Het is alweer drie weken geleden dat ze van Rotterdam vertrokken en nu zijn ze in Bordeaux aangekomen als vertrouwde halte in de omweg naar Parijs. Ik ben gisteravond downtown Bordeaux nog even neergezakt in Café Brun, aan de Rue Saint Remy. Bruine tent voor de hippe jeugd van Bordeaux. Ze draaiden er Nirvana en Iggy Pop, dat werk: I’m a Passenger. Het is niet de muziek van de Villages Départs van de Tour, de dagelijkse soundtrack van de Rondedorpjes, zeg maar de muziek van het midden van de weg, zonder enige wanklank. Het moet aangenaam blijven aan het begin van onaangename dingen zoals tweehonderd kilometer hardfietsen, maar dat is ook een zaak van helden. Meer dan gasten.

De Tour de France is ook Cinema. Al in de jaren twintig van de vorige eeuw zijn er films over gemaakt. Er is sindsdien een keur van Amerikaanse sterren op bezoek geweest, van Orson Welles en Dustin Hoffman tot Robin Williams, grote vriend van Lance Armstrong.  In Bordeaux kwamen Tom Cruise en Cameron Diaz gistermiddag de schijnwerpers stelen van Marc Cavendish, op de Quai Louis XVIII. Lekker stel. Ze waren op de set van de Tour voor de promotie van hun film ‘Night and Day’, een verhaal vol spionnen, waarin de bespioneerde zich niet gespioneerd weet.

Nacht en dag. Contrasten. Het licht, het duister. In Bordeaux vonden ze Cameron Diaz veel interessanter dan Alberto Contador, het mannetje in het geel en Anthony Charteau, de man van de bollentrui die me sterk aan de Daltons doet denken aan strips van Lucky Luke.

Downtown Bordeaux heb ik gemijmerd over Ketelbinkie, de held die in 1940 is bedacht door tekstschrijver Anton Beuving. Arme jongen die voor het eerst naar zee ging en nooit van haaien had gehoord – typische zeemansproblematiek. Hij heeft het niet gered, is in de Stille Oceaan niet van zijn kooigoed opgestaan. De stuurman is nog gekomen met wonderolie en kinine. Vergeefs, voor die scheepsjongen uit Rotterdam.

Het is drie weken na het vertrek aan de Maas. Er is nog steeds geen bericht over andere middelen dan het spul van die goede, oude stuurman. In Bordeaux gaat het alleen maar over wijn en niet over doping, laat staan van spionage. Dat is iets van een slecht jaar, van slechte wijn. Zo is het niet met 2010. Een goed wijnjaar, met het vertrek in Rotterdam. Een grootse oogst! Na Bordeaux is Parijs niet ver meer en begint het denken aan een nieuw Grand Départ uit les Pays Bas. Zo willen ze het in Parijs: vlekkeloos. Plaats genoeg voor sterren. Er is beslist meer, dan vertrekken uit Rotterdam.