De weblogs van de NOS worden niet langer bijgewerkt.

Voor nieuws Over de NOS kunt u terecht op over.nos.nl.
Voor de overige berichtgeving kunt u terecht op NOS.nl.

Tour 100 Confident Fidelity

In de gele kiosk van het Village Départ zag ik hem in gesprek met Aart Vierhouten. David Walsh, keurig gekleed in een oudeherenpantalon en overhemd – every inch a gentleman. Nadat hij afscheid had genomen van de ploegleider van Vacansoleil voegde Paul Kimmage zich bij hem – confrater in tegels lichten op de duistere straten van het cyclisme. ‘Ik denk dat ik een verhaal heb,’ zei Walsh, omineus. Komen er onthullingen over Vacansoleil?

Walsh vormde in het begin van de eenentwintigste eeuw een koppel met Pierre Ballaster van l’ Équipe, ze waren de Woodward en Bernstein van LanceGate, met Emma O’Reilly en Betsy Andrew als omstreden deepthroats. Het leidde in 2004 tot LA Confidential. Ik hen het boek destijds direct gekocht, in Frankrijk. In de winter heb ik het weer uit de kast gepakt. Het stond zwart van de onderstrepingen van toen. Wat ik al langer vermoedde werd bewaarheid, al was er nog geen spoor van cijfermatig bewijs.

Het is bijna tien jaar later. Het USADA is verder gekomen dan Walsh: ze hebben Armstrongs bekentenis afgedwongen, bij Oprah Winfrey. Genoeg voor de journalist om een nieuw boek te publiceren over zijn jacht op de Texaan. Hij heeft het geweten: hij kreeg het verwijt dat hij al te triomfantelijk pronkte met het ultieme uitkomen van zijn gelijk.

Walsh was in de Avondetappe genodigd om een weerwoord te geven. Ik dacht even dat het een extra uitzending van Moraalridders betrof: een katholiek aan een tafel vol protestanten, in heilige polemiek over het Armstrong Testament. Zoals het in kerkelijke kring gewoon is bleef het steken in een herhaling van oude argumenten. Ditmaal over onvoldoende bewijs over vermoede zonden, ook na de openbaringen van de zondaar zelf.
Walsh is meer idealist dan preker in het debat van gelovigen en ketters. De Ier gelooft nog waarlijk in fairplay in de topsport en dus is hij aan het werk gegaan om de grootste fraude uit de geschiedenis van de professionele wielersport open helpen te leggen. Nog is hij niet klaar. Nu is hij embedded aan het schrijven over SKY. Reden genoeg voor de collega’s om te schamperen dat hij zich heeft laten inpakken.

In essentie gaat het natuurlijk niet over het Grote Gelijk van een benarde Anchorman, of een diepgravende reporter en de interpretatie van andere journalisten. Aan de orde is de waarheid over de verschillen tussen de gewraakte tijd van toen en de werkelijkheid van nu. Dat is nu de enige echte opgave. Een hele lastige.

‘There are things that are known and things that are unknown and in between there are doors’,zei Jim Morrison ooit, variërend op regels van William Blake en Aldous Huxley. Het ging de zanger van The Doors om het zoeken naar waarheid in wolken van mescaline, zonder dat hij besefte dat hij het over wielrennen en doping had.

Sky heeft de deuren wagenwijd opengezet voor Walsh en wat hij tot nu toe aantrof is een verbazend groot Niets, anders dan het grote Alles wat de sceptici aan verborgens achter de dominantie van de Engelse superploeg zoeken. Zelf heb ik in de afgelopen 25 jaar menig rennershotel betreden, deuren opengedaan en weer gesloten. Steeds meer kwam het inzicht dat er meer deuren zijn dan die ik tegelijkertijd kan openen.

Zo is het ook met Walsh. Zo blind kan hij niet zijn, of hij moet op zekere dag ook de Motoman achter Chris Froome ontdekken. Of hij heeft zoveel oog vanuit de inbedding dat hij moet vaststellen dat een dergelijk mysterieus personage in het geheel niet rondrijdt.

Denkend aan de initialen van Chris Froome vraag ik me af of er toch nog diepere waarheden voortkomen uit deze Confident Fidelity.

Deel deze pagina

« Terug naar het overzicht


Geef een reactie