Op de Frankfurter Buchmesse is het onderwerp heter dan de Nobelprijs voor Literatuur, om niet te zeggen geiler, auf Deutsch gesagt. Het gegeven is klassiek, maar nu al maandenlang goed voor topklasseringen in boekenranglijsten in Nederland en ver over de grenzen. Erotiek. Het is allemaal begonnen met Fifty Shades of Gray, de trilogie van de Engelse schrijfster Erika Leonard James. In Nederland scoort uitgeverij Prometheus er hoog mee in de vertaling als Vijftig Tinten Grijs. Porna. Zo noemen ze  het ook. In Frankfurt is het een hoogst opwindend handelsartikel.

Romantic, liberating and totally addictive, this is a novel that will obsess you, posess you, and stay with you forever. Zo staat het op de omslag van een van de vele exemplaren van Fifty Shades of Grey in de paleisachtige Frankfurter stand van de prestigieuze Engelse uitgever Random House. Romantisch, bevrijdend, verslavend, zo verleidelijk is het allemaal, een boek dat bezit van je neemt en altijd bij je zal blijven. Tal van Nederlandse lezeressen kunnen er inmiddels over meepraten. Wereldwijd zijn er inmiddels 45 miljoen exemplaren van verkocht.
Het begon allemaal met een persoonlijk weblog van Erika James, geboren Mitchell. Zij schreef het verhaal van Anastasia Steele die een sadomasochistische relatie ontwikkelt met de ondernemer Christian Grey. Ze verwennen elkaar hitsig en heftig, maar hun verhouding wordt hen bijna noodlottig. Goed voor drie dikke delen van ouderwets papier, geheel tegen de E-book-trend in. Dit soort ontsnappingslectuur kent geen crisis, integendeel, het blijkt de vervulling van een enorme behoefte. De schrijfster heeft inmiddels een rol bedongen in de komende verfilming.

Mai Spijkers heeft als Nederlandse uitgever zijn hoogtepunt bereikt met James. Hij bood dubbel zoveel als Joop Boezeman van Bruna. Die haastte zich vervolgens om de Amerikaanse schrijfster Sylvia Day te paaien. Haar Crossfire 1 doet het redelijk op de ranglijst, maar veel minder dan de Tinten Grijs. James en Day samen slagen er wel in veel hoger te scoren dan de Boeketreeks, de kostelijke serie damesromannetjes die in de afgelopen drie decennia toch ook steeds meer onverhulde seks te bieden heeft. 
Blijkbaar was er nog een taboe te slechten. Op de Buchmesse verluidt dat vrouwen hun schaamte voorbij zijn, dik dertig jaar na Anja Meulenbelt en dat ze openlijk bekennen met rode oortjes te smullen van de grijstinten. Hier is anno 2012 een nieuwe seksuele revolte gaande. Ook in Nederland zijn de prikkelende werken van James een geliefd vriendinnenonderwerp. Het was een man die me op de Messe het geheim vertelde, namelijk dat het zo poezelig goed geschreven is, vanuit het perspectief van een vrouw. Zegt een vrouwelijke deskundige: ‘Het is hip, het mag, je kunt het lezen in de trein.’

De ware literatuurliefhebbers halen hun neus op voor dit soort boeken. Nederlandse uitgevers wenden zich tot de CPNB of het niet allemaal wat anders kan worden geschikt op de Boeken Top Zestig. Maar zo werkt het niet. In de afgelopen jaren hebben prachtig geschreven, heel gelaagde vaderlandse topwerken het ook al moeten afleggen tegen de ook al niet hoog geachte labyrintische topwerken van schrijvers als Carlos Ruiz Zafón, naast alles van de vaderlandse thrillerindustrie.
In Frankfurt worden ook de Nederlandse uitgevers overstelpt met nieuwe titels in het hete genre. Veel uit het buitenland, genoeg uit het vaderland zelf. Annette Portegies van Querido kreeg op dag 1 van de Beurs al genoeg van de hoeveelheid glanzend verpakte geslachtsdelen die haar per manuscript werden aangereikt.  Zij wil toch liever boeken voor het hoofd brengen, dan voor de onderbuik. Het zijn vooral mannen die minder moeite hebben met die keus. Zij weten waar vrouwen van houden en verwennen zichzelf graag met hoge verkopen.
(De Radioreportage uit Frankfurt is in ontwikkeling)