De weblogs van de NOS worden niet langer bijgewerkt.

Voor nieuws Over de NOS kunt u terecht op over.nos.nl.
Voor de overige berichtgeving kunt u terecht op NOS.nl.

Gevangen door Veenhuizen, leven in vrijheid

Veenhuizen, gevangenisdorp, heropvoedinggesticht. Op de huizen welluidende namen als ‘Werk en bid,’ ‘Werken is leven,’ ‘Arbeid is zegen,’ ‘Kennis is macht, ’Ruimzicht,’ ‘Werklust,’ ‘Arbeid adelt,’ maar ook ‘Maallust,’ en ook ‘Bitter en zoet.’

Het is vandaag een speciale dag voor het dorp van 1200 inwoners. Mr. Pieter van Vollenhoven sluit vanmiddag officieel de eerst fase af van de herbestemming van een aantal historische panden. Europa, rijk, provincie en gemeente hebben 60 miljoen euro geïnvesteerd in restauratie en renovatie.


Wim de Bruin van de provincie vertelt er in het Radio 1 Journaal vanochtend over. Eerst in de voormalige synagoge wat later het gebouw werd van de hoofddirectie van Justitie en weer later het projectbureau waar De Bruin werkt. In de uitzending verplaatsen we ons dan naar de plek waar vroeger het Derde Gesticht was. Op een oppervlak van ruim honderd bij honderd meter woonden en werkten honderden mensen tot het begin van de vorige eeuw. Nu is het een weiland, waar in een volgende fase van de herbestemming van Veenhuizen misschien wel een instelling voor ouderen kan worden gebouwd.


Plannen genoeg voor later, maar nu is er ook al veel gerealiseerd. De gevangenissen die er nog zijn (eentje is nieuw, maar staat leeg omdat het toch niet aan de nieuwe eisen voldoet), maar ook een hotel in ‘Bitter en zoet.’ Eigenaar Hans Blauwbroek woonde tot zijn twaalfde in het dorp. Maar toen de baan van zijn vader verdween, moest het hele gezin weg. Hij keerde met zijn bedrijf terug naar vroeger, maar woont nu zelf nog ver weg, in Weesp.


In Maallust is een brouwerij. ‘State of the art,’ zegt een van de 25 investeerders Siebe Kamer. Trots showt hij de biermakerij. In de uitzending is het niet te horen. Er was ander nieuws. De investeerders in de brouwerij heten ‘De Zware jongens’. Dat is deze ochtend niet de enige toespeling op justitie en Veenhuizen.


Wim de Bruin heeft het er over dat mensen ‘gevangen worden’ door het dorp. Als ze er eenmaal zijn, komen ze er niet meer van los. Gevangen door de schoonheid, en de vrijheid. Die vrijheid is het eerste woord wat Hans Blauwbroek te binnen schiet, als hij denkt aan zijn jeugd hier. Zijn vijf jaar oudere broer had dat overigens helemaal niet. Die vond het vooral beklemmend.


Deze ochtend is het voornamelijk stil en dat kan heel aantrekkelijk zijn.

Download 1
Download 2
Download 3
Download 4
Download 5

Deel deze pagina

« Terug naar het overzicht


Geef een reactie