HENK HOFLAND BLIJFT BETROKKEN SPELEN
Hij zat met een goede vriend te praten toen de telefoon ging. Er was een dame aan de lijn die hem zei: ‘Meneer Hofland, u heeft de PC Hooftprijs gekregen.’ De vriend zag hoe hij op slag jaren jonger werd. HJA Hofland is van 1927. Al zestig jaar is hij journalist. De jury kwam er in overleg over de oeuvreprijs voor essays met enige verbazing achter dat hij de prijs nog niet had gehad.
Hofland wordt door het PC Hooft-college geprezen voor zijn distantie, zijn engagement, zijn virtuoze omgang met taal en dat alles met veel sprezzatura. Hofland hoorde het met instemming aan. Alleen die Italiaanse term was hem onbekend. Dat had de verslaggever ook eerst even moeten opzoeken op google. Het stamt uit de renaissance, is goed Italiaans voor stijlvolle nonchalance, een vertoon van kunnen dat schijnbaar moeiteloos tot stand komt.
In alle ernst heeft de veteraan-journalist een leeftijdsloze speelsheid behouden. Hij zegt: ”Zin hebben in je werk, dat is het, niets anders. Blijven spelen.’ Hij doelt daarmee op de constructie van zinnen, maar ook op zijn andere hobby: het bouwen van fantasiemachines met simpele middelen zoals oude plastic flessen en ijzerdraad.
‘Ik word ouder, meer en meer wordt verleden,’ zegt hij in nuchtere weemoed. Het recente overlijden van zijn vrienden en leeftijdgenoten Jan Blokker en Harry Mulisch heeft hem diep geraakt. ‘Je kunt ze niet meer spreken’. Zo is het ook met bezoeken aan zijn geboorteplaats Rotterdam, dat stemt hem melancholiek.
Gevraagd naar het gure maatschappelijk klimaat van nu zegt hij: ‘Het valt niet mee.’ Hofland noemt het internet een essentiële wending in de openbaarheid. Hij observeert: ‘Iedereen is god achter zijn computer, laat de hele wereld weten wat hij ervan denkt, in totale razernij zit hij in zijn eentje te te tikken: grwáááhrg! En dan staat die rotsooi op het blog en heeft hij de wereld mores geleerd. Dat is geen pretje om al dat gescheld en getier te horen van mensen die nul verstand hebben van de dingen waarover ze het hebben.’
Hij zal er op 83 jarige leeftijd geen nieuwe politieke partij voor oprichten. ‘Mijn tijd zal het wel duren.’ Ongetwijfeld zal Nederland er meer van vernemen als hij de PC Hooft-rede houdt, volgend jaar mei.
Beste Henk,
Op de allereerste plaats, mijn welgemeende felicitatie met het verkrijgen
van de PC Hooftprijs! Het is geweldig! Hier drink ik wel twee borrels op! Je blijft voor mij, de grootste journalist van Nederland! Maar dat wist je al. Zeker drinken we hier ‘n keer een borrel op bij Café Zwart. Je hebt deze prijs meer dan verdiend!
Groet van Peter Meussen,
Arnhem.
Wéér een nieuwe politieke partij erbij? Alsof je de productie van vissersboten opschroeft terwijl de oceanen allang leeggevist zijn. Hebben dan alleen politici de wijsheid in pacht? Moet ik toch maar weer es mijn Kritik der Reinen Vernunft uit de kast trekken.
Zal wel een PvdA-er zijn.
De man lijkt behoorlijk tevreden met zichzelf te zijn
Ach, ik heb nooit van hem gehoort
Beste heer Henk Hofland:
als ik uw naam ergens vermeld zie, komen er steeds herinneringen op uit de jaren 50 van vorige eeuw.
Ik kwam toen vaak bij een Henk Hofland op bezoek in utrecht in de boomstraat.
Mijn vraag is, bent u deze Henk Hofland ?
Uw antwoord tegemoet ziende:
Hoogachtend:
Jan Tuinstra.
Chapeau, een terechte late erkenning, Hofland is immers al decennia lang een eigenzinnig onafhankelijk commentator van het wereldgebeuren en het nationale wel en wee. Van ‘sprezatura’ had ik overigens ook nog nooit gehoord, ik weet niet eens of ik het woord juist intik.
Met zijn opmerkingen over scheldende bloggers heeft hij een punt. Het aantal aardige dus verrijkende discussies op inhoud die niet ontaarden in persoonlijke aanvallen of ridicule classificaties is ook wat mij betreft op de vingers van een hand te tellen. Maar ik maak het toch weleens mee. En ach, we hebben nu tenminste een democratische mogelijkheid om ook eens een ‘stukkie’ te schrijven, een mening te ventileren of woede te uiten. Voor zolang de moderatie het nog toestaat. Altijd beter dan bushokjes of mensen in elkaar trimmen of buurten en straten onveilig maken. Zoiets als Wikileaks vind ik een aardige aanvulling op de ‘oude’ journalistiek. Ook een verworvenheid van internet met vast weer veel invloed op de journalistiek.
De journalistiek maakt deel uit van het heden en lijkt niet te ontkomen aan onze sterk bedrijfsmatige en haastige PR tijden. Men brengt nu weer veel economie en consumenten nieuws. Maar de oude politieke hokjesgeest verdween niet. Met ditmaal de harde framing en eenzijdige ideologische accenten weer eens op ‘nieuw ouderwets rechts’. Onder bijna aanhoudende verwijzing naar de pure slechtheid en eenzijdigheid van zeg maar de glorietijd van Hofland, de ‘linkse’ jaren zestig en zeventig. Die voor velen helemaal niet zo links waren maar wel meer ontplooiing, vrijheid, inspraak, bezit en inkomen brachten. Veel van het redeloze getier komt nu van mensen die die tijd niet bewust meemaakten of blijkbaar dermate leerden te haten dat er nog steeds hard mee afgerekend moet worden. Behalve vier jaar kabinet Den Uyl heb niet zoveel echt linkse politiek gezien. Bredero zei het lang geleden al: het kan verkeren. Hofland is al zestig jaar rapporterend ooggetuige en schreef er dus vaak over.
@bas: wie nooit van hofland gehoort heeft verdient niet ooit van hem gehoord te hebben.
Het geschreven woord heeft voor mij slechts de verhulling van de naakte waarheid in petto . Voor mij is het geschreven woord de pen die tegen de andere pen reageerd, de theorie van het alles komt goed – en een overdreven geduldt . Ik ga niet weg , nee ik blijf hier staan tenzij jij in actie komt !
Nee ik geloof niet meer in het woord als zijnde een onschuldig vermaak of dat het niets naar iets wezelijks veranderen kan , Kletsen alleen al duurt een eeuwigheid want terwijl je slap geeft blijft het een onpersoonlijke – inbeelding over je echte Gebreken/kwaliteiten . En voordat je het weer kunt veranderen met een tegen antwoord – staan er al weer nieuwe woorden in de rij voor erbij, een levend bewijs dat we – de simpele spontane vluchtigheid van het leven zijn vergeten . Het geschreven dagelijkse woord is niet anders dan onze dualistisch gedachten en dagelijks denken tav het persoonlijke geluk . We gaan zo serieus met al deze lesstofjes om dat wij als mens niet met onze zuivere eigenschappen worden (vol)opgewassen .
Ik schrik van taal op papier of waar dan ook geplaatst , het zijn er steeds meer van die die wij nooit ook uitspreken …
Zakelijke woorden zijn erg en allemachtig vreselijk , zij die deze gebruiken , de mensen die mijn vrijheid reguleren, zijn ronduit tegen een sociale eenwording , en die mensen zijn en blijven allemaal wezenlijk – vreemde primitieve mensen , en dat wezen – bestaat ? .. nee in hun echte leven écht niet ! Hoe weinig kameraadschap door zo een idioot het woord !
@ Maurits
bedankt, dan zijn we het eens dat de huidige situatie de juiste is