NOS

Even voorstellen: Massimo Ciancimino. Zoon van Vito Ciancimino, de inmiddels overleden ex-burgemeester van Palermo. Vader Vito kwam uit Corleone, was in het geheim lid van de maffia heeft samen met zijn maffiose en politieke vriendjes de Siciliaanse hoofdstad flink naar de verdommenis geholpen. Maar volgens zoonlief deed hij nog veel meer.

“De plundering van Palermo” heet die periode waarin de stad werd volgebouwd met betonnen monsters en hele wijken met prachtige Jugendstil-villa’s eraan gingen. Vader Vito was twee handen op één buik met projectontwikkelaars en topmaffiosi als Bernardo Provenzano (zie foto rechts), almachtige maffia-boss en jarenlang probleemloos voortvluchtig. De beide mannen kwamen immers uit hetzelfde dorp (Corleone) en dat schept een band. Provenzano was kind aan huis bij de Ciancimino’s. Net als enkele hooggeplaatste politiemannen, politici en zelfs een agent van de geheime dienst. Tenminste, dat zegt zoon Massimo. En dat doet hij tijdens een proces tegen twee belangrijke politiemannen die ervan beschuldigd worden namens de staat deals te hebben gesloten met de maffia.

We hebben het over de jaren 1992/’93 en kort daarna. De periode van de moorden op onderzoeksrechters Giovanni Falcone en Paolo Borsellino. En van de bomaanslagen die de maffia pleegde in Florence, Rome en Milaan om de staat onder druk te zetten. Maar we hebben het ook over de tijd van het smeergeldschandaal Operatie Schone Handen. Toen opeens hele politieke partijen zoals de Christendemocratische en de socialistische als luchtbellen uit elkaar spatten. Daarmee chaos en ontreddering veroorzakend op die plekken waar zij de hegemonie in handen hadden gehad. Zoals op het eiland Sicilië dat al jaren feodaal bezit was van de Christendemocraten. Na hun roemloze ondergang ging de maffia op zoek naar nieuwe politieke bondgenoten. En wie was daarvoor geschikter, aldus Massimo, dan die ondernemer uit Milaan die een politieke partij wilde gaan oprichten. “Volgens mijn vader was Forza Italia (de partij die door Silvio Berlusconi begin 1994 werd opgericht) het resultaat van onderhandelingen tussen de staat en de maffia”, zei Massimo Ciancimino vanmorgen. Hij voerde als bewijs voor de afspraken tussen de hoge politiefunctionarissen, Berlusconi en de maffiosi een pizzino van Bernardo Provenzano aan, een handgeschreven briefje waarin de boss Berlusconi’s naam noemt en belooft zijn volledige medewerking te verlenen. Alleen is het briefje in de van maffiosi bekende vage bewoordingen opgesteld en blijft onduidelijk voor welk project precies die medewerking bedoeld was.

Massimo Ciancimino is al enkele weken bezig met zijn getuigenis. Wat hij vertelt komt er in het kort op neer dat Berlusconi al heel vroeg in zijn carrière als bouwondernemer in contact kwam met de maffia. Dat die contacten niet altijd zo leuk voor hem waren, omdat op een gegeven moment de maffia dreigde Berlusconi’s kinderen te zullen ontvoeren als hij niet meewerkte. Dat hij een forse hoeveelheid geld kreeg van de maffia om zijn grote bouwprojecten in Milaan op te starten (en dat geld voor de maffia wit te wassen). Dat die contacten voortduurden, mede dankzij zijn rechterhand op Sicilië Marcello Dell’Utri (een paar jaar geleden tot 9 jaar cel veroordeeld wegens banden met de maffia, het wachten is op het vonnis in hoger beroep). En dat de maffia Berlusconi’s nieuwe partij steunde en bleef steunen door zoveel mogelijk stemmen te leveren (in 2001 gingen van de 61 kiescolleges op Sicilië er 61 naar de partij van Berlusconi).

Na iedere getuigenis staan de kranten vol vlammende commentaren en roepen de politici om het hardst hun mening. Pro en contro. Volgens sommigen vertelt Massimo de waarheid die iedereen al vermoedde, volgens anderen is wat hij zegt klinkklare onzin. Helemaal vrij van alle blaam is Massimo niet. Hij heeft een veroordeling aan zijn broek wegens het witwassen van papa’s criminele fortuin. Maar zelfs al is maar een fractie waar van wat hij allemaal beweert, dan is het nog erg. Heel erg.