Tegen een stroom van modder in is hij boven gekomen door de mist, onder het gegalm van speaker Daniel Mangeas. Nicolas Sarkozy, president van Frankrijk, even lekker weg uit Parijs. Een Tour lang speelt al de stinkende affaire Liliane Bettencourt, over het smeergeld dat hem is toegestopt in de politieke campagne uit de hoek van het deftige parfumrijk L´Oreal. Natuurlijk kon dat allemaal niet worden weggewassen door de stortregens boven de Tourmalet.

Sarkozy hield het droog, ging niet presidentieel uit het dak staan van de rode Skoda van Tourbaas Christian Prudhomme. Anders was hij met hoon overladen , precies wat  Eric Woerth onlangs overkwam bij een bezoek aan de Tour, Sarkozy´s voormalige campagneschatbewaarder.
Sarkozy kan van alles worden nagedragen, behalve dat hij geen fijn gevoel heeft voor de Tour. Dat bleek al toen hij nog geen president was. De Tour bevond zich nog in grote dopingnood en Sarkozy wierp zich op voor het behoud van dit belangrijke Franse erfgoed – want dat is het. Eenmaal president heeft hij zich bemoeid met de chronische conflicten tussen de wereldwielerbond en de Tourdirectie. Het kostte een paar Tourbazen de kop en de Ronde ging vreugdevol verder, extra opgevrolijkt door de komst van president Sarkozy.

Er bestaat een mooie foto van: Sarkozy uit het dak staand, samen met Prudhomme, met de gele balk voor hen van Crédit Lyonnais, de sponsor van de Gele Trui. Mooier kan die drie-eenheid niet zijn: de president, de Tourbaas en de grote bank.

Met die bundeling van kapitaal, op een grandioos podium als de Tourmalet is de finale viering van de honderdste verjaardag van de Pyreneeën in de Tour uitgelopen op een lichte deceptie, hoe Daniel Mangeas er ook weer over galmde. Weg was de hoop op een splijtende finale en daar ben ik niet nostalgisch in. In 1910 was Oktave Lapize nog ploeterend boven gekomen. Nu bleven Andy Schleck en Alberto Contador zij aan zij, in een zijig vriendenverbond van gelijke krachten. Als winnaar van de etappe wist Schleck dat hij de Tour op de Tourmalet verloren had van Contador.

Het topduo van de Ronde van 2010 kan onmogelijk een tweetal kabouters genoemd worden, zoals de oude baas Jacques Goddet sneerde in 1961, toen de Tourmalet geen passage was van grootheden. Nu keek Goddet als buste toe, bij de aankomst van in geslijm verenigde, gelijkwaardige tegenstrevers, op de oude berg die als climax was bedoeld, maar niet meer opleverde dan een zompig gelijkspelletje.

Verder nu naar Bordeaux, stad voor het finale secondenspel tegen de klok dat iets anders moet opleveren dan die 8 tellen tussen Greg LeMond en Laurent Fignon, in 1989. In Bordeaux ligt een taak voor een andere bank van Crédit Lyonnais. In 2003 pakte Servais Knaven er een oude Nederlandse traditie op als winnaar. Rabobank hoeft de benen niet meer stil te houden in het belang van Dennis Menchov en Robert Gesink. De Nederlandse ploeg kan zich eindelijk glanzend laten gelden met een verdiende zege van de routinier die afscheid neemt. Hoe zal Daniel Mangeas galmen over de winst van Koos Mourenhout!