Ze deden hun best om de sfeer er in te brengen in het hart van Luik, maar hun optreden had toch iets droevigs. Breed glimlachend stonden drie meisjes gistermiddag in gele truitjes te dansen voor hun Kiosque du Tour, één van de bestelwagens die de komende drie weken voor de Ronde uitrijdt om het volk een pakket Tourprullen aan te smeren – petje, truitje, krantje. Niemand die stopte om naar het trio te kijken, hoe energiek ze ook bewogen. Luik was lauw, alsof ze de Tour al wel gezien hebben, sinds de Grand Départ van 2004.

Luik is op herhaling. Binnen 10 jaar moeten de renners in de proloog hetzelfde parcours afleggen in de openingsrit tegen de klok. Het wordt nog interessant om te zien hoe de klokken stilstaan in een verloop van 8 jaar, met onveranderde loop van de straten. Echt verníeuwend is het allemaal niet te noemen, terwijl er rond Luik genoeg hellingen liggen te lonken naar een stijging van seconden en een rappe daling naar het laatste oordeel van de klokken, om verschil te maken met de opening van toen.
Luik blijft Luik, zo willen ze het hebben – de stad en de provincie reserveerden andermaal miljoenen euro’s om met de Tour promotie te maken voor de oude gevels en de groene heuvels, doorsneden door de Maas.
Zelf houd ik erg van het oude Luikse centrum, de Grote Markt, met het oude stadhuis, de bijzondere fonteinen, de terrassen, de smalle Middeleeuwse straat, de Neuvice. Ik sprak er met een van de obers, Sébastien. Hij is blij met de Tour. Het is goed voor het hart van Luik. Het is wat de Tour de France ook buiten Frankrijk met een stad doet.
Luik heeft onverminderd zin in de Tour. En dat is weer erg naar de zin van Tourbaas Christian Prudhomme. Vroeg in december 2011 vierden ze op de Place Lambert alvast een winters Tourfeest: de Nuit du Tour. Toen prees Prudhomme Liège om zijn grote envie, juist, die zín, die moraal. Het heeft de stad en de provincie veel geld gekost, maar ze verdienen het niet zonder passie.

Over de herkomst van de stadsnaam Liège bestaan veel verklaringen, terugvoerend naar de tijd van de Romeinen. Op zijn Nederlands is Luik vooral geloken voor Johan Bruyneel. Hij had al problemen genoeg met de Schleckies en nu is hij beducht dat de Amerikaanse dopingjagers van de USADA definitieve opening brengen in de dopingsystematiek van Lance Armstrong. Johan had geen trek in de jagers van de pers en blijft daarom thuis in Londen, vanwaar hij elke etappe contact zal houden met de ploegleiders Alain Gallopin en Dirk de Mol. In 2004 begon de Vlaming in Luik met de Amerikaan aan Tourzege nummer 5. Ze dachten nog dat het nooit zou uitkomen, met speurders die in herhaling vallen.