Is een vrije vertaling van Silvio Berlusconi’s nieuwste credo: ghe pensi mi. Met deze Milanese uitdrukking zet de premier zijn verlangen kracht bij om de verdeeldheid binnen zijn partij stevig aan te gaan pakken. Want het rommelt al tijden flink en dat moet nu maar eens afgelopen zijn.

Het wil bijvoorbeeld maar niet vlotten met de “muilkorfwet.” De wet die afluisterpraktijken moet bemoeilijken en de publicatie van afgeluisterde telefoongesprekken in de media moet tegengaan. Die wet moet nog steeds door de Kamer, maar dreigt nu op de lange baan te worden geschoven. Hoofdschuldige is de Kamervoorzitter: Gianfrano Fini. Jawel, ex-leider van de post-fascistische partij Alleanza Nazionale en medeoprichter van Berlusconi’s partij. Fini en zijn naaste getrouwen voelen zich allerminst senang in die partij en pruttelen al maanden dat het een lust is. Officieel omdat er geen democratie binnen de partij zou bestaan en Berlusconi teveel op coalitiegenoot Lega leunt. En ook nog eens zo geobsedeerd is door zijn processen dat het parlement alleen maar lijkt te dienen om wetten erdoor te hameren zodat de premier buiten de rechtszaal kan blijven. En zijn ministers, mocht dat nodig blijken. Al is de vlieger bij de pas benoemde minister Brancher (zie weblog) niet opgegaan. Vandaag trad arme Aldo af om ergere politieke commotie te voorkomen. Silvio heeft hem als een baksteen laten vallen.

Onofficieel is overduidelijk dat Fini al aan het aftasten is hoe hij zich zal gaan bewegen wanneer Berlusconi van het politieke toneel verdwijnt. Vandaar dat hij zich nu presenteert als een paladijn van democratie en legaliteit. Maar ja, wanneer dat moment zal komen is volstrekt niet te zeggen. Berlusconi is dan wel 73, maar lijkt nog eindeloos mee te kunnen.

Berlusconi zelf is het gedoe zat en stroopt nu dus zijn mouwen op om eens flink orde op zaken te stellen. In het zinderend hete Rome vraagt iedereen zich af wat dat betekenen zal. Woensdag komt de partijtop samen in het kantoor van de premier en zullen er zeker spaanders vallen. Worden Fini en kompanen de partij uitgezet? En hoe dan verder? Of loopt het na een knetterende ruzie met een sisser af? Sommige kranten suggereren al hoopvol de naderende val van de regering. Maar dat lijkt me wat overdreven. Hier is eerder sprake van een fikse echtelijke ruzie die er misschien toe zal leiden dat de echtelieden in aparte kamers gaan slapen. Maar wel onder hetzelfde dak. Hoewel? Als Silvio de boel echt op de spits drijft, kan er misschien toch iets geks gebeuren. Wait and see.