NOS

Het roemruchte liedjesfestival van San Remo komt er weer aan. En dat betekent tijd voor schandalen om de vierdaagse show te promoten. Vorig jaar was er heibel over een liedje dat homoseksualiteit als een geneesbare ziekte neerzette. Nu rollen kranten, politici en kunstcritici over elkaar heen, omdat een van de artiesten cocaïne heeft omschreven als een goed antidepressivum.

Morgan is zijn naam. Hij is zanger, maar vooral bekend als het meest extravagante jurylid van de Italiaanse versie van X-factor.





In een interview met het maandblad Max bekende hij deze week dat hij verslaafd is aan cocaïne en dat een psychiater hem het liefst deze hard drugs zou willen voorschrijven -als die niet verboden was- omdat deze beter zou helpen tegen depressies dan veel legale antidepressiva.
Vanwege deze bekentenis is de zanger nu geroyeerd als deelnemer aan het festival van San Remo. Als voorbeeld en popidool van vele jongeren had hij nooit cocaïnegebruik mogen promoten, aldus de Rai-directie die hem om die reden niet op de publieke zender wil laten meedingen naar de belangrijkste Italiaanse muziekprijs.
Wel was Morgan donderdagavond twee uur lang welkom in de politieke salon van de Rai: Porta a Porta. Daar bekende hij spijt. ,,Ik ben geen monster dat een pleidooi voor cocaïne houdt. De zaak is uit de hand gelopen. Cocaïne is slecht. Ik ben een slachtoffer van mezelf. Ik heb er geen moeite mee mijn zwakte te tonen.’’ De artiest vertelde dat hij al jaren aan depressies leidt.




Omringd door psychologen, politici, priesters en artiesten trok Morgan op tv het boetekleed aan in de stille hoop dat hij op klassiek Italiaanse wijze zou worden vergeven voor zijn misstap.
Zijn functionele openhartigheid werd door een ieder met graagte aangepakt om de infiltratie van de cocaïne in de Italiaanse samenleving aan de kaak te stellen. De Italiaanse maffia controleert grote delen van de internationale cocaïnehandel en zet jaarlijks 60 miljard euro om in deze business. 1,4 miljoen van de 60 miljoen Italianen heeft het witte poeder gebruikt.
De linkse ex-minister van Volksgezondheid Livia Turco barstte tijdens de uitzetting plotseling in huilen uit. Als minister schreef ze de maximum hoeveelheid cocaïne voor die iemand voor persoonlijk gebruik op zak mag hebben. Nu bleek dat haar eigen zoon drugsproblemen heeft. Ouders, zo riep de geëmotioneerde politica de volwassenen op, moeten hun kinderen meer bijstaan om dergelijke problemen te voorkomen.
Priester Don Mazzi eiste van Morgan dat hij publiekelijk zou zeggen dat hij niet naar San Remo zou gaan zolang hij niet van zijn verslaving af is. Morgan zei het hem na. Maar toen aan het einde van de uitzending de artistiek directeur van San Remo telefonisch in de uitzending kwam, vroeg de artiest hoopvol en verslaafd als hij is aan zijn vak, de muziek: En? En?’’ Ofwel: ,, Mag ik na deze boetedoening weer meedoen aan de show?’’
Het antwoord luidde nee: geen kans op de hoofdprijs voor Morgan. Maar misschien mag hij zijn liedje buiten de wedstrijd om toch ten gehore brengen in San Remo. Minister Giorgia Meloni van Jeugdzaken stelde zich vervolgens op als een strenge biechtvader: ,,Om vergiffenis te ontvangen moet Morgan een langere weg doorlopen.’’ Dezelfde Meloni had even daarvoor erkend dat ook binnen het parlement cocaïne een probleem is.
Het is deze hypocrisie waartegen zangeres en actrice Claudia Mori aan het slot van de uitzending in het geweer kwam: ,,We leven in een gedrogeerde samenleving. Waarom moet alle ongenoegen daarover op Morgan worden geprojecteerd?’’