Pesten, pestte, gepest

Bent u gepest? Wordt u gepest, of één van uw kinderen? Is het een onderwijsprobleem, of is pesten een maatschappelijke kwestie?

Theo Klungers is leraar sinds 1981. Daarnaast ontwikkelde hij zich tot “pestdeskundige”: hij helpt ouders, kinderen en leerkrachten die geconfronteerd worden met pesten. Het onderwerp komt met regelmaat terug op de maatschappelijke agenda, vertelt Klungers. De laatste tijd heeft hij het weer extra druk vanwege de actuele “gevallen”: Tim Ribberink, die zelfmoord pleegde, Jeffrey Arends die een brief schreef aan premier Rutte en het meisje uit Staphorst dat deze week, mogelijk omdat ze gepest werd, een einde aan haar leven maakte. Hoe gaan we hiermee om en wat kunnen we doen om pesten te verminderen?

Audio Fragment 1
Audio Fragment 2
Audio Fragment 3
Audio Fragment 4
Audio Fragment 5

Op de foto: Marc-Robin Visscher en Theo Klungers foto NOS/Paul Funke

 

Deel deze pagina

« Terug naar het overzicht


58 reacties op “Pesten, pestte, gepest”

  1. Saskia Hoenderkamp zegt: 14-12-12 om 07:13

    k weet niet of er vanochtend ook aandacht komt voor het programma ‘Over de streep’ dat uit Amerika afkomstig is en op een aantal scholen al is uitgerold. Is ook op de tv geweest. Leerlingen gaan elkaar op een andere manier zien. Ik vond het zelf erg indrukwekkend en het lijkt mij in ieder geval één manier om te zorgen dat pesten minder kans krijgt. Als ik me goed herinner is er ook een school n Weesp die aan het programma heeft meegedaan.

  2. IC Dekker zegt: 14-12-12 om 07:29

    Pesten is vreselijk en lijkt steeds grotere vormen aan te nemen. Ben zelf gepest op de lagere en middelbare school ben nu bijna 50 jaar en heb nog steeds last van de gevolgen. Eens met de bovenstaande reactie; ik heb dat ook gezien en het leert kinderen anders met elkaar omgaan. Er gebeurt veel te weinig op scholen!

  3. r.hadders zegt: 14-12-12 om 07:33

    Ik ben nu 61 jaar en weet dat gepest worden een grote wissel
    op me getrokken heeft.Het heeft mijn gevoel voor eigenwaarde
    mijn leven lang aangetast.
    Ik ben er gelukkig zonder al te veel kleerscheuren van af gekomen
    door een nogal veilig en saai leven te leiden,door o.a. geen
    intieme relaties aan te gaan.

    R.Hadders

  4. Saskia Ouwehand zegt: 14-12-12 om 07:42

    Pesten is het verkeerde onderwerp. Er moet worden gepraat over het zelfvertrouwen. In het bijzonder het zelfvertrouwen van de pester. Een ander neerhalen is maar één manier, een ongewenste, om je zelfvertrouwen te verbeteren. Ik heb te doen met kinderen (en volwassenen) die hun onzekerheid proberen te maskeren door te pesten. De pester is misschien wel het grootste slachtoffer. Leer kinderen betere manieren om zelfvertrouwen te hebben.
    Bovendien doet goed voorbeeld goed volgen.
    Wat te denken van volksvertegenwoordigers die in debatten anderen neerhalen om zelf beter te lijken. In deze context is pesten kennelijk geheel geaccepteerd.

  5. Pesten is ook symptoom van een uit de bocht gevlogen groepsproces. Trainers, leerkrachten moeten fases groepsproces kennen en weten te begeleiden. Zie ook artikel op mijn website.

  6. Al vele jaren spelen wij met onze theatergroep een voorstelling over pesten en gepest worden op middelbare scholen in ons land. “Helaas” spelen we al zo lang een voorstelling met dit thema. Elk jaar is het in de brugklas een hot item, omdat daar een nieuwe situatie ontstaat en schijnbaar ‘plekjes’ moeten worden veroverd. Door te laten zien wat pesten met je kan doen proberen we de discussie op scholen op gang te brengen. Wat doet pesten met je? En wat kan je er aan doen? Praat er met iemand over! Deel je problemen met ouders, leerkrachten, desnoods met je buurvrouw. Vertel wat er gebeurd en sta voor wie je bent.

  7. willy zegt: 14-12-12 om 08:48

    high
    pesters zij dom!!
    ik ben ook gepest worden, jarenlang.de gehele klas was er tegen mij. om mijn tanden!! net beesten. ik wilde weg van de schol.mijn vader zij altijd er horen 2 erbij- een die pest en een die zich laat pesten!!ik ben er sterk van geworden, omdat ik mij niet heb laten kapot praten. maak de slachtoffer sterk.pesters zij domme mensen! iemand die een beetje werkend hersens had zal niet pesten.pesters zal je niets kunnen veranderen. je hebt werkend hersens nodig om te lernen
    willy

  8. Marijke Kok, psycholoog zegt: 14-12-12 om 08:50

    Ik hoor zojuist dat mensen na 40 jaar nog last hebben van het pesten op de lagere school. Misschien goed om te weten dat hiervoor een (doorgaans kortdurend) hulptraject met EMDR heel goed hulp kan bieden. Deze hulp kan gevraagd worden bij een psycholoog.

  9. lia pieterse zegt: 14-12-12 om 08:53

    Onze jongste dochter is ook slachtoffer geweest van pesten op de basisschool. Ondanks gesprekken en pestprotocollen is zij systematisch uitgesloten en genegeerd. In de klas leek er niets aan de hand maar op het schoolplein en in het dorp werd er niet met haar gespeeld. Pesten is groepsgedrag aangestuurd door een kleine groep die aanstuurt wat er moet gebeuren. Niet alleen het kind maar ook wij als ouders werden onzeker. Je vraagt je af wat er mis is aan je kind.
    Uiteindelijk was er de druppel die de emmer deed overlopen en hebben we haar in het laatste schooljaar naar een andere school gedaan. Op dag 1 vroegen de kinderen daar “wat is er mis met jou?. Je bent een hartstikke leuke meid. Onze dochter heeft een geweldig laatste jaar gehad op de nieuwe school en doet het nu heel goed op de middelbare school.

  10. moeder gepest kind. zegt: 14-12-12 om 08:53

    Älle aandacht naar de pestrers is aandacht voor negatieff gedrag. veel te veel wordt negatief gedrag beloond met aandacht. Schenk aan dacht aan het feit dat iedereen zo mag zijn zoals hij is binnen de groep en beloon dat. Dus goede cijfers belonen en eens ophouden over zesjescultuur. Je wordt gepest voor goede cijfers je moet namelijk een zes halen want daar wordt aandacht aan besteed. Ook ouders die signalen krijgen dat hun kind pest moeten dit onderzoeken. De veel gehoorde reactie is: mijn kind pest niet. Aandacht besteden in de opvoeding is belangrijk de school kan het niet alleen. Meer toezicht in pauzes. het schoppen , slaan, treiteren gebeurd altijd buiten het zicht van de docenten.

  11. Frans Maters zegt: 14-12-12 om 08:54

    Dat een leerling voor de trein springt is niet iets nieuws. Ik was vroeger medewerker in het Hoger Onderwijs in Den Bosch en een van onze studenten heeft dat ook gedaan en overleed. Met alle studenten is er daarna een herdenkingsdienst geweest. Op zijn homecomputer hebben ze nog een soort afscheidsbrief gevonden. Of het aan het pesten gelegen heeft zijn we nooit achter gekomen.

  12. Wim zegt: 14-12-12 om 08:56

    Wat denkt u wat er gebeurt bij volwassenen. Wij hebben moeten verhuizen voor onze veiligheid. Werden constant bedreigd door een medebuur. Werden daarbij door woningbouwvereniging Ymere en politie in de steek gelaten. Zelfs bij het willen doen van een aangifte op politieburo Almere werden wij door de wijkagent al een stel kleine kinderen weggestuurt. Al het gebeurde daar gedurende de 5 jaar die wij daar hebben gewoond kunnen wij nog steeds niet verwerken. Mijn vrouw had al hartritme problemen. Daar het getreiter van de buurvfouw is dit alleen maar verergerd. Ook heeft zij daar een hersenintact gekregen vermoedelijk door de spanningen.
    Ik denk al wij niet verhuisd waren er grote ongelukken waren gebeurd

  13. willy zegt: 14-12-12 om 08:57

    wat doet een boom als een wildzwijn zich eraan krabt?

  14. marilin zegt: 14-12-12 om 09:13

    Pesten is levensverziekend. Onze dochter heeft op de basisschool te maken gehad met een aantal pesters; negeren door een groot deel van de andere lln. in de klas en een leerkracht die dit gedrag versterkte en denkelijk zelfs bevorderde.
    Na veel jaren met narigheid en therapie gaat het nu goed met haar

  15. marjo zegt: 14-12-12 om 09:14

    ‘De pester is misschien wel het grootste slachtoffer’, schrijft Saskia vanochtend! Zij heeft waarschijnlijk nog nooit ‘s nachts op gezeten met een huilend kind, die bang is om naar school te gaan omdat hij gepest wordt. Die zijn lunch op het toilet opeet om maar niet gepest te worden…..! Ik vraag me af of die pester dat ook doet……
    Het valt me juist op dat de gepeste vaak een sociaal kind is, de pester dus niet. Dit heeft volgens mij alles te maken met de opvoeding door de ouders, je kan er van alles bij halen: onze volksvertegenwoordigers, de knvb, de school….. maar de basis ligt toch bij de ouders!

  16. Gepestte zegt: 14-12-12 om 09:15

    Pesters zijn watjes, ze durven wel te pesten maar durven vaak niet toe te geven dat ze gepest hebben. Er wordt veel over gepraat over pesten maar er wordt te weinig aan gedaan. In het bedrijfsleven is het soms de werkgever die pest, met alle negatieve gevolgen van dien. Complicerend is dat de huidige wetgeving het voor gepestten niet makkelijk maakt en dat instanties zich vaak (kunnen) verschuilen achter allerlei regels. Kort samengevat, pesten is een maatschappelijke kwestie. De pester moet aangesproken worden op zijn / haar gedrag en de gepestte moet geholpen worden om zijn / haar zelfvertrouwen en weerbaarheid te vergroten.

  17. Johan zegt: 14-12-12 om 09:19

    NEDERLANDSE KROKODILLENTRANEN OVER PESTEN
    Afgelopen dinsdag sprong in Staphorst een 15-jarig meisje voor de trein, vermoedelijk als gevolg van pesten. Dit na de ophef begin november over Tim Ribberink (20) die het gesar aan zijn adres beu was en een einde aan zijn leven maakte.
    “Wat is er mis met onze kinderen”, is een kreet die de afgelopen dagen vaak in onze media te horen was.
    Krokodillentranen wat mij betreft.
    Diezelfde media hijsen zelf pesters op het schild. Zo werd gisteren de Philip Bloemendaal Prijs verleend aan groot kind Luuk Ikink, een puberaal klootzakje van BNN die elke werkdag op de radio op ‘humoristische en ironische wijze’ zou trachten onderwerpen te behandelen. Zoals bv een flink aantal maal voormalig Tweede Kamerlid Esmé Wiegman van de ChristenUnie afzeiken na haar optreden in DWDD van een aantal jaar terug. Om van de ‘avonturen’ van types als Giel Beelen en Jack Spijkerman maar te zwijgen.
    Hoe cynisch en kortzichtig dit allemaal niet te bespreken als het over pesten gaat.
    Dit op de dag dat bekend is geworden dat de verpleegster Saldanha van het Londense ziekenhuis Koning Edward VI, die zichzelf verhing na de smakeloze ‘radio-grap’ van twee Australische dj’s, dit incident vernoemde in haar afscheidsbrief.
    Zou het verschijnsel ‘pesten’ wat breder kunnen worden bezien?
    En zouden beroepspesters in de media eens het boetekleed aan kunnen trekken en hun puberale gedrag achterwege kunnen laten?
    Ik ben benieuwd.

  18. Walter zegt: 14-12-12 om 09:21

    Kinderen weten vaak niet waarom ze pesten. Zelf heb ik het geprobeerd te vragen mijn pesters. Vaak is de reactie “hou je mond”, of een klap. Een vraaggesprek in grotere groepen met de “daders” in een educatieve setting zou misschien bij pesters een bewustzijn kunnen creëren van de schade die met pesten wordt aangericht. Een deel stopt dan misschien. Helaas blijven er mensen, kinderen en volwassenen, die macht nodig hebben, en pesten daarvoor inzetten. Daar doe je misschien wel niets aan…

  19. Hans Vos zegt: 14-12-12 om 09:39

    Blijkbaar is in Nederland weer de ‘pest’ uitgebroken, ditmaal onder de mensen. Wat mankeert mensen die anderen het leven suicidaal-zuur maken? Hoort dit bij de algemene verloedering of het ‘genot’ dat men daaruit trekt of vanuit de gedachte dat als je zelf pest, dit jou niet overkomt of is het toch gewoon kuddegedrag?
    Als dit laatste het geval is, moeten we misschien de slogan ‘je bent een rund, als je met pesten stunt’ introduceren.

  20. Anoniem zegt: 14-12-12 om 10:25

    Journalisten die geinteresseerd zijn in dit onderwerp doen soms een oproep aan slachtoffers van pesten om zich bij hen te melden. Vaak tot verbazing van die journalisten melden zich weinig gepestten bij hen. Wat is er nu aan de hand: er zijn heel veel redenen voor gepestten om zich niet te melden bij zo’n journalist. Redenen variërend van het niet opnieuw oprakelen (dan komt de pijn en het verdriet weer naar boven), ik heb het overwonnen / plekje gegeven, (fysiek / psychisch) in de lappenmand zitten, juridische procedures, finale kwijting, reacties als je hebt het laten gebeuren, niet je kwetsbare kant laten zien, uit de context valt vaak het e.e.a. te herleiden tot personen, de vraag is het een betrouwbare journalist (?), het wordt slachtoffers vaak afgeraden, enzovoort tot het niet meer na kunnen vertellen (zelfmoord). Leuk idee slachtoffers van pesten op TV, kleine kans dat dat gaat gebeuren. Misschien is het wel een idee als journalisten in hun berichtgeving melden wat de maatschappelijke kosten zijn van al dat pesten zoals ziekteverzuim (van de pester en de gepestte), zorgkosten, zelfmoorden, vermindering arbeidsproductiviteit, uitkeringen, de kosten van juridische procedures, kapitaalverlies / talentverlies etcetera. En misschien is het een idee als journalisten melden welke methodes effectief pesten aanpakken op scholen en op het werk. Of het effectief is om een school die te weinig doet tegen pesten, of een pestende werkgever in de spotlight te zetten is zeer de vraag, wel moeten deze en gene op hun pest gedrag aangesproken worden. En laat nu dat laatste te weinig gebeuren om allerlei redenen.

  21. Geert zegt: 14-12-12 om 10:48

    In bijna mijn hele schoolperiode ben ik gepest. Nadien heb ik door middel van therapiën geknokt voor mezelf: geleerd weerbaar te worden, te zien dat het leven ook positieve dingen kan opleveren en om positief in het leven te staan. Het is belangrijk om te blijven investeren in jezelf, omdat de ervaring blijft en de pijn niet altijd weg is.
    Ik gun het iedereen die dit is overkomen om weerbaar te worden en te blijven. Ik ben 53 jaar en ik heb ervaren dat het altijd de moeite loont om in jezelf te blijven investeren.

  22. Jara zegt: 14-12-12 om 10:51

    Een op school gepest kind wordt dat vaak ook al thuis gedaan. Oudere broers of zussen kunnen een jonger kind vanaf peuterleeftijd totaal afbranden terwijl de ouders doodmoe worden van: “Nou doet hij/zij het alweer”,
    Zo’n kind gaat al met totale afweer naar school en is daar weer aan de beurt. Die afweer blijft je hele leeftijd latent aanwezig. Pesten gebeurt vooral op weg naar school en naar huis. En daar komt internet nog bij.

  23. Al ruim 15 jaar komt Switch educatief theater op middelbare scholen om klassen te mobiliseren tegen pesten. Uit onze gesprekken en emailcontact met leerlingen blijkt dat cyberpesten een groeiend probleem is. Wekelijks horen wij verhalen van leerlingen die pestte of die zelf gepest worden.

    Help mee om (cyber)pesten te stoppen! Deel onze poster met 9 tips tegen cyberpesten via onze facebook pagina http://www.facebook.com/YfCSwitch?ref=hl of vraag de poster gratis aan via: switch@yfc.nl. Zo willen we leerlingen en docenten helpen om een pestvrij klimaat op school te creeren.

  24. Johan zegt: 14-12-12 om 11:06

    Toevoeging:

    Naast Luuk Ikink, Giel Beelen en Jack Spijkerman, die (hoewel soms geestig) vaak het vervelende pesten niet kunnen laten, moeten natuurlijk bv Paul de Leeuw, Lucky TV van DWDD, Banasplit etc. ook vermeld worden als het over pesters gaat.
    Wat zij laten zien is (soms) geestig, maar zo vaak gaan zij wat mij betreft over de schreef.

  25. José Wichers-Bots zegt: 14-12-12 om 13:04

    Wij zitten nu in vergadering met de landelijke ontwikkelgroep SchoolWide Positive Behavior Support. Wij willen de aandacht vestigen op de omgeving waarin het pesten plaats vindt. In Nederland zijn inmiddels meer dan 100 scholen (PO, VO en MBO) SWPBS aan het invoeren. Gebaseerd op gezamenlijk geformuleerde waarden worden de gedragsverwachtingen schoolbreed aan alle leerlingen, teamleden en ouders aangeleerd door veel aandacht te geven aan het gedrag dat je graag wilt zien. Voor pesten is er een Pest Preventie programma. In dit programma wordt gesproken over wat gewenst sociaal gedrag is. Er worden eenduidige reactieprocedures aangeleerd aan alle betrokkenen: de daders, de slachtoffers, de toeschouwers en de teamleden. Voor hardnekkige pesters wordt zeer snel een individuele interventie ingezet. Uitgangspunt is dat wat aandacht krijgt, versterkt zich. Voor een veilige en sociale leeromgeving ben je met zijn allen verantwoordelijk.

  26. Clarissa zegt: 14-12-12 om 13:14

    Het gaat altijd over pesten op school, maar ik werd als kind juist thuis gepest door mijn broer en zus. Het gebeurde zowel door hen samen als door hen apart. Mijn ouders vonden het vreselijk maar het speelde zich vooral af als zij er niet bij waren.
    Altijd was ik bang voor het moment dat het pesten weer zou beginnen, voor het moment dat er een gemene opmerking zou komen om me te kwetsen of dat ik weer uitgelachen zou worden. Ik begreep nooit waarom ze het deden, ik vermoed dat het vooral uit jaloezie was.
    Het heeft mijn zelfvertrouwen ondermijnd, en ik kan nog steeds slecht tegen nare opmerkingen. Als volwassene heb ik therapie gedaan omdat ik niet meer bang voor hen wilde zijn. Daarover heb ik mijn broer en zus later verteld en ze erkenden dat ze me hadden gepest, dat deed me wel goed.

  27. Louise zegt: 14-12-12 om 14:11

    Als moeder van twee zoons waarvan mijn oudste helaas op 16de jarige leeftijd (1993)19 jaar geleden verongelukt is met een brommer, wil ik aangeven dat ik in de loop der jaren (mijn levenservaring) en met gesprekken met moeders/ouders en andere jeugd vind, dat de scholen steeds blijken… niets door te hebben en niets aan het pesten doen. Het is heel triest hoe de scholen het aanpakken. Schandalig. Laat de pester(s) uit de school verwijderen tot degene een cursus gevolgd heeft met jarenlang verplichte begeleiding erna. Mijn jongste zoon(nu 33 jr) is ook tijdens puberteit gepest, begon rond zijn 13de jaar, na mijn scheiding was hij een soort van depressief en na de dood van onze oudste vond ik hem vooral zo stilletjes, wat wil je na alle trauma. Dan krijg je een soort van kind die zich afsluit van de buiten wereld. Als je dan als ouders het niet gauw door krijgt omdat je met je eigen wereld en problemen bezig bent zoals werk/ in de rouw/ verdrietig zijn/ dan moet je ook open blijven staan om je kind in z’n gedrag in de gaten te houden.Heel erg moeilijk. Vooral nu dat er zoveel kinderen bestaan van gescheiden ouders, alle zekerheid is weggevallen, je veilige thuis haven. Tegenwoordig is scheiden zo normaal…dus pesten zeker ook. Leerkrachten spreken erover alsof het NIETS is! Te makkelijk erover heen walsen. We zijn al jaren en jaren bezig over pesten en er komt GEEN eind aan om met oplossingen te komen. Daarom worden misschien dus ook gezagvoerders zoals politie/ambulance broeders/ brandweermannen enz. ook getreiterd en gepest omdat het op school toegestaan word.
    Bij sporten dus ook waar het juist gezellig hoort te zijn met elkander.
    Goede verliezers zijn en tolerantie voor elkaar hebben.

  28. Ricardo zegt: 14-12-12 om 14:39

    Triest dat pesten altijd via in de media gekomen zelfdodingen actueel moet zijn. Maar het is en blijft lastig om er iets mee te doen, zeker nu internet pesten tot zelfs in eigen huis mogelijk maakt. Het ligt in de aard van pesten dat dit vaak stiekum en achterbaks gebeurt. Misschien helpt het om er op school maar ook in bejaardentehuizen wat meer aandacht aan te besteden. En dan ook aan sociale structuren en wat het met mensen doet. Plus meer alertheid op mogelijke signalen. Ouders kunnen hun kinderen er ook eens op bevragen. Dit alles vergt wel vertrouwen en dat is juist vaak weg.

    Ik denk ook dat toegenomen ‘hufterigheid’ in media, sport, politiek en maatschappij een extra bijdrage levert, maar ook dit is tegelijk weer een afspiegeling van een bestaande realiteit. Niet alleen individualisering maar ook gebrek aan enige betrokkenheid op of doorleefd respect voor elkaars (culturele) achtergrond zorgt voor extra vervreemding die pesters nog meer macht kunnen geven. Vergeet hierbij ook niet de m.i. grote invloed van de bij (te) velen populaire rauwe, negatieve en vaak keihard discriminerende ‘ghettocultuur’. Ooit overgewaaid uit achterstandsbuurten in de VS, maar al decennia wereldwijd mede normstellend voor vooral jongeren en mensen met vaak toch al grote en diverse sociale achterstanden. Dat poets je niet zomaar weg.

    Zelf heb ik ooit ook iets willen helpen doen aan overlast in een sociaal zwakke buurt waarin ik toen woonde, met als uiteindelijk gevolg jarenlange pesterijen, bedreigingen en keiharde intimidaties. Ik kon me verbaal prima weren, daar werd men op hun beurt weer bang voor, maar werd wel een ‘zenuwlijder’ in eigen woning. Gelukkig allang verhuisd, prettig wonend in een ‘monoculturele’ Vinexwijk en verlost van die dagelijkse terreur, ben ik niet van plan om me ooit nog met maatschappelijke problemen te bemoeien anders als b.v. onder pseudoniem op dit soort blogs. Vriendelijk maar afstandelijk is nu meestal mijn devies. Als het misgaat sta je uiteindelijk nog harder alleen. Je krijgt dan zelfs de schuld van de meeste ellende. Een traumatische ervaring die mijn kijk op de ‘zogenaamde’ samenleving, medemens en niet te vergeten ‘wegduikende eigenlijk verantwoordelijke’ autoriteiten drastisch veranderde. Zowel pesters als gepesten zullen dit mechanisme wel herkennen en ieder kiest zijn of haar overlevingsstrategie. Met of zonder hulp. Ook hier lijkt harder staffen zinloos maar wat meer echte aandacht misschien niet.

  29. Peter zegt: 14-12-12 om 15:46

    De situatie rondom pesten is inderdaad schrijnend. Mijn dochter die een lichte vorm van autisme heeft wordt al jarenlang gepest door een meisje op haar school. Dat zelfde meisje woont toevallig twee huizen verderop. Mijn dochter wordt dus dagelijks geconfronteerd met pesterijen. Resultaat: angst, obsessie, woede, laag zelfbeeld, soms gevaarlijke pestincidenten en frustratie.

    Dagelijks wordt de situatie door haar aangekaart in ons gezin. Ouders van het meisje in kwestie staan niet open om de situatie onder ogen te zien en helpen niet om te zoeken naar een oplossing.

    De school stelt zich passief op. Het heeft een keer aangegeven dat als het nog een keer voorkomt een pestprotocol in werking wordt gesteld. Welnu het is daarna nog vele malen voorgekomen, maar de school durft het pestprotocol niet in te zetten als mogelijk signaal naar de dader dat ze foute keuzes maakt in deze.

    Resultaat: gefrustreerde ouders die geen middelen lijken te hebben om dit fenomeen een halt toe te roepen. Uiteindelijk resulterend in een overspannen moeder.

    Na vele jaren brak er iets bij mijn vrouw, die na het zoveelste incident de moeder wil aanspreken op het gedrag van haar dochter. Op het moment dat de confrontatie werd aangegaan verscheen ook de dochter op het strijdtoneel. Mijn vrouw had 1 enkel moment (in al die jaren) waarbij haar emoties haar de baas werden en trok de dader eenmalig aan de haren in het bijzijn van de moeder. Mijn vrouw kwam met bebloede knokkels thuis omdat de moeder haar krachtig op de grond had gegooid. Uiteindelijk resultaat: mijn vrouw heeft nu een strafblad omdat ze zogenaamd een kindermishandelaar is.

    Dus resumerend is iedereen hier de verliezer. Het slachtoffer als eerst, het gezin van het slachtoffer, de dader, het gezin van de dader, de buurt (mensen moesten partij kiezen), de school, de politie (die ook geen bemiddelende rol wilde spelen) en de rechtspraak die een overspannen moeder schuldig verklaart en geen rekening houdt met jarenlange pesterijen en onwil van alle partijen om dit op te lossen.

    Lijkt mij toch een schrijnend voorbeeld van pesten anno 2012

  30. Ron van Kempen zegt: 14-12-12 om 16:11

    Iedere klas of groep die jarenlang tot elkaar veroordeeld is heeft zijn bravourmakers, leiders, meelopers en zelfstandigen, en ook zijn pispaal nodig. Die mocht ik zijn in mijn lagere schooltijd. Krampachtig heb ik al die jaren geprobeerd me aan die rol, dat lot te onttrekken, maar hoe harder ik probeerde, hoe harder ik werd uitgelachen, gekleineerd. Het gevoel hebben er niet bij te horen, jij tegen de grote groep, het is zó beangstigend. en het hoeft niet eens grotesk te zijn. Ik kan mij nog als de dag van gisteren herinneren (en ik heb het over 35 jaar geleden) dat wij in een kring in de klas gingen zitten. Ik legde mijn ene been over de ander, en de rest van de klas deed dat ook. Ik kon het bijna niet geloven, dus ik wijzigde van been – de rest van de klas ook. Kennelijk had iedereen met elkaar afgesproken dat te doen. De hele groep tegen jou, hoe beangstigend kan dat werken. Maar ook individueel. De bravourmaker had een meeloper zover dat ik bij het naar huis gaan door de meeloper werd vastgepakt van achter, zodat de bravourmaker me met stenen kon bekogelen. Vaak heb ik honderden meters omgelopen voor ik thuis was, om de pesters te vermijden. Ik lees Saskia Ouwehand hier die zegt dat Pesten het verkeerde onderwerp is en dat de dader zelf meer slachtoffer is door zijn onzekerheid? Nee, dat is de plank mis. Tot diep in mijn twintiger jaren heb ik last gehad van nachtmerries. Beangstigende dromen, woedend als ik erin werd, en bleef na het wakker worden. Ik probeer er nu voor te zorgen dat mijn kinderen niet geperst worden en ik geloof dat zij inderdaad niet het lot hoeven ondergaan dat de mijne was. Maar ik kan er nog steeds niet tegen dat kinderen elkaar pesten. Nog steeds kan ik woedend worden als ik dat zie gebeuren. Wat zou ik die pesters graag eens, al was het maar één keer om mijn eigen frustratie te uiten, met een honkbalknuppel bewerken. Je doet het niet, het is het niet waard, het is mijn gevoel van 35, 40 jaar geleden dat toen mijn deel was. Ik schrik soms zelf van mijn gevoelens. Het heeft mijn leven altijd getekend. Het is niet altijd op de voorgrond, maar wel altijd latent. Als er een manier was waarop ik de pesters van nu met woorden zou kunnen bereiken, tot hen door zou kunnen dringen vooral te stoppen met pesten, omdat ze niet weten welke verwoestende krachten zij aan het loslaten zijn op hun slachtoffers, dan zou ik dat graag doen. Ik hoop echt dat er nu door overheid, school en ouders aandacht aan gegeven kan worden. Het is zo nodig.

  31. Bully Bullseye zegt: 14-12-12 om 18:18

    Ik heb vroeger ook wel gepest en wreedheden tegen dieren begaan, maar misschien is itt een troost: op de een of andere manier is het als een boemerang teruggekomen allemaal.

  32. Marco Capricorno zegt: 14-12-12 om 19:12

    Gisteren stelde iemand ‘weerbaarheidstraininigen’ voor. Wanneer niet eens de ouders weten dat hun kids gepest worden wordt lijkt me dat nogal onzinnig.

    Kijk mensen, dit is nu eenmaal de keerzijde van normen en waarden want wie niet horen wil die moet maar voelen, toch?

    Maar het probleem is wel ernstig.

    Laat ik een voorbeeld geven: stel je bent atheist. Dan wordt je gepest door groep x. Laat je je bekeren dan wordt je gepest door groep y. Geen wonder dat die kids amok lopen of zelfmoord plegen.

  33. Bombarie zegt: 14-12-12 om 19:39

    Ongeveer vanaf de tweede klas van de lagere school ben ik iedere dag gepest. Ik werd uitgescholden voor schele, bezemsteel en stotterbek. Het rare was dat niet de pesters maar ik werd gestraft, omdat ik agressief werd. De vijfde klas deed ik twee keer maar voordat het jaar om was ging ik naar een andere school. Gelukkig, het pesten was voorbij. Ik begrijp bij God niet waarom kinderen pesten. Waarvoor doen ze het. Wat schieten ze ermee op. Bij mij thuis werd nooit gepest. Dat ik werd gepest vertelde ik niet, maar nu ik 57 jaar ben heb ik nog de gevolgen van de pesterijen. Ondanks het pesten ben ik beroepsmilitair geweest en werkzaam geweest bij justitie. Ook daar werden sommige collega’s gepest en ik sprak met degene die pestten. Dat was snel afgelopen. Nu weet ik niet of er een geintje wordt genmaakt of dat het serieus is. Ik denk dat mensen die pesten iets tekort komen, intelligentie.

  34. Johan zegt: 14-12-12 om 21:11

    2e Toevoeging (na bijdragen van 09:19u en 11:06u).

    Ook al is het moeilijk een compleet lijstje te maken met treiteraars/pestkoppen werkzaam bij de media, c.q. de publieke omroep (en streef ik dat ook niet na), toch mogen ook Rutger Castricum en zijn werkgever PowNews natuurlijk niet ontbreken..

  35. Johan zegt: 14-12-12 om 21:18

    Geachte treiteraar, of het pesten nu op school gebeurt, of op het werk, het sportveld of in de media, je snapt zelf toch wel dat treiteren, samenspannen en buitensluiten kwetsend is voor het slachtoffer?!?
    En treiteren onder het mom van een ‘grapje’ is toch gewoon een leugen, of ben je echt zo gevoelloos dat je denkt hiermee weg te komen..
    Graag zou ik van een treiteraar vernemen welke behoefte met dat pesten bevredigd wordt, en van meelopers waarom zij meelopen (uit angst zelf gepest te worden?).
    Het argument dat het slachtoffer weerbaar moet worden gemaakt, daar zit wat in, maar dat is slechts een klein onderdeel van het probleem. Het belangrijkste is de treiteraar. Graag verneem ik eens van de treiteraar zelf wat hem/haar bezielt…

  36. Maria van de Ende zegt: 14-12-12 om 23:21

    Ook ik weet wat pesten is en hoe je je dan voelt af en toe.
    Soms denk ik ook ik zou een einde aan mijn leven willen maken. Sinds 2 jaar heb ik last van cyberpesten. Door bepaalde mensen die het leuk vinden om roddels over mij te verspreiden via het internet. Door wildvreemde mensen word ik uitgescholden op straat, in winkels echt overal waar ik heen ga. Of ik word uitgelachen of ik word nagewezen of ik word nageroepen. De mensen die dit als zogenaamde grap hebben uitgedacht vind ik gewoon gestoord! De mensen die hier aan mee doen, zou ik willen zeggen, waar zit je verstand? Jullie gedrag is echt gestoord en jullie zijn rijp voor de psychiater! Maar ik laat mij niet klein krijgen. Ik zou best een lijst op internet willen zetten met pesters met naam en toenaam en adres. Dan worden jullie vast nog erger gepest, want dan weet iedereen wat voor mensen jullie zijn!!! Dan hebben jullie geen leven meer. Net goed voor jullie!!!

  37. Hans de B. zegt: 14-12-12 om 23:34

    Pesters zijn in mijn ogen domme mensen. Hoe kun je hier nu lol aan beleven het pesten van mensen. Heb je geen ander doel in je leven?
    Heb je werkelijk niets anders te doen? Je bezeert een ander enorm hiermee. Waarschijnlijk komt dit niet eens door bij deze mensen.
    Ik kan alleen maar minachting opbrengen voor dit stel mensen.

  38. Freddy van R zegt: 15-12-12 om 07:53

    Mensen pesten om een gevoel van macht te krijgen. Een gevoel wat een leegte moet opvullen. Een leegte gecreerd mischien door gebrek aan aandacht en liefde thuis. De pesters zijn daardoor zowel dader als ook slachtoffer. Ik werd ook in een fase van mijn leven gepest. Wat mij opviel was, dat als je toevallig eens ” alleen ” met je pesters was, ze bijna schuchter waren. Mijn pesters waren de typische rijke luis zoontje die zijn vader nooit zag en als zijn vader er was onder prestatiedrang gezet wordt. Of het zoontje van de ruige bink uit de lage sociale kringen die alleen maar een pak rammel voor liefde kreeg.
    De verantwoordelijkheid voor het gedrag van de kinderen ligt uiteindelijk bij de ouders. Het gedrag wat die aan de dag leggen provoceerd het gedrag van de kinderen. Als ouder moet je je bewust zijn van je eigen gedrag en van dat van de andere ouders.
    Het is een sociale plicht elkaar van ons eigen gedrag bewust te maken. Voor het wel van die die gepest worden als ook voor de pester.

  39. Truus V. zegt: 15-12-12 om 10:15

    Nog steeds wordt het pesten zwaar onderschat. Ik lees net dat men denkt dat er 5000 kinderen thuis zitten vanwege pesten en dat is vreselijk. Maar hoeveel mensen zouden er nu rondlopen die vroeger gepest werden en er psychisch nooit overheen gekomen zijn?. Zelfs helemaal niet kunnen functioneren in de maatschappij (mijn zoon). Is daar ooit enig onderzoek naar gedaan? Voor deze (naar ik vermoed, zeer grote groep) is nooit adequate hulp geweest. En nog steeds niet!
    Het valt mij ook op dat er veel reacties bij zijn juist uit die groep.
    Dus er MOET gewoon iets gebeuren om er voor te zorgen dat het aantal slachtoffers niet door blijft groeien. Niet nog meer beschadigde kinderen erbij. Ouders, buren, ooms en tantes, scholen wees alert op ieder klein signaaltje.

  40. Michel van R. zegt: 15-12-12 om 10:42

    Pestdeskundige Trix van Dugteren heeft een paar goede boeken geschreven voor ouders en hun kinderen over pesten. Mijn kind die al jaren heel erg gepest werd heeft daar veel aan gehad. Nadat ze het boek in de klas had besproken, waarbij de opdracht was dat alle kinderen in dat klas dat boek eerst gelezen moesten hebben, is het pesten gestopt. TvD heeft onderzoek op vele scholen en clubs gedaan. Ze sprak met honderden ouders en kinderen over pesten. Het boek is geschreven voor jongeren, maar ook ik heb er veel aan gehad. Eindelijk begrijp ik wat Pesten betekent voor het slachtoffer, maar ook voor de pester. NOOIT zal ik meer zeggen, als mijn kind naar mij toekomt en zegt dat ze gepest wordt…’Ach het gaat wel weer over’…..

  41. Louis van Rasten zegt: 15-12-12 om 11:29

    @Saskia Ouwehand,

    Ik begrijp niet helemaal wat je bedoelt. Er moet meer aandacht aan de gepeste geschonken worden ipv aan diegene die pest.

    Ik las in de Telegraaf dat er geen verder strafrechtelijk justitieel onderzoek naar de pesters zal plaatshebben inzake het zelfmoorddrama van Fleur het meisje uit Staphorst die ook de pesters bij naam noemde. Dit begrijp ik niet. Waarom geen onderzoek? Waarom gaan de pesters weer vrijuit? In wat voor wereld leven wij?

    Scholen moeten meer doen om pesten te signaleren en te voorkomen. Ook moet pesten in een soort van leerprogramma komen en moet er in z’n algemeenheid meer aandacht voor komen. Pesten heeft een zeer negatieve invloed op de psyche en latere ontwikkeling van mensen en hier moet aandacht aan worden gegegeven.

  42. Bernard Visser zegt: 15-12-12 om 21:13

    Het komt ook in bejaardenhuizen voor, dus wat nou schoolprobleem … puur maatschappelijk dus. Oplossing? De mens moet veranderen, daar kan geen wet iets aan doen, wij mensen negeren al een verkeerslicht.

  43. Danny zegt: 16-12-12 om 02:29

    Even een reactie van mijn kant uit over dit onderwerp. Toen ik jong was werd ik veel gepest, werd vanaf groep 1 tot groep 6 gepest door een groot deel van de klas waar ik in zat destijds. Het is niet leuk en het bemoeilijkt je doen en laten deels ook, maar laat ik het zo zeggen, wanneer iemand ervoor kiest een einde eraan te maken is erg, maar vind het traumatiseren van een machinist en ieder ander die de troep op mag ruimen van de overblijfselen van het 15 jarige meisje nog erger om eerlijk te zijn.

    Over pesten kan ik ook het volgende zeggen, heeft mede ook te maken met vriendjespolitiek. Toen ik gepest werd zat ik bij kinderen in de klas waarvan ouders bevriend waren met leraren en wanneer er iets gebeurde en ik naar de leraar ging om te melden wat er aan de hand was werd ik weg gestuurd alsof er niets aan de hand was. Deed ik eens wat terug, tja, dan kreeg ik straf want ik was begonnen! Scholen moeten veel meer kijken naar hun rol hierin gezien ze soms problemen ook gewoonweg niet willen zien.

    Na groep 6 besloten mij ouders over te plaatsen naar een andere basis school, problemen waren daar minder erg, maar je ontwikkeld wel enigszins een achterstand op sociaal gebied, gewoonweg om dat je daarvoor nooit `vriendjes` hebt gehad en je zo enige sociale contacten mist. Ik ben in dit opzicht iemand die snel dingen oppikt en ben in dit opzicht aardig vooruit gegaan, na de basisschool toen ik naar de HAVO ging kwam ik dezelfde pestkoppen als destijds weer tegen. Enkel konden ze mij niet meer behandelen als voorheen, ik beet veel meer van me af en had een goede vriendschap opgebouwd met twee jongens op wie ik volledig kon vertrouwen, twee jongens van buitenlandse komaf. Wanneer de pestkoppen van destijds ruzie met mij zochten zorgde ik ervoor dat ze er spijt van kregen door hen net zo hard terug te pesten, waarna ze er ook mee ophielden. Pestkoppen zoeken de makkelijkste doelwitten, degene die over zich heen laten lopen of niet gesteund worden door anderen waardoor het moeilijker wordt jezelf te verdedigen. Dit komt mede dus ook doordat scholen problemen soms gewoonweg niet willen zien.

    Ik heb veel meegemaakt in mijn leven en moeilijke tijden gehad, maar zou nooit denken aan zelfmoord. Zelfmoord is gewoonweg te makkelijk en vind het een laffe daad. Vooral wanneer je anderen hiermee traumatiseert. We hebben in deze niet met 1 probleem te maken maar met 2 problemen. Hoe laat je mensen inzien dat zelfmoord geen oplossing is voor wat voor situatie je je dan ook maar in mag bevinden? Wanneer je ongeneselijk ziek bent en je kunt het niet aan een lange lijdensweg te doorstaan, dan begrijp ik het, maar het lijkt wel alsof steeds meer mensen dit als een makkelijke uitweg zien om hun problemen te ontvluchten. Wat ze zich misschien niet geheel realiseren is dat er geen weg meer terug is.

    De periode waarin je gepest wordt is vaak een periode in je leven, een periode die niet leuk is om mee te maken, dat weet ik uit ervaring, maar het is ook een periode die je hardheid kan geven en die je de kracht kan geven meer van je af te bijten en in te laten zien dat het erg makkelijk is om over anderen te oordelen of anderen iets aan te doen wanneer je niet stil staat wat je een ander hiermee aandoet. Als er jongeren zijn die hier weblog lezen en denken dat er maar 1 uitweg is uit een lijdensweg als gepest worden, kom op zeg, doorbijten, van je afbijten en zorgen dat je wat van je leven maakt. Trek een lange neus richting pesters en laat zien dat ze je niet kapot kunnen maken met hun gedrag. En voor pesters, get a life.

  44. Danny zegt: 16-12-12 om 02:51

    @Maria van de Ende,

    Als ik je reactie zo lees vraag ik me ook 1 ding af. Wanneer je het hebt over wildvreemden in winkelcentra die je nawijzen en uitlachen etc., weet je hierbij 100% zeker dat dit werkelijk het geval is en dat het niet zo is dat doordat je voorheen bent gepest je het gevoel hebt dat iedereen je moet hebben?

    Wanneer ik je reactie zo lees krijg ik dit gevoel er een beetje bij. Wanneer je je in een situatie bevind en in een negatief spiraal beland hebben we de gewoonte om dingen erger te doen lijken dan ze zijn. Wanneer we er dan later op terugkijken dan denken we bij ons zelf, was het wel zo erg allemaal? Wanneer je slecht in je vel zit voelt alles per definitie verkeerd aan. Wanneer er iets fout gaat voelt dit 10x zo erg en wanneer dit te vaak gebeurd raak je in een dip. Hoe slecht het ook gaat, probeer het altijd te nuanceren. Als het slecht gaat denk dan bij jezelf, tja, veel slechter dan dit kan het niet worden. Beter om nu gewoon te accepteren hoe alles is gelopen, moed verzamelen en zorgen dat het weer beter wordt.

    Daarnaast, cyberpesten is makkelijk, je ziet elkaar niet en je bent anoniem. Daarom dat dit in toenemende mate voorkomt, slechte zaak gezien veel mensen het zeer persoonlijk opvatten. Persoonlijk probeer ik reacties online met een korreltje zout op te vatten en het voordeel bij internet en tv is ook wel dat je het niet hoeft te zien en dat je bij msn, skype, facebook altijd opties hebt iemand te blokkeren. Dat scheelt weer.

  45. Indo zegt: 16-12-12 om 04:38

    @ Louis van Rasten

    Je zegt dat je niet snapt waarom pesters meer aandacht zouden moeten hebben dan gepesten… Ik ergens wel….
    Wat mij vooral opvalt is dat mensen die pesten een soort van “ik ben beter dan jij”-mentaliteit hebben en dat graag uitdragen. Soms zijn het ook kinderen die thuis op wat voor manier bij ouders en/of broers/zussen onder de plak zitten en de school als uitlaatklep zien. Hierdoor lopen er graag kinderen mee, omdat diegene die pest woorden gebruikt die ze zelf niet hardop durven te zeggen. Vooral omdat, ondanks toezicht bij pauzes etc. leraren zich graag laten afleiden door gezellig pratende leerlingen in plaats van de volledige aandacht op de hele groep houden om pesters en gepesten in het oog te krijgen.
    Ja, als er een knokpartijtje uitbreekt omdat de gepeste de pester een hengst geeft… en het gevolg is dat de gepeste strafregels krijgt of de kantine of het schoolplein mag aanvegen samen met de vermaning dat hij/zij zich niet zo moet laten gaan.
    Ikzelf ben nu 47 jaar oud en ben gepest van de 3e klas lagere school (uitgescholden worden voor bijv. heks) tot de 3e klas middelbare school. Toen pas stopte het, maar ik was wel 3 jaar ouder dan mijn klasgenoten door het blijven zitten.
    En dan je moeder in de lagere-schooltijd horen zeggen tegen de buurvrouw die meldde dat ik gepest werd: ach, kinderen…. ze weten niet wat ze zeggen, en je weet, schelden doet toch geen pijn, zolang ze elkaar de hersenen maar niet inslaan…
    Dat het nu nog zelfs in bejaardenhuizen voorkomt is omdat veel pesters niets geleerd hebben en denken via hun werkende tijd en nu als ouderen dat het pesten gewoon “hoort”. Ze hebben nooit geleerd dat pesten-gepest worden een actie-reactie geeft… Tenzij door de omstandigheden zelf gepest worden en dan ruzie maken omdat ze nooit geleerd hebben bepaalde moeilijkheden op een andere manier op te lossen.

  46. Klaas zegt: 16-12-12 om 11:08

    Als kind zoals volwassenen kunnen bij pesten een melding maken op enkele websites.

    Nou kijk aan een melding maken, dat blijkt dan al voldoende te zijn bij zo’n website. Echter op geen enkele melding website wordt er daadwerkelijk een oplossing gezocht voor dit probleem.

    En dat er geen oplossing voor is heeft te maken met een feit dat ouders en kinderen niet echt de band met elkaar hebben zoals dat vroeger was. Vroeger kon je daadwerkelijk met je ouders praten, die band is verdwenen. Dat die band is verdwenen heeft te maken met dat kinderen al vroeg naar een kindercrash worden gebracht. Bij scholen werd ook altijd een oog in zeil gehouden, dat is ook bijna niet meer, ondanks dat het de school zijn verantwoording is om op de kinderen te letten. tegenwoordig worden kinderen een beetje in de gaten gehouden met een bewakingssysteem, met andere woorden de leraar zit binnen en ziet niet echt wat er gebeurd op de schoolplein.

    Maar wat heb je eraan dat als een leraar een kind pest?

    Kijk dan wordt het al een stuk moeilijker dat als een kind wel naar zijn ouders gaat en dit verteld. In de meeste gevallen wordt dit absoluut niet geloofd dat een leraar je kind zijn leven zuur maakt. Ook hier is weer de band tussen kind en ouders een grote kloof, totdat na jaren het tegendeel is bewezen. En dan? nou na een gesprek maar de leraar, blijft het wel gewoon doorgaan in ergere mate dan voorheen.

    Een goede raad voor die gene die gepest wordt.
    Ook al ben je vreselijk bang dat je geslagen wordt, is erger dan dat je jarenlang gepest wordt. Ook al denk jij dat je niet kan vechten of slaan, kan je wel eens verbaast zijn dat je net zo sterk bent als die gene die je slaat.

    Mijn advies is dan ook, ram er behoorlijk op los, net zolang dat die gene schreeuwt om te stoppen. Loop niet weg dat als je stopt met schoppen en slaan, maar wacht dat je mee genomen wordt naar een kantoor of waar dan ook. Leg dan rustig uit, dat je al jaren lang aangegeven heb dat je gepest wordt, en dat zij nooit daar een oor naar hebben gehad of de moeite te nemen om daar iets aan te doen.

    Schelden
    Dat wanneer je keer op keer uitgescholden wordt op welke manier dan ook, keer je rug nooit toe naar de persoon in kwestie. Blijf voor de persoon staan, en ook al zou je moeten huilen geeft niets. Zeg tegen die persoon die je keer op keer uitscheld, dat hij je daarmee heel veel pijn doet en verdriet. Als dit gebeurd in een groepsvorm is dit nog beter, gezien dat je dan erbij kan aangeven dat jij hem ook niet uitscheld of opmerkingen maakt waar zijn vrienden bij staat over de kleding die hij/zij aan heeft bij leger des heils komt. ook al is dat niet waar, je zal zien dat zijn/haar vrienden dan ook ineens stil zijn en zelfs bij hem weg lopen.

    In alle gevallen zal je zelf wel naar iemand moeten gaan die je vertrouwd, en vertellen dat wat je heb gezegd en de reden waarom. Daarmee ben jij alsnog eerlijk geweest en mensen op de hoogte heb gebracht van een probleem dat wellicht al lang speelt. En misschien dat als iemand eens die aandacht geeft en luistert naar je, dan heb je wellicht heel veel gewonnen.

    Natuurlijk is iedere situatie anders, en vaak is het moeilijk om je verhaal ergens te vertellen. Het belangrijkste is wel dat je het kenbaar maakt naar wie dan ook. En al krijg je ook niet die aandacht van je ouders of leraar, blijf net zoals zitten totdat er eens wel geluisterd wordt.

  47. Louis van Rasten zegt: 16-12-12 om 11:39

    @Indo,
    en jij vindt daarom nog steeds dat pesters meer aandacht zouden moeten hebben dan de gepeste. De pester pest slechts enkel om aandacht te willen krijgen. Het pesten is een manier om de aandacht naar zich toe te trekken, een volstrekt verkeerde manier echter. Een manier die wij met z’n allen niet moeten tolereren.

    Juist door de pester aan te pakken en duidelijk te maken dat dit niet kan, dat dit zeer gevaarlijke zoniet levensgevaarlijke consequenties kan hebben voor het slachtoffer -de gepeste- zelf. Het moet de pester duidelijk worden gemaakt – ondermeer dmv adequate opvoeding c.q. bijscholing- dat dergelijk abject gedrag niet getolereerd wordt door de school maar ook niet door de maatschappij.

    Daarnaast moet er meer aandacht worden geschonken aan de gepeste zelf bijvoorbeeld een luisterend oor of in erge gevallen psychische hulp. Hier is dan ook een taak voor de overheid weggelegd. Verder moer er meer openheid komen over het probleem pesten en dit kan door een betere voorlichting (ook hier is een taak voor de overheid weggelegd).

  48. Klaas zegt: 16-12-12 om 13:12

    @Louis van Rasten
    Een taak voor de overheid????
    Leg dat eens nader uit wat zij daar in hemelsnaam in kunnen betekenen.

    Op de eerste plaats moeten ouders eens meer tijd nemen en luisteren naar hun kinderen als ze iets te vertellen hebben.

    Ouders moeten zelf meer actie ondernemen als zij dit vernemen van hun kind gepest wordt.

    Ouders moeten met het kind praten zodra ze vernemen dat het gepest wordt, en samen met het kind praten hoe dit op te lossen en actie te ondernemen.

    Ouders zouden iedere week om de tafel moeten zitten, en gezamenlijk de week bespreken. Hieruit kan namelijk ook veel uit opgehaald worden als de dingen verlopen zoals ze moeten lopen. En actie ondernemen zodra ze iets merken als er iets niet klopt.

    Iedere onderwijzer moet zoals vroeger op het speel plein aanwezig zijn, en de boel in de gaten houden zoals ingrijpen. En niet met camera toezicht het schoolplein in de gaten houden.

    Geroepvorming op het schoolplein behoord een onderwijzer pols hoogte te nemen om te zien wat er aan de hand is en eventueel de groep uit elkaar halen.

    Onderwijzers moeten van iedere situatie de ouders op de hoogte brengen, gezien dat op dat moment de school verantwoordelijk is voor de opvoeding van het kind als ze op school zijn.

    De kindertelefoon is er ook namelijk voor veel zaken, echter wederom kan een kind dan alleen hun verhaal kwijt. Actie om het probleem op te lossen is er niet, alleen woorden.

  49. Maria van de Ende zegt: 16-12-12 om 15:37

    @Danny,

    Onder cyberpesten versta ik het pesten wat via internet en mobiele telefoon wordt gedaan. Ik ben nooit op het internet zelf door wildvreemden benaderd. Ook heb ik nooit informatie over mijzelf op het internet gevonden. Maar door deze vorm van pesten wordt wel mijn leven behoorlijk verziekt. Mensen in mijn naaste omgeving vonden het kennelijk erg leuk om belastende dingen uit mijn verleden op te rakelen en het aan anderen te verspreiden. Ik woon in een dorp dus mensen hier in de omgeving genieten van deze misplaatste grap. Ik heb er voor gekozen om gewoon verder te gaan met mijn leven. Maar ik weet dat ik voor altijd voor gek zal staan. Het pesten heb ik vanaf dag 1 constant genegeerd. Ik probeer in ieder geval verder te gaan met mijn leven, ik heb een lieve familie, een fijne baan, enz. enz. Ik heb leuke hobby’s. Op deze manier ga ik er mee om. En je kunt wel zeggen, beeld je je dit alles niet in? Nee, ik beeld het mij niet in. Ik heb hier opgeschreven wat ik mee maak, ik kan mij voorstellen dat mensen het niet meer zien zitten, want ook ik heb met deze gevoelens te maken gehad. Een tasjesdief wordt gepakt door de politie, maar als je met deze vorm van pesten te maken hebt en je wilt aangifte doen, kun je geen aangifte doen want je hebt nl geen bewijs. Je moet het kunnen vinden op het internet. En als je niets kunt vinden kan de politie niets voor je doen. Ondertussen gaat het pesten maar door en door. Er zijn heel veel mensen die deze vorm van humor gewoon geweldig vinden. Hoe leuk is het wel niet om mensen op deze manier te pesten. Oh, wat grappig is dit wel niet.
    Ik vind deze mensen ziek in hun hoofd. Tegenwoordig kan ikzelf er redelijk mee overweg. Het grijpt mij echter aan als er weer een jong iemand zich van het leven berooft. Dan denk ik, ik weet wat zo’n jongen of meisje heeft mee gemaakt. En helaas volstrekt zich zo’n drama. Aan pesten moet gewoon een einde worden gemaakt.

  50. Lise zegt: 16-12-12 om 21:21

    Het grappige is dat de basisschool en de middelbare school de leukste tijd in mijn leven waren. Thuis werd ik juist gepest. Op het hbo werd ik gepest. In mijn relatie wordt ik nu gepest. De enige reden dat het goed met me gaat is door God. Daarom bid ik dat de arme mensen die nu door een hel gaan God leren kennen en dat Hij hen troost. Weet je. Het interesseert me niet eens waarom mensen pesten. Ze doen het nu eenmaal. Ik ben altijd een spontaan en open persoon geweest. Nu observeer ik mensen meer. Dat zou ik de slachtoffers mee willen geven. Observeer mensen en wees niet te snel open. Maar houd je hoofd recht, doe je best met het leren, want dat zal je redden. En maak een mooi leventje voor jezelf. Dit zal niet voor altijd duren. Dat kan ik je garanderen! Je zal hierna geleerd hebben hoe je je niks aan kan trekken van mensen. En dat is een fijne vaardigheid om te bezitten!

  51. De hamvraag is en blijft waarom wordt er uberhaupt gepest? Het antwoord is eigenlijk heel simpel. Het gebeurt omdat het kan. Nemen we de mogelijkheid en de noodzaak weg dan stopt het pesten. Werkt dat in de praktijk? Is er een methode die dat kan en doet? Het antwoord is ja die is er en die heet M5. Het is een totaal aanpak die in drie maanden tijd de school blijvend sociaal veilig maakt. En zowel pesters als slachtoffers worden geholpen om snel van hun trauma’s af te komen zodat ze allemaal een fijne schooltijd kunnen hebben in een omgeving waarin ze veilig geheel zichzelf kunnen zijn. Interesse? http://www.pestaanpak.nl

  52. Peter Joosten zegt: 16-12-12 om 23:08

    Mijn ervaring is dat pestkoppen doen wat ze doen, omdat ze er hoger door in de sociale pikorde mee geraken. De best denkbare aanpak voor pestkoppen is het terugzetten in de sociale pikorde door ze openlijk te vernederen. Meisjes zou je bijvoorbeeld kaal kunnen scheren (hoe ernstiger het pestgedrag hoe korter het haar), jongens dwingen om als ballerina gekleed op school rond te lopen (hoe ernstiger het pestgedrag hoe meer dagen).

    En daarnaast moet er een cijfer worden gegeven, dat voor overgang voldoende MOET zijn, voor gedrag (waarbij voor leerlingen met psychische problemen vrijstelling moet kunnen worden verleend uiteraard) waarbij pesten gegarandeerd zittenblijven veroorzaakt, en elkaar behulpzaam zijn, sociale contacten met nerds onderhouden, en je bakkes houden als de leraar praat, pluspunten oplevert.

  53. Derk de Jong zegt: 16-12-12 om 23:16

    De personen die de kinderen gepest hebben en nu zelfmoord hebben gepleegd, zijn een PEST voor de maatschappij en zouden strafrechtelijk moeten worden vervolgd voor “dood door schuld.” Maar dat zal weer niet kunnen in het kikkerland.

  54. judith Van Rassel zegt: 16-12-12 om 23:17

    Pesten zelf ondervonden voor ongeveer 2 jaar op de lagere school.
    Dit was zo’n 56 jaar geleden. Er werd nauwelijks naar geluisterd als ik het er over had. Opmerkingen, “van je moet het je niet zo aantrekken”en “dat zal wel aan jezelf liggen” was het meest hoe er op gereageerd werd. Het heeft mij een minderwaardigheid complex opgeleverd, waar ik eindelijk min of meer overheen gekomen ben zo rond mijn 40st. Dus, ja, luister naar deze jonge mensen en ik ben blij dat er nu meer aandacht aan besteed wordt.

  55. IK denk dat preventie heel belangrijk is maar ik zie toch een grotere taak weggelegd voor de ouders en dat is werken aan de eigenwaarde van hun kinderen. Kinderen die weinig zelfvertrouwen hebben zijn een makkelijk doelwit voor pesters. Veel ouders kopen wel al het hippe dat te koop is zodat hun kind niet opvalt maar daarmee geef je onbewust het signaal dat je dingen nodig hebt om iets waard te zijn. Ik was in de afdankertjes van mijn broers en zus en mam haar zelfgemaakte kleren zeker een buitenbeentje in de basisschool maar ben toen nooit gepest geweest. In de middelbare school ben ik op een bepaald moment van school veranderd. Ik was toen de enige nieuwe in de klas. Er waren echt al groepjes gevormd. We waren ook met een oneven getal dus behalve wanneer er iemand ziek was zat ik helemaal alleen in de klas. Tijdens de pauzes had ik ook niemand om mee te praten. Het was niet echt pesten. Ik werd genegeerd maar niet bewust, denk ik. De eerste weken was er wel een meisje dat me probeerde te pesten en allerlei dingen zei maar ik gaf de indruk dat ik dit als een onschuldige grap zag en antwoordde gevat. Door mijn reactie kreeg ze de rest van de klas niet mee en stopte het vanzelf. Ik had wel nog vrienden buiten de school maar die wisten van niks. Ik wist van mezelf dat ik een leuke meid was maar dacht er ook bij dat andere dat gewoon nog niet doorhadden. Ik heb me dan bij allerlei middagactiviteiten op school ingeschreven en heb zo vrienden gemaakt. De eerste maanden op die nieuwe school waren best wel hard maar uiteindelijk heb ik daar de tijd van mijn leven gehad en was zelfs vrij populair. Ik ben nooit bij de pakken blijven neerzitten. IK weet niet hoe mijn ouders het geflikt hebben maar ik had genoeg zelfvertrouwen en humor om alles te doorstaan. En diegene die mij toen probeerde de pesten heeft zich daar ook nog voor verontschuldigd. Zij voelde zich gewoon geïntimideerd door mijn zelfvertrouwen (dat wel niet zo groot was als ik deed uitschijnen). Conclusie: maak je kind van jongsaf weerbaar en zorg dat het voldoende zelfvertrouwen heeft. En voor de gepesten: probeer zo veel mogelijk zelfvertrouwen uit te stralen (ook al is het allemaal gespeeld).
    Wat de school betreft. Een leerkracht heeft toen aan mijn ouders gevraagd of ik me wel goed voelde omdat ik altijd alleen in de klas zat. Dat vond ik veel erger dan geen vrienden hebben. Die leerkracht had eerst met mij moeten praten en niet zomaar mijn ouders inlichten want toen maakten die zich zorgen. En uiteindelijk heb ik het ook alleen opgelost.

  56. Chris Bergher zegt: 17-12-12 om 12:41

    Wat vergeten wordt bij het pesten, is het pesten door officiële instanties. Als voorbeeld de ambassades (BuZa) die mensen onnodig bv. vakantievisa onthoudt en familieleden daardoor niet (de komende) feestdagen en jubilea gezamenlijk kunnen vieren. Dat geeft veel frustratie en daardoor mensen ze zich tegen de staat keren met alle negatieve gevolgen van dien.

  57. Louis van Rasten zegt: 17-12-12 om 19:26

    Ouders zouden meer met hun kinderen moeten praten doch de meeste hebben helaas weinig tot geen tijd. Kinderen kunnen dan met hun verhaal -mochten er bijvoorbeeld problemen zijn- nergens terecht.

    De overheid kan ook een rol spelen namelijk door wetgeving op het aspect pesten te creëren zodat pesters bijvoorbeeld strafrechtelijk kunnen worden vervolgd. Wij hebben met z’n allen gelezen wat er met dat meisje uit Staphorst is gebeurd. Wat ik derhalve heel vreemd vind is dat er geen justitieel strafrechtelijk onderzoek naar de pesters wordt ingesteld terwijl deze zelfs bij naam door het slachtoffer zijn genoemd.

    Het openbaar ministerie doet dus niets en hierdoor gaan de pesters vrijuit en kunnen ze weer aan ander slachtoffer kiezen om te pesten want ze komen er straffeloos vanaf.

    De overheid in Nederland staat er over het algemeen om bekend dat zij weinig tot niets doen voor slachtoffers. Het zijn meestal de dader(s) waar de meeste aandacht naar toe gaat. Dit moeten wij met z’n allen niet willen en hier moet dan ook verandering in komen. Zolang dit niet gebeurd zal het pestendrama blijven voortwoekeren in de maatschappij.

  58. michiel zegt: 19-03-13 om 00:20

    Groepsgedrag vind je met pesten echt overal en niet alleen op school. Op het werk. In winkels. Op straat. In treinen. Overal komt men dit tegen. Ik nog steeds en men beweerd dat ik het zelfs veroorzaak , nu ja ik ben nu brutaler geworden en hield al nooit geen blad voor de mond. Maar mij verweren op de juiste manier waarmee het gedis ophoudt is mij nog nooit gelukt. Of ik zeg niets en het gaat door of ik schiet uit mijn slof het helpt allemaal niets. Want het ligt niet aan mij alleen. Mensen die in code taal over me praten, vandaag nog in een winkel notabene hoe bestaat het?! Ik ben gewoon me ding aan het doen, ik doe boodschappen jij vult de schappen, vaak hoor ik dat ik geen leven heb elke avond zou ik naar de winkel gaan omdat ik niets beters te doen zou hebben. Fuck you! Ik ben klant ik fiets graag en doe meerdere boodschappen in 1 week door geen auto. Bemoei je godverdomme met je eigen werk en laat klanten met rust klerelijers die jullie zijn. Dan ben ik ook niet aardig meer. Vroeger trok ik mij dit niet zo aan, sterker nog ik hoorde het ook niet. Maar door aanhoudend stress kan ik het niet meer filteren. Iedereen praat ineens over mij. Hoe kwaad of sacherijnig ik ben met mijn buren of zo.
    Ik weet de reden al niet eens meer maar daar is het zo’n beetje mee begonnen. Eerst dacht ik dat ik gek werd. (was ook een beetje zo maar je kunt ook gek worden gemaakt..) Dus ging ik naar de dokter. GGZ zeiden dat ik héél erg licht last heb van autisme met aanverwante milde psychoses. Mijn familie geloofd het ook maar denkt dat het gepest in mijn hoofd zit (de wereld draait niet om jou gebrabbel) Schoot ik niets mee op. Het zette mijn leven juist op mijn kop. Alles wat mij tot nog toe niet was gelukt in mijn korte leven was geheel daaraan te danken.
    Ik voelde me nog minderwaardiger dan ik al was en na een burnout van 3 JAAR voel ik me nog kut dat ik nu met hard werken al weer 6 Jaar in een
    sociale werkplaats me steeds weer niet op mijn plek voel.
    Mijn jeugd was er 1 met veel verlies verwaarlozing door een afwezige doodzieke vader
    was gewoon dubbele pech.
    Niets van dat alles was de waarheid.
    Het was het hier en nu. Ik kan niet tegen pesten en spanning geen mens kan dat! Ik was het gewoon spuug maar dan ook ontzettend spuugzat!!! Maar het zijn altijd dezelfden die gepest worden de zwakkere tegen de sterkeren. Waarom mensen denken dat het rechtvaardig is om 1 iemand (ik)met een hele groep terug te pakken voor mijn fouten, die slaan de plank totaal mis. Op die manier houdt men mijn achterdocht, mijn wantrouwen dat mensen eigenlijk niet deugen of dom zijn het geeft me gelijk en houdt mijn wraakgevoel in stand en veranderd er weer eens niets. De volgende keer word ik weer opgepot kwaad en zal ik weer niet begrepen worden het is allemaal zo zinloos ik wil gewoon normaal zijn. Probeert iemand mijn kant wel eens te begrijpen? Nee.Mensen kennen me niet (ik laat me ook niet meer kennen)en horen en roddelen alleen maar negatieve dingen. Ik heb goede kanten te bieden. Natuurlijk weet je het verschil niet meer tussen echt roddelen over jou of niet als het je écht meerdere malen overkomen is.
    Dat is niet psychotisch je wordt gewoon paranoia!
    Waarom ben ik altijd de lul? Zo zullen veel gepesten zich voelen. Waarom kan ik mij niet binden? Wat is er mis met mij? ANTWOORD: helemaal niets. (Behalve dan dat ik het zat ben en het laat merken ook.)Pesters laten je vergeten wie je was door neerbuigend comentaar herhalend uit te halen tot je vernietigd ben wat sommigen die te jong zijn of niemand raad kunnen vragen tot het uiterste drijft. Totale wanhoopsdaad. Hersenspoeling. Period.Nu weet ik eindelijk wat mensen tot zo’n daad begaaan. Ze worden gekweld door gedachten en herinneringen van zich waardeloos voelen en als niemand ze hoort en raad geeft, gehersenspoeld door hun daders hun tot in een wanhoopsdaad kan overgaan en in dit geval zelfdoding. Is dit egoistisch tegenover
    hun omgeving, vrienden en familie of een treinmachinist? Nee, ze wisten niet wat ze deden! Ik denk dat zelfs Judas door Jezus een handje ‘geholpen is’ dmv suggestieve woorden die veel meer kracht hebben dan menig persoon denkt!
    Voor de christelijke die vind dat zelfmoord plegen de ergste misdaad is die men kan doen, check u zelve.

Geef een reactie