De weblogs van de NOS worden niet langer bijgewerkt.

Voor nieuws Over de NOS kunt u terecht op over.nos.nl.
Voor de overige berichtgeving kunt u terecht op NOS.nl.

Tour 100 Geen rouw om Bau en Lau

Bau en Lau arm in arm over de finish van de Alpe d’Huez, zoals Greg LeMond en Bernard Hinault in 1986. Aan dromen geen gebrek voor de Nederlandse fans bij de ongekende terugkeer van de Oranje Tourkoorts, maar er zijn grenzen aan de verwezenlijking. De Tour is ook een zaak van verstoorde illusies. Het was al te mirakels geweest als het Holland Festival op de Alpe was afgerond met een historische ritzege. In plaats daarvan vierde Frankrijk een jour de gloire met Christophe Riblon. Het was niet denkbeeldig dat de ontwikkelingen illustratief zijn voor een meer geloofwaardige, humanere manier van beroepswielrennen.

 In de honderdste Tour de France rijden zoals altijd helden van weleer mee, zonder rugnummers, maar met een reeks aan verhalen, geschiedenissen die gretig opgehaald worden als er nieuwe historie wordt geschreven.  Ze hebben al lang hun verrassingselement verloren, maar blijven bekoren door hun herhaalde heroïek. Radio Tour de France laat elke dag een aflevering horen met een debutant van weleer en alles wat hem overkomen is. In l’Équipe schrijft de elegante Parijzenaar Philippe Brunel een serie met oud-Tourwinnaars – hele pagina’s vol, met Greg LeMond, Roger Pingeon en –natuurlijk- Eddy Merckx. Als de Alpe d’Huez opdoemt komen beelden van Joop Zoetemelk, Hennie Kuiper, Steven Rooks en Gert-Jan Theunisse uit de archieven. Bau en Lau kwamen krachten te kort om zich een plek in die legendarische opvolging te verwerven, voor herhalingen over twintig jaar en later.

Een deceptie?  Zeker voor de liefhebbers van het Hollandse jongensboek dat deze ronde zo eclatant openviel, met bladzijden vol euforie. Het moest zo zijn dat de Alpe de treurige omslag bracht, tegen de onrealistische hoop op een rood-wit-blauwe climax in groene truitjes in. Geen reden toch om Bau en Lau direct weer te laten vallen. Ze hebben het Nederlandse fietsen weer smoel gegeven. Ze hebben gestreden. En ze konden niet meer. Althans niet meer dan in hun grote vermogens schuil ging. Helden waren het. Het werden weer mensen. Onderweg naar Le Grand Bornand nam Robert Gesink de rol over van Hollander in de eerste linies.  Zevende, beste klassering. Zo slecht is het allemaal niet. Het is wat het is: zuiver fietsen. Daarin worden sterke performances afgewisseld met aanzienlijke verzwakkingen. Dat is ook het geval met het rijden van de Limburger die te veel in de schaduw van het vereerde koppel kwam te rijden: Wout Poels.

Nederland is niet de enige natie die zo te maken krijgt met wisselende stemmingen onder het koersen. Thuisland Frankrijk als natie van snikken en zuchten. Het land heeft niet eens een duo om zich over te verheugen. Geen Bou, geen Lou, alleen Poupou, als oude icoon uit de grote jaren van Jacques Anquetil. En Bernard Hinault om streng te zijn over de generatie van nu en verder alleen maar op te treden als propagandist van de laatst overgebleven held van Frankrijk: de Tour zelf, onverwoestbaar populair Frans evenement. Op de Alpe d’Huez was hij een en al grijns na de zege van Christophe Riblon, daags na het tragische uitvallen vallen van ploeggenoot Jean-Christophe Peraud.   ‘We waren bijna wanhopig geworden zonder een Franse zege,’ zei Hinault. En hij redeneerde: ‘Misschien is dit een goed voorbeeld voor de slotdagen in de Alpen.’ Hij kreeg zijn gelijk, deels, met de lange ontsnapping van Pierre Rolland. Maar het was aan Portugal om zich te verheugen over Rui Costa die zijn eigen voorbeeld uit de etappe naar Gap volgde.

Het meest verbazend blijft het allemaal voor de Engelse fans langs de kant. Voor hen geen Bow en Low, maar Froomy. Een jaar na Bradley Wiggins is het voor de Britse supporters nog steeds very peculiar indeed om te jubelen om een nieuwe held te midden van het volk uit de oude wielernaties voor wie de gele trui in Parijs toch echt iets blijft uit oude verhalen. Onwennig over de nieuwe British Rule in France staan ze lans de weg.  Kom in Engeland niet aan met de Tour des Doutes, twijfels over de puurheid van Froome. Bij aankomst in Parijs zal hij meer dan veertig keer op doping zijn gecontroleerd. Very Clean indeed, isn’t it?

Deel deze pagina

« Terug naar het overzicht


5 reacties op “Tour 100 Geen rouw om Bau en Lau”

  1. Tanja zegt: 20-07-13 om 10:12

    Tja, die controles……. Amstrong werd vast ook honderduit gecontroleerd. Dat zegt dus niets over schoon of niet schoon fietsen, helaas……. (waarmee ik niet zeg, dat Froome niet schoon is, maar het kan wel, ondanks de controles, dat hij toch prestatieverhogende middelen inzet om op deze hoogte te komen, en blijven, net als waarschijnlijk nog steeds het hele peloton trouwens,dus òf zijn middelen werken nog beter dan die die anderen gebruiken, òf hij is gewoon de beste. En dat laatste geloof ik)

  2. Tjerk zegt: 20-07-13 om 11:09

    Laat ik voor ik begin duidelijk maken dat ik onderstreep dat iedereen onschuldig is tot het tegendeel is bewezen. Armstrong indertijd en nu Froome ook. Tot het tegendeel is bewezen heb ik dus ook respect voor Froome zijn prestaties deze tour. Boe roepen omdat iemand beter is dan anderen vind ik thuishoren in een voetbalstadion en niet op een beroemde Alpencol.

    Toch hebben we met zijn allen als publiek wel het recht verkregen vind ik om kritisch te zijn en vragen te stellen. Pas wanneer we een jaartje of 10 echt van structurele doping af blijken te zijn kan het min of meer blinde vertrouwen in de renners weer terugkomen. Dan mag Froome van mij ook weer kwaad worden als men over doping begint. Het collectieve wielrennen heeft zijn geloofwaardigheid verloren, Froome hoort daar tegen wil en dank gewoon bij.

    Regelrechte beschuldigingen zijn een heel ander verhaal natuurlijk.Ik hoop dus dat ik mijn volgende stukje zo vrij mogelijk kan houden van beschuldigingen, ik vind echter wel dat er een paar vragen zijn die beantwoord zouden kunnen worden. Misschien zijn ze dat al lang en breed maar weet ik niet waar ik ze moet zoeken.

    Wat ik verdacht vind is dat Froome voor een topploeg pas interessant werd na de start van het grote dopingdrama EN dat hij al jaren een zeldzame bloedparasiet blijkt te hebben. Het een hoeft niets met het ander te maken te hebben, maar toch vind ik het het interessant omdat doping zo vaak om bloed draait. Ik ben daarom erg benieuwd wat het hebben van die bloedparasiet (die je als ik het goed begrijp nooit meer kwijt raakt alleen onderdrukt) voor bijzondere consequenties zou kunnen hebben wanneer je doping wilt maskeren.

    De prestaties van Froome worden door velen verklaard door de vooruitstrevende traningsmethoden van Sky. Dan vind ik het vreemd dat al vrijwel de hele Tour de ploeggenoten van Froome stuk voor stuk wegvallen. Alleen Port wist het enkele malen goed vol te houden en zich daar niet eens zo ontzettend mee op te blazen. Mijn punt is dat het toch vreemd is dat die trainingsmethoden alleen voor Froome zo goed lijken te werken.

    Dan heb ik het nog niet eens over de enorm houterige stijl van Froome. Hij zit op zijn fiets alsof hij de laatste aanduwer van de viermansbob van Jamaica is. Ook heb ik niet het idee dat koersinzicht een natuurtalent is van hem, hij communiceert daarvoor te vaak, te lang en te graag met zijn ploegleider. Als een renner voor hem een scheet laat zit hij alweer aan zijn oortje te frunniken. Dus ja, al met al lijkt hij een beetje een gemaakte wielrenner om het zomaar te zeggen. Hij houdt ervan, zoveel is zeker, maar hij komt niet op me over als een echt natuurtalent.

    Alles bij elkaar opgeteld brengt bij mij dus ook de twijfel naar boven. Ik hoop dat ik het mis blijk te hebben.

  3. Ricardo zegt: 20-07-13 om 13:24

    Gesink verdient inderdaad ook eens een grote pluim. Rijdt als voormalig en jarenlang (beoogde) kopman de hele Tour als een ideale bevlogen knecht in trouwe dienst van zijn opvolgers. Gisteren gelukkig nog wel even zijn eigen kans benuttend. Al of niet met toestemming van zijn ploegleider. Om vervolgens als 7e te eindigen in een loodzware etappe. Het Nederlandse wielrennen is bij de dames al jaren supersterk. Gelukkig vinden de heren daarbij eindelijk weer een klein beetje aansluiting. Want zo liggen de verhoudingen.

    Wat mij betreft zien we volgend jaar de dames weer terug in de Tour. Voor of na de reclamekaravaan. Op hetzelfde parcours. Want ook dat kunnen de dames tegenwoordig aan. Bedenk hoeveel extra wervingskracht en modernisering die de 101e Tour daarmee kan genereren. Overigens blijkt ook nu al dat steeds meer vrouwen de racefiets bestijgen. Ook voor sponsors vast al een interessante markt. Nog niet bezoedeld door het steeds grotere geld of dopingschandalen. Ik hoop van harte op veel publieke steun voor de petitie van Marianne Vos en de haren. Niet in de laatste plaats van de nog steeds erg traditioneel mangerichte wielerjournalistiek.

    Voor mijn part nu echt eens zonder de oude macho Mart Smeets, sterk verbonden met het oude wielrennen, maar met b.v. een frisse jonge en zeer professionele Renate Verhoofstad. Dat de NOS het eindelijk aandurfde om het damesvoetbal uit te zenden is te zien als een hoopvol begin. Of het doorzet is als altijd de vraag. Wellicht helpen de veranderende ‘sportmarkt’, verdere bezuinigingen op de publieke omroepen en een toenemend aantal vrouwen bij redacties?

  4. Vroem zegt: 23-07-13 om 13:25

    Juist de dames… at last…

    De heren zijn nu zo’n beetje overall ‘schoon’ geveegd en dat Boogerd er zo simpel afkomt is mijn een compleet raadsel als iemand de boel zo oplicht in a fashion ala Armstrong, ‘ik heb vanaf het begin gebruikt!’ (en dan zulke matige resultaten!) zelfs meneer Lance kan daar niet aan tippen, maar ook wel logisch in het verloop van mensen massa history of hysterie.
    maar de dames kom op…

    ben ik dan de enigste die met zekerheid kan zeggen dat mevr Vos wel iets meer gebruikt dan r kindvriendelijke uitstraling en r boterhammen met pindakaas, of kan de rest van ‘t complete dames peloton gewoon echt niet fietsen?

    zo klaar als wat, niemand maar dan ook niemand kan zoveel winnen van af de eerste meter fietsen zonder ook maar ene inzinking op die leeftijd..niemand

    zo klaar als wat, maar we kijken graag met roze bril naar de ‘hollandse helden’. ik vind het jammer

    de helden zijn gevallen, leve de nieuwe….schoon.

    zo klaar als wat.

  5. Frank zegt: 24-07-13 om 08:00

    Ik deel het vertrouwen niet dat de wielrensport nu schoon is. Armstrong haalde een illusie weg, en het zal nog wel even duren voor ik geloof dat een wielren overwinning zuiver is. Juist bij de mannen.

Geef een reactie