Moest gelijk denken aan de film “Smoke” met Harvey Keitel als eigenaar van een sigarettenwinkel in Brooklyn. Waar we langzaam kennis maken met de verhalen van de vaste klanten en hun problemen die ze thuis hebben. Want de sigaren en sigarettenwinkel van Gert Weterings aan het Neptunusplein in de Amersfoortse wijk Kruiskamp kent een vaste schare bezoekers die dagelijks komen. Zelfs Ella Vogelaar was nog even langs gekomen deze week. Want Kruiskamp was ook zo’n Krachtwijk van de voormalige minister die net als de 39 andere ‘ Vogelaarwijken’  de nodige problemen kent. Of kende? Want Kruiskamp is vanaf nu geen Vogelaarwijk meer omdat de situatie drastisch is verbeterd. “Vroeger kon je hier in de avonduren niet veilig over straat” zegt Gert die zijn ijzeren hekwerk dat voor de etalageruit zit gemonteerd weer omhoog klapt deze ochtend. “De muur hieronder heeft ijzeren platen en het glas is extra dik. Dat moest wel na de laatste ramkraak die we hebben gehad”. Woningbouwcorporatie Alliantie bouwde nieuwe woningen, sloopte de oude portiekflats uit de jaren 50. Veel mensen verhuisden binnen de wijk, maar er kwamen ook mensen met een hoger inkomen bij. Andere mensen gingen elders in Amersfoort wonen. Een kunstenaar fleurde het Neptunusplein op, er kwam een nieuw wijkgebouw. Sigarenhandelaar Weterings: ” we hebben er ook als winkeliersvereniging hard aan getrokken. Er is ontzettend veel gebeurd en met resultaat”. Weterings had er eerst een hard hoofd in maar merkte toch dat met de nieuwbouw en de aanpak van de criminaliteit het met de wijk, de goede kant opging.

Gert kwam hier toen er rond de wijk nog weilanden waren. Het was een mooie buurt, maar in de loop van de jaren 80 en 90 ging het steeds verder achteruit. Steeds meer werkloosheid, mensen met een goed inkomen trokken weg, gehorige kleine woningen in de portiekflats van vlak na de oorlog. De criminaliteit nam toe; groepjes ‘ jongeren van Noordafrikaanse afkomst’  die op straat hingen en mensen lastig vielen. Een wijkbewoner vertelt dat er al drie keer is ingebroken. “Alles weg, sieraden, TV, je kent het wel”. Maar met extra geld en aandacht via ” . Het beeld van een ghetto waar ‘ iedereen in de jaren 80 maar bij elkaar werd gestopt”. Verpaupering, veel vuil op straat. Maar toen kwam bijvoorbeeld Arie. Met reflecterend pak, bezen en vuilniskar. ” Arie krijgt hier elke morgen een sigaartje.” zegt Gert. ” Komt overal in de wijk en ruimt de boel op”. Ondertussen bouwt de woningbouwcorporatie nog een nieuw complex af waar woningen en ondernemers in terecht kunnen. “Er moet nog veel gebeuren, maar we zijn wel veel meer achter de voordeuren terecht gekomen om de problemen aan te pakken”. vertelt een woordvoerster.

Goed, geen Vogelaarwijk meer, maar dat wil niet zeggen dat alles nu in kannen en kruiken is. Want nieuwe problemen liggen op de loer. Vanwege de bezuinigingen gaat activiteitencentrum ” De Drietand” dicht, net als het buurthuis en ook de bibliotheek sluit de deuren.  Een 16 jarige jongen die zijn geluk beproeft op de toto vraagt zich af waarom er geen jeugdcentrum is. ” Met een playstation en pinpongtafels, dan gaan die jongens niet weer op straat hangen en rottigheid uithalen”. Maar daar is geen geld voor zegt de wijkcoordinator. En ook voor Arie was al geen geld meer. Omdat de winkeliers het wilden en hard aan de bel trokken loopt Arie nog wel, met sigaartje, door het winkelcentrum, maar in de rest van de wijk komt hij al niet meer. Wijkbewoonster Elly legt uit dat ze de afgelopen decennia met de ene na de andere minister op de foto is geweest. Van Boxtel, Dekker enzovoorts. “Allemaal kwamen ze om een projectje aan te kondigen. Dat loopt dan een paar jaar en dan gaat de stekker er weer uit. Kijk, dat is de fout. We moeten nu doorpakken. Het afgelopen jaar is het aantal inbraken al weer verdrievoudigd. Voor je het weet zitten we weer in precies dezelfde problemen als voor Vogelaar. Dus houdt de vinger aan de pols”.

Fragment1
Fragment2
Fragment3
Fragment4
Fragment5
Fragment6