Ook bij de thuiszorg moest de marktwerking komen. Want steunkousen bij iemand aandoen, dat kon goedkoper., daar heb je geen gediplomeerde verpleegkundige voor nodig. En zo kreeg de patiënt soms op één ochtend 3 keer de deurbel te horen. Steeds weer ‘andere handen aan het bed’. Nu blijkt dat de gediplomeerde wijkzuster van vroeger stukken goedkoper en beter. De wijkzuster die iedere week een paar keer langs komt, bevoegd is om moeilijke wonden te verzorgen maar ook even het aanrecht poetst. De wijkzuster met een luisterend oor die weet wat er achter de voordeur leeft. Besparing op jaarbasis per wijkverpleegkundige: 18.000 euro. Vooral omdat de wijkzuster voorkomt dat patiënten een beroep moeten doen op verpleeg- en verzorgingshuizen of het ziekenhuis waar de kosten veel hoger zijn. Dat becijferde BMC Advies Management die het rapport vandaag doorstuurt naar minister Schippers. En die ziet wel brood in deze aanpak en wil dat de in 2009 gestarte pilot “De Zichtbare Schakel” landelijk navolging krijgt.

Els Meeuwisse uit het West Brabantse Heijningen werkt al ruim 30 jaar als wijkzuster. “Vroeger had je het witgele kruis voor de katholieken en het groene kruis voor de protestanten, met ieder eigen huisartsen, dat verdween gelukkig”. Maar de heilige graal die “Marktwerking” heet betekende dat Els steeds andere collega’s voor tal van handelingen moest bellen. Totdat ze mee ging doen met deze pilot waarbij de wijkzuster zelf weer beslissingen neemt. Doordat Els bijvoorbeeld een katheter mag inbrengen hoeft Frans vanochtend niet naar het ziekenhuis. Onderzoeker Egbert van der Meer van BMC legt uit dat de inzet van zo’n hoogopgeleide wijkverpleegkundige aanvankelijk duurder lijkt maar over een jaar genomen voor een enorme besparing zorgt. “De slag die gemaakt wordt is dat veel mensen veel langer thuis de zorg krijgen terwijl ze anders veel sneller naar een verpleeghuis of ziekenhuis moeten. En dat is vele malen duurder”. Zo’n wijkzuster weet ook wat er speelt achter de voordeur. “We zien het in de achterstandswijken in de Randstad waar dit project voor het grootste deel loopt. Dat de deur dicht blijft voor maatschappelijk werkers terwijl de wijkzuster die iedereen kent wel het vertrouwen krijgt en binnen komt”.

Els Meeuwisse rijdt rond met de PDA waarin ze alles noteert en haar koffer met verbandmiddelen. Weet precies wat er nodig is. Zo komen we in Fijnaart vanochtend bij Frans die pas is geopereerd. Maar liefst 2 dozen verbandmiddelen en katheters kwamen er van de week binnen. “Genoeg om hier heel de straat een paar maanden te voorzien”. Pure verspilling waar ook minister Schippers van af wil. Half opgebruikte verpakkingen, medicijnen die te lang blijven liggen en over de datum gaan. Zo pakt Wijkzuster Els Meeuwisse vanochtend de teveel geleverde pakken pleisters mee naar haar kantoor. “Die gaan onze kast in voor de noodvoorraad”. Een stuk beter dan dat ze volgend jaar hier in de vuilnisbak verdwijnen omdat Frans gelukkig allang weer beter is. De wijkzuster, pen in de borstzak, witte jas onder de overjas. Leesbril en begrijpende blik erachter. Het klinkt naar de overzichtelijke jaren 50 maar waarom moest ze markttechnisch wegwezen???

Audiofragment 1
Audiofragment 2
Audiofragment 3
Audiofragment 4
Audiofragment 5
Audiofragment 6
Audiofragment 7