Weg met het Palazzo

Het Palazzo of paleis is een Italiaanse term voor de politieke machthebbers. Geen geliefde groep in Italië op dit moment. De crisis houdt aan, de regering moddert voort en de oppositie is onzichtbaar. Voor een deel van de Italianen heeft de zittende politieke klasse volledig afgedaan. En dat kwamen enkele duizenden van hen vanmiddag vertellen voor het parlement. Met mosselen.

Cozza Day oftewel Mosseldag was het vandaag. Een lange rij Italianen trok rustig en ordelijk van Piazza Navona naar het plein voor Palazzo Montecitorio, het gebouw van de Tweede Kamer. Allemaal hadden ze een lege mosselschelp in hun hand. Om die symbolisch neer te gaan leggen bij het hek van het plein. “Want een mossel,”zo legt Piero uit Rome uit, “is een beestje dat zich vastklemt aan een rots en die maar niet los wil laten. Precies zoals de dames en heren parlementariërs in dat gebouw daar. Die klampen zich vast aan de macht, laten zich keer op keer herkiezen, ook al hebben ze een gerechtelijke veroordeling aan hun broek of zijn ze al tientallen jaren politicus. Ze recyclen zich voortdurend en zijn niet weg te branden.”

 
Het plein zelf van Montecitorio mogen de demonstranten niet op. Politiemannen versperren de weg. Ondertussen vult de kleine, wel toegestane ruimte voor de hekken zich met mensen. Gewone Romeinen maar ook veel Italianen uit andere delen van het land. Zij behoren tot de Vijf sterren-beweging van komiek Beppe Grillo, die van een protestclub op internet de laatste jaren is uitgegroeid tot een kleine politieke beweging. “Ook in de Veneto hebben we in sommige gemeentes al wethouders,” vertelt Orietta. Ze is historica en samen met een groepje Venetianen naar Rome gekomen om te protesteren tegen politici die “geen enkel oog hebben voor het algemeen belang. We moeten net zolang demonstreren totdat het hele land wakker wordt.”

Dan klinken spreekkoren op. “Dieven”, “Berlusconi is een stuk stront”, “weg met de staatsmaffia” en “allemaal de bak in” zijn het meest favoriet. Ik zie opvallend veel jonge mensen, de zogenaamde internetgeneratie die met al hun initiatieven bijna geen aandacht krijgt in de traditionele media. “Alles moet anders,” zegt Davide uit Bologna, “al twintig jaar lang maken de politici dit land kapot. Links of rechts, het maakt niet uit. De verandering moet van onderop komen.”

De grote vraag blijft natuurlijk hoe. Want terwijl in de zonovergoten binnenstad van Rome een paar duizend mensen zich ernstig zorgen maken over hun land, liggen de stranden vol met Italianen die liever nog niet nadenken over een mogelijk faillissement van hun land.

Het belooft een hele hete herfst te worden.

Deel deze pagina

« Terug naar het overzicht


6 reacties op “Weg met het Palazzo”

  1. Marco Capricorno zegt: 10-09-11 om 20:10

    Je hebt (bijvoorbeeld) van die grote vissen die zich door andere vissen van hun parasieten laten verlossen. Zoiets moeten ze hier óók invoeren.

  2. Ennio - from Rome zegt: 12-09-11 om 16:22

    The protest was also directed to ask the Italian Parliament to discuss the proposal for a popular law filed good 4 years ago, which provided for: the exclusion and the ineligibility of persons who have been sentenced for any reason, even at first instance; the maximum of two terms for any elected parliamentarian, and the restoration of voting preferences in elections, to ensure that the people’s representatives are elected by the people themselves and not by party leaders.

  3. Ricardo zegt: 12-09-11 om 18:05

    Al klopt het in Italië voor een zeer groot deel dat politici het land beschadigen en corrumperen, het is natuurlijk toch de doorsnee Italiaan die het allemaal liet en laat gebeuren. Het feit dat overal ter wereld juist de jongeren nu ook hun toekomstperspectieven zien afnemen kan een stevig ‘vliegwiel’ worden voor een grotere wens om zelf concreet dingen te helpen veranderen. Op een wellicht even verrassende maar moeilijk concreet te realiseren manier als het Midden-Oosten deze zomer al liet zien. Wie had dat begin dit jaar nog gedacht: een nieuwe opstand van jongeren van allerlei snit?

    In Nederland wanen we ons (gelukkig) nog in een andere wereld, maar in grote delen van Zuid en Oost Europa sloeg de crisis al harder toe, komen hoge bezuingingen stevig aan en heeft de zittende macht nog altijd teveel met deels te corrupte zaken die geen enkel algemeen belang dienen. Je hoeft geen profeet te zijn om te beweren dat deze nieuwe sociale kwestie niet alleen in Italië, Griekenland, Spanje, Ierland en Portugal tot nieuwe spanningen gaat leiden. Wellicht zelfs weer met heuse idealistische opstanden als in Spanje en Protugal of nihilistische als in Londen. Met sinds lange tijd weer een generatiekloof tot gevolg. Niet alleen overheden, de EU en de Euro staan ter discussie, maar ook de sociaal-economische toekomst van nieuwe generaties. Interessant is of en welke nieuwe politici zij gaan voortbrengen. En dan heb ik het dus zelfs al niet meer over de ook nog vrij jonge generatie van premier Rutte.

  4. Ik ben verbaasd door de zin “Italianen die liever nog niet nadenken over een mogelijk faillissement van hun land” in de artikel. Ik denk er veel aan en ik ben bang dat als het in Griekenland gebeurt dan komt het ook zeker in Italië. We zijn te zwak en krachteloos om te kunnen reageren.Zo zei ook de italiaanse krant “La Repubblica” (zie http://www.giornalettismo.com/.....l-default/). Wat we doen is blijven werken – wie een baan heeft – en op kranten lezen, informatie aanvragen om de waarheid over onze economische en politische situatie te kennen en een mogelijke toekomst voor onze familie te kunnen plannen. Informatie zoeken gebeurt meer en meer op internet. Wat we nog te weinig doen is openlijk over een failiissement van onze land te spreken. We praten niet over wat ons meer vreest. De jonge generatie wilt bouwen, en als het nodig is ook opnieuw bouwen, en mogelijke toekomst.

  5. Andrea Vreede zegt: 16-09-11 om 12:55

    @Irene: Naar mijn idee zijn er veel Italianen die, uit desinteresse of pure walging, zich niet bezighouden met de politieke en economische situatie waar het land zich in bevindt. Met dat faillissement zal het niet zo’n vaart lopen, daarvoor verschilt de Italiaanse situatie teveel van de Griekse. Maar Italië heeft een radicale verandering nodig. En veel (jonge) mensen die daaraan willen werken.

  6. Ricardo zegt: 16-09-11 om 13:22

    Italië heeft een zeer grote goudvoorraad, een weliswaar groot tekort op de lopende rekening (ik dacht iets van 120% van het BNP), maar ook veel minder schuld per burger als bv. Nederland. Vooral qua hypotheken. Met over het algemeen een erg nationaal bankwezen dus ook nauwelijks last gehad van de kredietcrisis. De vaak kleinschalige economie groeit al jaren niet meer en de corruptie is vanouds groot. Innovatie lijkt een groot probleem. Maar het is mi. echt nog lang geen Griekenland. Zeker als men de bezuinigingen concreet maakt. Het lijkt me wel goed als de jongeren wat meer politiek bewust worden, maar dat geldt zo’n beetje voor de hele EU. Afnemende perspectieven voor hen kunnen dit wellicht veranderen.

Geef een reactie

 

    • Over dit weblog

      Vanuit Rome bericht multimediaal correspondent en fotograaf Rop Zoutberg over Italië en Vaticaanstad. Ook op Facebook: NOSRome.
    • Reageren?

      Reacties op dit weblog zijn uiteraard van harte welkom.
      Wel is er een aantal spelregels:

      1) Alle reacties worden gemodereerd. Wij doen dat zelf. Het kan soms even duren voordat een reactie geplaatst wordt.

      2) Let op: Eenmaal geplaatst blijft geplaatst. Bijdragen aan een discussie worden door ons niet achteraf verwijderd, ook niet op verzoek. Schrijf dus geen dingen waar u later spijt van kunt krijgen.

      3) De blogs zijn een platform voor reacties en discussie, geen uitlaatklep voor scheldkanonnades. Houd het aub beschaafd. Reacties die beledigingen of scheldwoorden bevatten worden niet geplaatst.

      4) Houd het ook zakelijk, dat wil zeggen: niet nodeloos op de man spelen.

      5) Alleen inhoudelijke reacties op het onderwerp van een blogpost worden geplaatst. Met andere woorden: blijf on-topic.

      6) Het is de bedoeling dat reacties de discussie bevorderen. Steeds weer hameren op hetzelfde punt heeft geen zin, tenzij met nieuwe argumenten.

      Reacties die niet aan de spelregels voldoen worden niet geplaatst.