DE TIJDEN Koning Winter klopt de premier
Als Koning Winter zijn intrede doet heeft de premier weinig meer te vertellen. Mark Rutte mag dan nog wat pruttelen over slim bezuinigen, maar hij is onmachtig om het ijs te laten groeien, terwijl het vaderland bevangen raakt door de koorts der Elf Steden. Dit is altijd weer een typisch Nederlandse aandoening. In Griekenland barsten ze ook van de kou, maar niemand die er zit te wachten op het verlossende woord uit Leeuwarden.
Hij komt. Die verzekering kwam met grote stelligheid bij beelden van kalm stromend water onder rustieke Friese bruggetjes. Vanzelf vlamde de oude vaderlandse geloofsbeleving weer op. Het is een vorm van religie voor temperaturen onder nul. Althans: bij die stand van de thermometer komt in Nederland steevast die oerwoede van het ijs boven. Het is volstrekt ongevaarlijk, maar wel epidemisch en even vermakelijk als gestoord, als geconditioneerde reflex.
Hij komt. Heerlijk is het. Even onder nul en wat vooral komt is de vraag of de rayonhoofden al bijeenkomen – deftig Fries college van experts dat waarachtig op meer aanhang kan rekenen dan de regeringsleiders die in de hitte van een crisis moeten voorkomen dat de euro door het ijs zakt.
Hij komt. Het is een mededeling, vervat in een vorm van zekerheid die vooral op illusie is gebaseerd. Het is heel makkelijk om tegen elke microfoon en camera te zeggen dat hij komt. Het enige wat echt vast staat is dat ongeveer alle vaderlandse media steeds weer schijnen te worden bevangen door een collectieve bevriezing van het gezonde journalistieke verstand. Dan reppen ze zich weer naar vaart en brug, dan komt weer de ijsmeester voor de lens voor de beantwoording van de vraag of de Tocht komt. Nieuw is het niet, het gaat om tijdloze Hollandsche hartstocht waar het weer eens hoog tijd voor werd.
Hij komt. Zelf ging ik voor een weekend naar Schiermonnikoog. Juist nu was het Barre Vrijdag, met 50 kilometer per uur over de snelweg door de polder en daarna zag ik op weg naar Lauwersoog een auto op zijn kant liggen in een bevroren sloot. De Friese vaarten waren dik besneeuwd – niet best voor de Tocht. Daarna zag ik door het raam van Veerpont Monnik hele velden vol ijsschotsen in de Waddenzee drijven. Koning Winter slaat toe, maar de vraag blijft of hij streng genoeg is.
Hoe Fries ook is de Elfstedentocht de enige echte grote sportieve manifestatie van Nederlandse identiteit. In die betekenis is hij vergelijkbaar met de Ronde van Vlaanderen – elk voorjaar weer de Nationale Vlaamse feestdag. De Amstel Gold Race slaagt er maar niet in om dergelijke geestdrift los te maken. Het is beslist een geduchte wielerwedstrijd, maar er zijn Limburgers genoeg die het zien als onwenselijke Hollandse overlast. Een koorts als in Vlaanderen brengt hij in de rest van Nederland ook niet te weeg. Wat dat betreft zijn de Vlamingen bijzonder in het voordeel. Zij weten elke lente weer zeker dat de Ronde komt. In Nederland is het sinds 1997 afwachten of de Tocht eindelijk weer eens officieel wordt afgekondigd. Dat is iets anders dan domweg zeggen dat hij komt. Ik zal het persoonlijk nooit beweren, maar dat neemt ook bij mij het intense verlangen niet weg dat zo vaak sterker is dan de werkelijkheid van het ijs.
Attentie regering : reeds enige jaren is er gewaarschuwd, dat u iets zou doen tegen langdurige regen overlast, te veel sneeuw en langdurige vorst, dus overlast voor de burger.
Tot op heden doet u helemaal niets !
Niets heerlijkers dan een premier die geklopt wordt, misschien kan deze stelling nog wijken voor geklopte room.
Eigenlijk heb ik het gevoel dat er in Den Haag maar iemand iets hoeft te zeggen, en het is het spreken zelf dat hen klopt, er zou een klopper aan te pas moeten komen om het kloppend te maken.
Maar inderdaad, moedertje natuur neemt het over en zweept de spanning op tot ongekende hoogten, onze harten kloppen vol verwachting.
Of die 11-stedentocht doorgaat of niet, hopelijk komt er ijs lang en dik genoeg voor de bevolking om zeker even te genieten en dat gaan we dan ook zeker doen.
Te gekke tijden als we op het ijs toeven en in de sneeuw, een ware metamorfose van heb ik jou daar. Mensen stralen elkaar aan, een innerlijk gebeuren, menigeen heeft op magische wijze contact, heerlijk.
Natuurlijk is het als neusje van de zalm een magnifiek gevoel als de Stedentocht niet wederom op de tocht komt te staan.
En ja, in Griekenland is het ook koud, en zoals in heel Europa zijn er mensen die niet zo blij zijn met die plotselinge strenge winter.
Zoals de daklozen en ook diegenen die geen geld hebben om hun huis warm te stoken, maar ook dat schept onverwachte banden.
Bij de weblog van Tim de Wit heb ik het al over de vitaminen voor de winter, bv vit. C van de sinaasappel. De Nemesis sinaasappel is er weer, van onder de zon van afgelopen lente, zomer, herfst uit Griekenland, heerlijk, de lekkerste.
Zo komen we de winter wel door met elkaar en voor elkaar en door elkaar.
Jeroen, lekker winters stuk.
Charlie Asfalt verscheen weer op de tv toen de treinen stopte, met zijn donkergrijze pak met witte belijning. Als een dergelijk tweede kamerlid ons land moet besturen, dan staan we inderdaad snel stil. Alles stagneert bij zulk weer, leg je daarbij neer. Schitterend weer, Aptroot begint weer te roeptoeteren. Een man van de oude wereld……
Ontspoord
in café De Posthoorn te Beetsterzwaag
lagen twee bestuurders uit Den Haag
met een geweldig stuk in hun kraag
verdronken in luidruchtig weegeklaag
och hemel, wat is er toch aan de hand
als je door een beetje sneeuw in het land
elke keer op een dood spoor belandt
en dan in de middle-of-nowhere strandt
kom op nou mensen, loop niet zo te klagen!
riep een gestrande reiziger uit Schagen
ik zit hier morgen alweer ruim dertien dagen
lekker de weken doormidden te zagen
kwam net terug van een weekendje Zolder
via een gebroken bovenleiding in Den Dolder
en een verkeerde belbus dwars door de polder
compleet de weg kwijt, holderdebolder
toen zestien strippen naar Camminghaburen
daar moest ik een paard met wagen huren
in m’n hawaii-shirt, bij die temperaturen
wie kan ik trouwens dat bonnetje sturen?
tenslotte, met dank aan coach Wopke de Vegt
de laatste twaalf kilometer klûnend geslecht
en zo kwam ik hier in De Posthoorn terecht
God, life is crazy, op z’n Hollands gezegd
dus kop op makkers, effe ontsporen hoor!
de zon breekt straks heus wel weer door
want ook hier is écht een oplossing voor
gewoon een kwestie van het juiste spoor
bel morgen nou even met Dick Advocaat
da’s een specialist met advies dat staat
die heeft vast nog wel wat goede raad
tenminste,… als het over foute wissels gaat
Dit van die reflexmatige response is lariekoek. Het is een media gedreven response die helemaal niet voorkwam voordat schaatsen een hele populaire sport werd. Het is de waanzin van de illusie nieuws te brengen waarop kijker en luisteraars zitten te wachten in Het Journaal en talkshows – waardoor het voortdurend over de Elfstedentocht gaat.
In gedrukte media houdt een dergelijke hype niet stand… lager dan tien seconden nadenken over welke informatie dan ook maakt helder dat er nog niet eens het begin van een idee over de Elfstedentocht is, anders dan ´we zetten de gemalen stil´.
Wat een warme Hollandsche respons van iedereen, hoe variërend ook. Ach, worden we door dit soort koude niet heel mooi vereend? En Erik, zo wil ik er elke week wel eentje van je lezen!
@ Erik Martens:
Schitterend!
Beste Eric,
Sluit me aan: graag meer van dat soort poezie..
@Eric Martens
Prachtig en krachtig Eric !
s’ Lands dichter op de huid en kraak je van de vorst
Laat woorden doorklieven met een verrassende inborst
Helder en zacht als de eerste sneeuw
Typeert hij plechtig een winter in deze eeuw
wie is mark rutte?
wat is de regering?
wat is een land?
wat is de euro?
wat is economie?
allen een last voor de mens,wij willen brood en spelen zonder rattenerace.
voor zoiets hebben wij iets tastbaars als een elfstedentocht.
echte koorts en reele emoties.
wat een verademing
politiek is net tv en oscaruitreiking, mensen nodigen zichzelf uit om een prijsje uit te delen. teveel feestjes om te doen wat echt nodig is.
oftewel totaal overgewaardeerd.