Inwoners L’Aquila ruimen uit protest zelf puin op
De maat is vol voor de slachtoffers van de aardbeving van april vorig jaar in het Italiaanse L’Aquila. Vanochtend zijn ze met kruiwagens en emmers naar het stadscentrum gekomen. Als de regering het puin niet opruimt dan doen we het zelf wel: zo is het motto.
Tien maanden na de aardbeving liggen nog steeds miljoenen kilo’s puin in het monumentale stadscentrum dat verboden terrein is. De bewoners hebben de barrières doorbroken en zijn demonstratief begonnen met het puinruimen.
Ze voelen zich in de steek gelaten. Velen van hen wonen nog altijd in hotels. Het geld dat voor het herstel van het gebied beschikbaar was, is tot nu toe vooral naar de organisatie van de G8-top buiten de stad en naar de bouw van dure aardbevingbestendige woningen in de periferie gegaan.
Vorige week brak een groot corruptieschandaal uit, waarin de rampenbestrijding een hoofdrol speelt. Duidelijk werd dat de aanbesteding van veel projecten niet eerlijk is verlopen. De baas van de rampenbestrijding, Guido Bertolaso, wordt daarvoor medeverantwoordelijk gehouden. Hij wordt er ook van verdacht dat hij zich heeft laten fêteren door aantrekkelijke dames.
Bertolaso is de representant van Berlusconi’s kabinet die diens politiek van geen-woorden-maar-daden moet uitvoeren. Samen met de premier was hij trots te bewonderen op alle tv zenders tijdens de internationale G8-top in L’Aquila en bij de oplevering van de eerste aardbevingsbestendige woningen. Maar naar het historische centrum waar duizenden mensen woonden, stak hij nog geen opbouwende hand uit.
Daarom hebben de bewoners besloten om er voortaan elke zondag te demonstreren. Vorige week hebben ze een ,,klaagmuur” opgericht waaraan ze al hun huissleutels hebben gehangen. Vandaag demonstreren ze voor het eerst met kruiwagens. Onder het uitstoten van de kreten ,,openen, openen’’ en ,,L’Aquila, L’Aquila’’ zijn de omheiningen van het vanwege instortingsgevaar afgesloten stadscentrum gebroken. Opgesteld in rijen geven de L’Aquilaners elkaar nu emmers puin van hand naar hand door. De ene kruiwagen na de andere met stenen wordt onder luid applaus weggereden. Oma’s doen mee, kleine kinderen, veel jongeren, werkloze winkeliers, en universitaire docenten. Zij vrezen allemaal met grote vreze dat hun stad nooit meer zal worden hersteld.
De actievoerders protesteren ook tegen het belangrijkste Italiaanse tv-journaal van de staatstelevisie, TG1. Volgens hen wordt de Italianen de werkelijkheid over L’Aquila en de stilgevallen reconstructie onthouden.

Hopelijk komen er hier ook beelden van in het nieuws. Zodat iedereen in Europa, en ook in Italië zelf, ziet hoe duizenden mensen aan hun lot zijn overgelaten door de regering van Berlusconi. En hoe corruptie daarin een grote rol speelt.
Ik ben nog steeds benieuwd hoe de inwoners van L’Aguila de winter door gekomen zijn. Waarom wordt er pas bericht als de inwoners van L’Aguila zelf gaan staken?
@ Dietmar van Harten: Is dat niet juist in Italie ijdele hoop? Want keer op keer lopen de Italianen toch weer achter SB aan… Waarschijnlijk zouden blunders als “Ze moeten het maar zien als camperen” en zo zelfs niet helpen. In een land waar zelfs Mussolini nog vereerd wordt… Voor ons nuchtere Noordeuropeanen sowieso niet te begrijpen. Waar de ene week een politicus een held kan zijn, echter een week later, omdat hij/ zij toevallig één keer een flater slaat, sterk in de stemming kan dalen…!
Wij hebben afgelopen juni de stad bezocht. Wij dachten een centrum aan te treffen waar je op z’n minst iets kon eten en drinken. Wat bleek? Wij waren de enige toeristen, een doodstille stad! Een handvol militairen en brandweerlieden. Wij zagen de sleutels hangen aan de klaagmuur….. Wanneer komt dit centrum weer tot leven? Kunnen wij de stad volgend jaar weer bezoeken en zijn de winkels dan weer open of kunnen we pas over tien jaar terug komen……
Blijkbaar zag ik dit niet eerder
Volgens mij is de essentie van hulp bij natuurrampen dat het inderdaad hulp is: De problemen zij zo groot, dat je het niet zelf aankunt, en dus wordt je geholpen
Kortom, je kunt niet op je krent gaan zitten en afwachten tot de heren en dames hulpverleners klaar zijn.
Ik heb het idee dat de Italiaanse regering haar taken vreselijk verwaarloost in Aquila, maar dat de mensen uit protest hun eigen problemen gaan oplossen doet mij vermoeden dat de houding van de regering wellicht begrijpelijk is