J’ai rendez-vous avec vous, we hebben een afspraakje. Patachou zong het in 1954, de zomer dat de Tour de France voor het eerst van start ging in het buitenland, in Amsterdam, 56 jaar voordat ze uit Rotterdam vertrokken. Zo lang al duurt de innige liaison tussen de Franse Ronde en Nederland.

Het chanson staat op CD 7 van een gloednieuwe, kloeke doos met tien CD’s, vol Franse liedjes uit de periode die duurde van 1948 tot 1957 en bekend staat als de Gouden Eeuw van de Tour. Het was ook een geweldige periode voor het Chanson, met sterren als George Brassens, Charles Trenet, Édith Piaf en Juliette Gréco, de tijd van joyeuze tralala, maar ook van broeierige melancholie.
Het is een kleine gele schatkist, Le Tour de France en Chansons. Iets anders, want volumineuzer dan Les Meilleurs 69, dat prettige trio van Vic van de Reyt van een paar jaar geleden, die ook modernere Franse hits te bieden heeft. Slimme gedachte om het Franse chanson aan te bieden als nostalgisch Tourpakket, maar er ontbreekt toch iets, gelet op de titel: er staat niets op aan liedjes die echt over de Tour gaan. Die bestonden wel, al in de jaren dertig verschenen de Chansons du Tour de France, met zang en accordeonmuziek van Fredo Gardoni en Jean Cyrano. Yvette Horner hoort wel tot het grote peloton van muzikanten in de box, de accordeoniste die in die veelbezongen jaren vijftig voor de Tour uitreed.
Het was in die jaren dat Gijs Hoeks, een jolige Amsterdammer uit de ploeg van Kees Pellenaars een wel heel bijzondere rustdag beleefde in Pau. Hij hoefde zich geen zorgen te maken over de Gele Trui, daar knokten mannen als Wim van Est, Wout Wagtmans en Gerrit Voorting voor. Voorting had de karakterkop van een Amerikaanse steracteur, maar Hoeks mocht er ook wezen. Kleine renner, groot charmeur.
In een café-dansant op de Place Clemenceau wist hij met zijn brede grijns de aandacht te trekken van een zangeresje dat nummers van Patachou en Mistinguette op haar repertoire had. Ze heette ook Yvette, toevallig. Haar borsten vormden een prachtig boeket in haar laag gesneden, gebloemde truitje. Het was erotiek op het eerste gezicht.
Ze woonde in een straatje vlak bij de Boulevard des Pyrenées. Die avond heeft ze Gijs eerst daar naartoe genomen. Ze zoenden heftig, met de bergen in de verte, in serene rust in het donker van de avond. Daarna nam ze hem naar haar simpele, maar stijlvol ingerichte appartement. Daar genoot ze van Gijs’ goede benen. Ze huilde kristallen tranen van genot. Hij kende geen regel Frans, laat staan dat hij in die taal kon tellen, maar hij beleefde één van de Meilleurste 69’s. Het was fantastisch hoe Yvette hem liet zingen. Hun liaison heeft nog jaren geduurd, heel innig.