Tour 2012 Folie Hollandaise: van gek naar gewoon
Ze zullen er ook weer zijn in het Village Départ in de Jardin de l’Europe en het plein van de kathedraal, het hart van Saint-Jean-de-Maurienne. Het trio muzikanten van Bel Air Line. Ze zingen Chansons Transatlantiques, staat op hun kaartje – traditionals als Mister Sandman, maar ook de soundtrack van de Ronde: Tous Fous du Tour.
Andermaal is dat ook de titel van het Routeboek, net als vorig jaar en uiteraard met goedkeuring van Christian Prudhomme. Hij is zelf ook passend maf van de ronde, maar vindt het ook niet gek als slogan voor de marketing van het evenement. Saint-Jean-de-Maurienne pikt als startplaats ook graag een stuk van de gekte mee.
Gisteravond kwam ik er niet helemaal toevallig Fabienne Horsparcours tegen, hoogleraar Tourstudies aan de Universiteit van Rennes. Ze is de auteur van een intrigerende studie waar ik vorig jaar ook al aan refereerde: Tour de France, Folies Hors Categorie, te vertalen als Gekte van de Buitenklasse. Fabienne is vanuit Bretagne op bezoek met haar man Bram Lafaille, een waterbouwkundig ingenieur met Franse wortels die terug voeren tot de tijd van de godsdienstoorlogen.
Na de krankzinnige rit naar La Toussiere kwamen we te spreken over de berichten over afnemende Tourkoorts in Nederland. Fabienne zei: ‘C’est la Folie Hollandaise, Hollandse Gekte. Ik heb het daar ook wel eens met Bram over. Holland spreekt graag een woordje mee, wil laten zien waar een klein land groot in is. Daarbij baseren ze zich op resultaten uit het verleden, maar die zijn geen garantie voor de toekomst. Hier ligt een directe relatie met een behoefte aan carnaval, ook boven jullie rivieren. Die roes wordt zorgvuldig opgebouwd door de commercie en de media, maar botst dan op de realiteit. Het is gebleken tijdens het EK voetbal en het treedt nu weer op in de Tour. Het doet denken aan verdringing. De Fransen hebben dat niet, die halen hun hart op aan Voeckler en Rolland. Het is een vreemd psychologisch verschijnsel dat Nederland nu weer gewoon moet doen, terwijl het zo graag gek wil zijn.’
Fabienne moet snel een college komen geven in Nederland.
Op zich is de deceptie van de tour van dit jaar zwaarder dan nodig.
Vorig jaar reden Mollema en Kruiswijk de sterren van de hemel (Geesink minder) en was de tour niet super. De Giro, de Vuelta, de ronde van Zwitserland om er ene paarte noemen wel.
Dit jaar hebben ze alles op de tour gezet – dom – en toen kwamen de valpartijen van de zesde etappe. In de Giro reden ze met een ploeg voor een sprinter, voor dagsuccessen, maar die sprinter presteerde niet. En in de voorbereidingskoersen deden ze bewust niet mee om de prijzen. Onbegrijpelijk.
De ploegen van Wiggings en Evans zijn ongeschonden door die valpartijen gekomen, Rabo niet. Vallen hoort bij het wielrennen, zeker het tourwielrennen, en dus is het verhaal dat nu uit detour komt – tsja, vallen dat kan je niet voorkomen – een zeer zwak excuus.
Want de eerste voorwaarde om hard op de fiets te kunnen rijden is dat je er ook op blijft zitten.
Dat na die valpartijen de heren niets meer gepresteerd hebben is logisch, en het is de vraag of ze niet een paar dagen eerder naar huis gestuurd hadden moeten worden.
Maar Vacansoleil zit nu met 5 renners in de tour – een aantal dat alleen hele slechte ploegen halen. En de 4 van Rabo? Ik kan er naast zitten, maar het is goed mogelijk dat – behoudens het terugtrekken van een hele ploeg – het in de afgelopen 10 jaar nog niet gebeurt is.
Een grote afgang de tour 2012. Veroorzaakt door een domme jaarplanning.