The Hoerengracht thuis in Amsterdam
Naar de Amsterdamse Wallen in het Museum. Dat is vanaf komende zaterdag mogelijk bij een bezoek aan The Hoerengracht, in het Amsterdams Historisch Museum. Het is een groot kunstwerk van het echtpaar Edward en Nancy Kienholz, een verbeelding van het wereldberoemde Red Light District. Stil zitten en staan de dames achter de ramen in de bijzondere constructie van 13 meter lang, 4 meter breed en 3 meter hoog. The Hoerengracht is het topstuk, met een omringing van het werk van hedendaagse kunstenaars, elk met een eigen invalshoek op de prostitutie.
Het Stedelijk Museum herbergt al heel lang een Kienholz die generaties enthousiast heeft gemaakt voor moderne, conceptuele kunst. The Beanery, een bar met een klandizie van figuren met klokken, in plaats van hoofden. In die gelaten staat de tijd stil. The Hoerengracht gaat over het oudste beroep ter wereld. De Kienholzvrouwen achter de ramen trekken tijdloze gezichten. Het kunstenaarsechtpaar deed de inspiratie op bij een bezoek aan de Wallen in het begin van de jaren tachtig van de vorige eeuw. Ze waren onder de indruk geraakt van het prostitutiebedrijf met zijn vreemde lichtspel, in een broeierige combinatie van schoonheid en tragiek.
Edward Kienholz is overleden in 1994. Nancy is in Amsterdam om toe te zien op wat de ´Thuiskomst van The Hoerengracht´ genoemd wordt. Het is een project in samenwerking met The National Gallery in Londen. De expositie biedt ook veel informatie over het Project 1012, gericht op het terugdringen van vrouwenhandel en witwaspraktijken en op verbetering van de sfeer op de Wallen.
Nancy Kienholz heeft haar bedenkingen. ´Ik vraag me af of ze echt kloppende cijfers hebben over hoeveel van die vrouwen achter de ramen worden verhandeld en hoeveel er vrijwillig zitten. Ze zijn volwassen, kunnen het voor zichzelf uitmaken. Er zitten veel buitenlandse vrouwen. Het geeft wel aan dat het onderwijs in Nederland vooruit is gegaan. Vroeger moest een arm meisje er voor kiezen om hoer te worden. Nu kan ze architect worden. Voor die meiden uit het buitenland is het nog niet zover.´
Op de expositie is ook te bekijken wat de dames van plezier zelf langs zien komen voor de ramen. Een optocht van opgewonden, keurende heren. Het is een videoproject van Marieken Verheyen. Ook heel inzichtelijk en niet alleen als een spiegel voor hoerenlopers.
“Wèl kent men een middel om het buitengewoon bewegelijke kwikzilver te binden, maar geen middel om een vrouwenhart te ketenen.”
Indische spreuk.
Ik vind het toch vreemd, dat in Amsterdam zo nostalgisch gedaan wordt over de hoerenbuurt
De geweldsmisdaden worden vergeten, het feit dat prostituees bijna altijd slachtoffer zijn van de economie (zie de ‘behoefte’ aan buitenlandse hoeren in NL op het moment, het gaat hier te goed)evenzeer
Legalisatie van prostitutie was een goede zaak – omdat de dames in kwestie in mijn ogen geen dader, maar slachtoffer zijn
Maar geen hoeren lijkt mij altijd nog heel erg veel beter
# Bas
In dit neoliberale tijdperk is dit handel, gewoon handel.
Vandaar dat het voor vele oost Europeanen zo gemakkelijk is gemaakt hier een werkvergunning te krijgen, waar je dan € 2,– netto per uur kan krijgen van meneer de werkgever.
Zoals de heer Balkenende noemde : de echte VOC mentaliteit, heel christelijk gewoon.
Vergeet niet dat in veel bedrijven ook van kerels hoerig gedrag wordt vereist om in die bedrijfscultuur te passen.
Het is het oudste beroep ter wereld wordt wel eens gezegd. ik heb er geen behoefte aan, ook nooit gehad. Gewerkt op de Oudezijds, en ik moet zeggen dat de sfeer er erg gemoedelijk is als je er “buiten kantooruren” komt. Het zijn ook mensen, die doen wat ze willen of waar ze goed in zijn. Je kan er gezellig een gesprekje mee hebben over de toenemende fietsendiefstal, het vuilnis op straat etc etc.
Helaas, zoals bas opmerkt, is het de laatste jaren weer exponentieel verslechterd waar het eerst wat beter was toen de tippelzone bij de MCA was.
Amsterdam trots op de hoerenbuurt? Misschien, maar ook weer niet. Vergis je echter niet in de gigantische rol de het speelt in het toerisme. Zonder dat en de “legalisatie2 van drugs komt er niemand meer in een stad die verder gewoon een middenmoter is qua gezelligheid en uitgaansgelegenheid.
Ergo: “Wees altijd schouw voor het achterste van een ezel en het voorste van een vrouw” ["Eine Frau und ein Gewitter sind immer zu fürchten"; "Beware of the forepart of a woman, the hind part of a mule, and all sides of a priest"; "Il faut se garder du devant d'une femme, du derrière d'une mule et d'un moine de tous côtés" (Lees: "Vrouwen zijn onberekenbaar en gevaarlijk")].