Als veelzijdig kunstenaar neemt Jan Fabre graag de ruimte voor het brede gebaar en grote fysieke inzet. Die ruimte heeft de vermaarde Antwerpenaar nu tot september gekregen in en om het museum Kröller-Müller. Hij heeft de tentoonstelling van zijn tekeningen, schilderijen, beelden en installatie een Latijnse naam gegeven: Hortus/Corpus, de tuin en het lichaam. Het is waar het voor Fabre om gaat in de kunst. Het gaat over de oorsprong van alles, over de schoonheid, over het vieren van de kunst, het leven, de dood. Als altijd mijdt hij de confrontatie niet in een spel met religieuze symboliek. Het is voor hem een groot genoegen als ridder van de schoonheid uit het katholieke Vlaanderen een kamp op te slaan op de calvinistische grond voorbij Otterlo. Ook hier zet hij het werk van Brueghel en Bosch door: ‘Het is sex en drugs en rock & roll.’

In het beeldenpark is het nog een mooi eind lopen naar het serene slagveld van Fabre, het Sanguis/Mantis Landscape (Battlefield). Er liggen delen van harnassen verspreid, helmen, armstukken, beenstukken. Ze kunnen mooi blinken in de zon. Lichamen liggen er niet meer. Het zijn de onderdelen van een van de performances van Fabre. Binnen in één van de zalen is andere krijgskunst te zien in slagvelden vol insekten, in slagorde opgesteld.

Geheel nieuw zijn de beelden die hij voor het Kröller-Müller heeft gemaakt. Grote stapels menselijke botten van glas, met een vagina, een penis en een hart, opgebouwd uit stukjes menselijk bot. Het is zo’n typische, religieus geladen metamorfose. De werken heten De toekomstige barmhartige vagina en De toekomstige barmhartige Fallus. 

Zijn fontein van de wereld (als jonge kunstenaar) heeft een aparte zijzaal gekregen, met uitzicht op het groen buiten. Daar ligt hij tussen een stapel omgevallen grafzerken, in spijkerpak met een loodrechte erectie. Om het half uur beleeft hij een krachtige ejaculatie, een uiting van grote levensdrift. Deze orgastische performance vond oorspronkelijk om de tien minuten plaats, maar dat vonden ze in het Kröller-Müller toch te vochtig.

 Directeur Evert van Straaten heeft met Hortus/Corpus één van de spectaculairste tentoonstellingen in huis en tuin gehaald. Het is een hele investering geweest in donkere tijden voor de kunst, maar ze mogen er trots op zijn op de Hoge Veluwe. Er komen ook veel jongeren op af en die vieren Fabres feest van het leven en de dood graag mee.