-
Het dode handje
Het overkomt veel vrouwen in Italië. In een stampvolle stadsbus, middenin een mensenmassa of in de rij voor de film. Zoals afgelopen zondagmiddag gebeurde in een grote bioscoop bij Treviso. Je staat als een harinkje in een ton op je beurt te wachten en je voelt van achteren iets tegen je aan schurken. lees verder → -
De lafaard en de held
Het is wonderlijk om te zien wat voor psychologische processen in beweging komen wanneer een land getroffen wordt door een ramp. In Italië helemaal. Daar steekt meteen het diepgewortelde minderwaardigheidscomplex van de Italianen de kop op. Het gevoel minder te zijn ten opzichte van “volwassen en volgroeide” naties in de rest van de wereld, wanneer het op organisatie en verantwoordelijkheidsgevoel aankomt. En, niet te vergeten, op het naleven van de regels. lees verder → -
Onkunde of overmoed?
Bijna twee dagen zijn voorbij na de ramp met het cruiseschip Costa Concordia en langzaam wordt duidelijk wat er gebeurd is. Het aantal vermisten daalt. Er worden zowel overlevenden als lichamen in het schip gevonden. In de media en op straat is de kapitein het onderwerp van gesprek. lees verder → -
Het maandelijks ritueel van de pensioenen
Onder de regering-Monti worden veel dingen anders voor de Italianen. Ook ouderen die maandelijks een pensioen van meer dan 1000 euro ontvangen zullen hun gewoontes moeten aanpassen. Want nu zijn de eerste dagen van de maand de postkantoren in heel het land nog tot de nok gevuld met mensen die contant hun geld komen innen bij het loket. Maar per 1 maart mag dat niet meer. lees verder → -
Een sprong in het duister
Dat is het gevoel dat het nieuwe jaar bij veel Italianen oproept. Meer belasting betalen, hogere vaste lasten, alles wordt duurder. En dat allemaal omdat het moet. Omdat het niet anders kan. Omdat Italië anders kapot gaat en met Italië heel Europa dat de euro heeft. Ja, die euro. Die munt waar veel Italianen nog steeds niet echt van houden. Maar waar ze ook niet van af willen. En waar ze met premier Mario Monti in hopen te blijven. lees verder → -
Serpico loert op belastingontduikers
Per 1 januari aanstaande voltrekt er zich in Italië opnieuw een kleine revolutie die enorme gevolgen kan hebben. Dan mag superheld Serpico eindelijk ongestoord zijn gang gaan. Nee, niet de op onnavolgbare wijze door Al Pacino vertolkte politieman uit New York, maar een enorme computer van de Italiaanse fiscus. Een gigantisch brein bestaande uit 2000 servers en in staat tot meer dan 22.000 berekeningen per seconde, aldus de kranten. lees verder → -
Monti’s strijd tegen de privileges
Zoals te verwachten viel gaat het Mario Monti’s regering niet gemakkelijk af om in Italië hervormingen door te voeren. Dit is immers het land waar altijd alles moet veranderen, opdat het hetzelfde blijft. Hoe dynamisch Italië ook over mag komen op de buitenstaander, in wezen is het een door en door conservatief land. lees verder → -
Hoe racistisch zijn de Italianen?
Kort na elkaar twee voorbeelden van geweld met racistische motieven. In Turijn werd dit weekend een Roma-kamp in brand gestoken door een groep Italianen. Niemand raakte gewond, omdat de bewoners het kamp bijtijds hadden verlaten. Gisteren vielen er wel twee doden. Of eigenlijk drie. Een Italiaan schoot twee zwarte straatverkopers neer, verwondde er nog drie en schoot uiteindelijk zichzelf dood. lees verder → -
Koffie en crisis in Napels
In Napels bestaat een oude traditie om in moeilijke tijden iets kleins voor je medemens te doen. Wie een bar bezoekt voor zo’n overheerlijke caffè, zo’n minuscule espresso in een bloedheet kopje waar je je lippen en tong aan brandt, betaalt na afloop niet voor één maar voor twee kopjes. Dat tweede kopje is dan sospeso (“hangend”) en wordt genoteerd door de barman. Zodat iemand die geen geld heeft maar toch de bar binnenloopt om dat “hangende” kopje kan vragen. Of het ongevraagd door de barman krijgt aangeboden. lees verder → -
Een zure Sinterklaas
De Goedheiligman mag dan op Italiaanse bodem begraven zijn, alleen in Bari wordt zijn jaarlijkse verjaardag-in-de-hemel enthousiast gevierd. Voor de rest is de Sinterklaas die wij kennen in Italië onbekend. Het feest van de cadeautjes is pas met Kerst. Of voor de kleintjes pas op 6 januari, wanneer een oude toverkol (la Befana) ze lekkers komt brengen. 5 december is dus geen pakjesavond. Maar het wordt dit jaar wel de dag dat de Italianen eindelijk te horen krijgen wat de regering-Monti met ze van plan is. Op 5 december komt Monti namelijk met zijn eerste hervormingspakket. lees verder →
