaties waaruit blijkt dat werkzoekenden niet actief meewerken aan een kortlopend trainingstraject.
Centerfort @;
Typische neoliberale reactie, en dat geluid kennen wij inmiddels zo’n 25 jaar, Wat echt interessant is de moraal in Nederland voor behoud van werk voor ouderen, dus ook tot 65 en 67 jaar allemaal mee kunnen doen.
Een onbenullige uitspraak , AOW grens verhogen tot 67 jaar, en verder geen enkel genuanceerde uitleg kunnen geven hoe en waar er dan gewerkt zal moeten worden door die ouderen , is tekenend voor de incompetentie van de beleidsmakers en het bedrijfsleven.
De formules voor nog steeds soepeler ontslag is in de wet inmiddels geregeld, en verder mag de markt het uitzoeken via uitzendbureau’s, detacheringen, en nu je bejubelde outplacement trajecten, De oudere werknemer handig weggemoffeld via korte contracten van 3 maanden of hooguit een 1 jaar, daarna bijstandsuitkering en de gemeente mag het verder uitzoeken.
Het is ook bewezen dat er re-integratie trajecten waren met een degelijke opleiding op een MBO niveau en succesvol zijn in het bedrijfsleven.
Er zijn ook voorbeelden, dat bedrijven helemaal niets snappen van een re-integratie traject, en de bedoeling een ( oudere, gehandicapte of deels WAO, WAJONG etc.) werknemer op te nemen in het bedrijf, en met een juiste begeleiding met respect een plaats te geven in de werkende samenleving.
Kortom Centerfort ; een voorbeeld van maatschappelijke onverantwoord ondernemen, en sociale ontwrichting van een deel van de samenleving.
Ik denk dat je ook eens verder in de wereld zou moeten kijken wat de werkelijke bedoeling van onze plaats daar in is.
En niet aleen het typische Nederlandse pad van ‘Penny wise -pound foulish ‘ beleid moet nastreven.
In de praktijk is het al zo dat het UWV doorgaans aan de zijlijn staat waar het reintegratie betreft. De meesten vinden zelf, ondanks het UWV, weer werk en moeilijker bemiddelbaren worden door het UWV allang vaak gewoon in de steek gelaten totdat zij misschien via de WWB door gemeenten verder geholpen worden. Balkenende 4 kun je ook gewoon zien als het vierde nog langzame afbraakkabinet van de sociale zekerheid. Na de verkiezingen in 2011 komt er vast een (rechts) kabinet dat dit veel voortvarender aan gaat pakken. Daarvoor hanteert men steeds hetzelfde principe van de vrije markt en individuele verantwoordelijkheid. Niet voor niets worden straks na de Polen natuurlijk ook Bulgaren en Roemenen toegelaten die door een gebrekkige controle (is ook niet de bedoeling) weer via volstrekt malafide uitzendbureaus en werkgevers graag onder het minimumloon komen werken. Er komt daarna uiteraard gezinshereniging en dus nieuwe druk op slechte wijken en scholen, een nieuwe geimporteerde armoede en onaangepastheid waardoor de overheidsbudgetten verder onder druk komen en men opnieuw gaat bezuinigen op de sociale zekerheid die dan nog rest. Alles volgens plan van hen die goede kansen en opleidingen hebben, zeg maar de doorsnee Nederlandse ‘regenten’. Bij de bezuinigingen van 2010 worden ongetwijfeld al de sociale werkvoorziening en de (slecht functionerende) reintegratie verder wegbezuinigd en mogen de dankzij de crisis nieuwe horden kanslozen nog hopen op een aantrekkende economie en nieuwe slechtere contracten. Omdat dit deel van de burgers onevenredig zwaarder gestraft wordt is het vervolgens natuurlijk niet meer dan rechtvaardig dat het ontslagrecht voor iedereen versoepeld gaat worden. Iedereen moet immers het recht krijgen weer snel te kunnen gaan werken in slechte banen met slechte CAO’s en dus verder te verpauperen. Oost-europese paupers doen intussen steeds meer onderbetaald werk, de mensen met nu nog mooie contracten zullen dit recht ten koste van de anderen met hand en tand verdedigen en daarin gesteund worden door de huidige politieke elite, opnieuw ten koste van mensen die nu al kansarm zijn. Ziehier in een notendop niet alleen de kloof maar ook het wantrouwen van burgers t.o.v. deze politiek die konsekwent nalaat om mensen in Nederland echt perspectief te bieden, zich niet aan eigen contracten houdt (stond de AOW leeftijd in het regeeraccoord?) en Nederland uitverkoopt ten gunste van hogere inkomens.
Wat men – al ruim dertig jaar – niet schijnt te willen snappen is dat er ten alle tijde mensen zullen zijn die tussen de wal en het schip belanden. De hoeveelheid hangt af van de economische situatie van het moment.
Je moet daar in gezeten hebben om te weten hoe daar mee wordt geleurd, hoe die worden afgezeken en vernederd.
En degenen die dat – nog – niet hebben meegemaakt zijn onder te verdelen in twee categoriën: zij die blijven geloven in een ‘maakbare’ wereld, waarin het individu er tóch komen kan (de american dream) en zij die ergens in hun achterhoofd vrezen dat een ieder het risico loopt buiten zijn schuld de afgrond in te glijden.
De groep die al in de kloof is gegleden weet uit ervaring dat de ‘dream’ een illusie is. Een schijnwereld waarin de opportunisten het meer en meer voor het zeggen krijgen, die vanuit hun torentjes op het gepeupel neerkijken. Op die losers die het óf niet hebben gehaald, óf ergens onderweg zijn uitgegleden. Of uitgekotst wegens niet meer rendabel.
Want dat is de maatschappij waarin we nu leven, dat is de meetlat waarop men wordt gemeten: een simpel kosten en batenplaatje. Kost je meer dan dat je oplevert wordt je uitgekostst en mag er op je worden getrapt. Mogen er leuke programma’s op je losgelaten, mag je te groen en te gras links en rechts worden gesommeerd.
En die mensen die dat – middels een leuk gecreërde baan – mogen doen denken werkelijk dat zij het wiel weer uitvinden. Net als degenen die tien jaar geleden leuke plannetjes hadden. En die van twintig en dertig jaar terug.
Feit blijft dat er enerzijds niet genoeg werk is voor alle inwoners. Dat het werk dat er is niet eerlijk en gelijkelijk wordt verdeeld. Dat met drogredenen nog steeds nieuwe arbeiders worden binnengehaald. En de verschillende ‘beroepen’ qua inkomen mijlen en mijlenver uiteenliggen.
Immers, de nieuwe afgod heet economie en is een noodzakelijkheid voor waar datgene waar de wereld heden ten dag om draait: consumeren. De mens staat niet meer centraal, daarvoor in de plaats is de consumens gekomen.
Dat dit een verval aan normen, waarden, sociaal gedrag ed oplevert hoeft niemand te verwonderen. In een survival of the fittest and strongest kun je niet anders verwachten.
Het meest zure van alles is nog wel dat de Nederlandse werknemer die is uitgerangeerd wegens te duur en overbodig, nu moet concureren met de – veel goedkopere – nieuwkomers uit Europa en dan bovendien nog krijgt toegevoegd dat hij asociaal is (want onverdraagzaam t.o.v. nieuwkomers, hoe vreemd)